Güncel İçerik

Merhabalar

Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.

Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.

Teksan İnovatif Medikal: Engelliler, Engelli Çocuklar, Hasta ve Yaşlılar için emsalsiz ürünler

Evden çıkmak istemiyorum. Bipolarım. Depresyona mı giriyorum?

anonymous

Aktif Üye
Üyelik
2 Ara 2019
Konular
381
Mesajlar
2,225
Reaksiyonlar
574
14 senedir tedavi görüyorum. Evden çıkacağım zaman anksiyete tutuyor. Remisyondayım ama depresyona mı giriyorum? Yoksa anksiyete mi?
 
@Hüseyin404, insanlarla iletişime kapalıyım. Sanırım insanları görmek istemiyorum vede tanıdığım insanları görmekten korkuyorum.
 
@Hüseyin404, tanıdığım insanların yanında psikolojik olarak rahat olamıyorum. Rahat hissedemiyorum. O an hep sinir stres oluyorum. Bu arada çevremde tanınmakta istemiyorum.

Hemen hemen 2000 yılından beri böyleyim.
 
@Hüseyin404, 2000 yılında görünmez kaza gelmişti sağ kulak iç kısmına kazayla bir darbe almıştımdı.

2006 yılında askerlik bitince değişikliği farketmeye başlamıştım.

Psikiyatriye ilk gitmem 2009 falandı. Hatırlıyorum.
 
@Sakar_sakir _60 Bey ben de istemediğim insanlar benimle diyalog yapmaya çalışınca üstüme sinir basıyor
Sizde ki sinirde mi böyle oluyo
 
buraya kötü örnek olup kötü tavsiyeler vereyim. tüm birikiminizi borsaya oynamaya getirin hatta altın diğer paralara forex yapın sonuç paranızı batırıp tam dibi görmüş olursunuz YTD
 
@Sakar_Şakir_60,
Tembellik tabii ki ne yani her şeyi ilaçtan mı beklemek gerek? ilacı içeyim oturayım bekliyeyim etki etsinde ayaklarımı hareket ettirsin beni evden dışarı çıkarsın.
KENDİN YAPACAKSIN.

motivasyon yoksa yok, oturup ağlamak çare değil.

bana da olmuyor değil, oluyor ama ben kendimi zorluyorum savaşmak gerekiyor
 
@Sakar_Şakir_60, bedensel engelli değilsen ve Antipsikotik gerektiren bir sorun yoksa mesela dışarı çıkarsam vururlar beni gibisinden korkulu düşünceler, paranoyalar gibisinden ve de hareket etmiyorsan evet Tembelliktir. Düşünceler değiştiğinde davranışlar da değişir. sen ne kasetttin
 
Korkular yenilmeden bir şeylerin olması zor, korkuyu yenmek hepsinden zor. Bir etkinlik için vs. dışarı çıkmayı deneyebilirsiniz, ilgi alanınız neyse ona yönelik bir etkinlik en uygunu olur.
 
Dışarıda illa ki insanlarla konuşmak zorunda değilsiniz. Çıkın hazır havalar güzelleşti sahil,park, bahçe tek başınıza dolaşın. Kulaklığıda takın, ister radyo,ister müzik, isterseniz de bir sohbet açın. Yürüyüş yapmak size hem kondisyon kazandırır, hemde fiziksel olarak dinç hissedersiniz, yorulduğunuz için rahat uyursunuz. Neticede bu durum psikolojik olarak da rahatlamanızı sağlar. Fiziksel engeliniz yoksa bunu bir deneyin. Özellikle gece hava serinken uyumadan 2 saat önce çıkın 1 saat turlayın.
 
@Hüseyin404, teşekkür ederim. Çözüm odaklı yaşamak her zaman iyidir. Şikayet etmek bir şey kazandırmıyor. Sadece kendimizi kandırıyoruz. Hayat insana öğretiyor her şeyi zamanla. Mesele gençken vakit kaybetmeden harekete geçebilmek. Tabi o yaşlarda insan başına buyruk oluyor. Dünyadaki tek amacı eğlenmek zannediyor. Genç yaşta sorumluluk almayı öğrenen, hayatta her zaman daha başarılı oluyor. Özellikle eve kapanma durumu teknoloji geliştikçe çok arttı. Bütün gençliğini digital ekran başında geçiren insanlar zamanla içe kapanık oluyor. Bırakın çocuklar yaz tatilinde bir yerlerde çalışsın.para için değil,kendini geliştirmek için. Özgüven kazanmak için, tanıdık bir esnaf varsa ver yanına tecrübe kazansın.kazandığı harçlık da ona kalsın. O zaman bir çok şey kendiliğinden düzeliyor. Özellikle psikolojik sorunlar. Okumak iyi ama bir yerdede hayatın içinde yetişmek lazım. Mümkünse bir zanatkarın yanında çıraklık yapmak insana çok şey katar.
 
bende evden çıkmak istemiyorum ev dışında kendimi güvende hiç hissetmiyorum evden çıksamda ara sokaklardan gidiyorum kimse beni görmesin diye eve gelincede cep telefonumu kapıyorum kimse beni aramasın ulaşmasın diye insanlardanda nefret ediyorum beni çok üzdüler akrabalarım arakadaişarım olsun okulda olsun işte olsun hep üzüyorlar beni

evden çıksam bile ara sokaklardan ve kenarlardan gidiyorum kimse beni görmesin diye
 
Genelde insanlara çok bakmam. Eşimin arkadaşı beni sokakta görmüş ve eşime benim çok kibirli göründüğümü söylemiş. Hayda dedim bir de bu çıktı.
 
@StandartQ, """ Tembellik""" yorumunuza katılıyorum.

@Hüseyin404, Alıntı yaptığınız "Alfred Adler" isimli yazarın kitabı ilgimi çekti. Ajandama not alıyorum.

@idosente, hocam, çözüm önerisi olarak faydalı tavsiyeler yazmışsınız.

:) Bendeniz de sabah 06.30'da kalkıp kahvaltıdan sonra kendimi sokağa atıyorum. Büyük bir motivasyon ile işime gidiyorum

Ehliyeti olup da 2-3 senedir araba kullanmayan birisi , direksiyon koltuğuna oturunca """psikomotor""" hamlık yaşar. Vitesi kullanıp arabayı sürmekte zorlanır

Ama trafiğe kapalı bir yolda 1-2 saat pratik yapsa normal hale gelir. Bu evden çıkamama / tembellik durumu için de aynısı geçerli
 
@mehmetege2204, bir söz var. Madem türksün göster ürksün 🤣 göster kendini onlar ürksün, sen niye ürküyorsun. En fazla selam verir geçersin. Daha çok kapanmak, daha çok hasta ediyor insanı.sevmediklerin yüzünden, sevdiklerinden uzak durma.

@osmangazi, dikkat et bak, kibirlilerde, kibirli olduğunu kabul etmez 🤣
 
Bende atipik psikozum vaktimi genellikle evde geciriyorum. Hastaligimdan once daha cok gezerdim. Simdi ice kapandim. Ailemle vakit geciriyorum. Mesela en yakin akrabalarim bile psikiyatri servisinden taburcu olduktqn sonra gecmis olsun bile demediler. Hep ben konusurken bana bakiyorlar hastaligi ne durumda diye muhattap olmadigim akrabalarim vardi misafirlige geldiginde muhabbet etmistim beni baya toparlamis demisler hemen babama ben cok daha onceden iyilestim onlarla konusunca mi iyilesmis oluyorum bu benim icin sadece bir tercih meselesi ama anlamazlar.
 
  • Beğen
Reaksiyonlar: Mara
@psikozz, öncelikle foruma hoş geldiniz. Akrabalar konusunda haklısınız Benzer şeyler yaşadım.
 
Lisedeyken 3 ay okul tatil olurdu 2 ay 15 günümden fazlası evde geçerdi
 
Üst Alt