Şizofreni heyet raporum (muafiyet) olduğu halde, 2006 senesi Ağustos celbinde (kendi rızam ile) askerliğe gittim... "Vatan borcudur" diye gözümde çok kutsallaşmış bir eylemdi. Kendimi Koca Seyit Onbaşı zannederdim... Jandarma çavuş olarak birliğe teslim oldum 1 hafta sonra akut alevlenme yaşamaya başladım Çok aşırı zorlandım; 1 aylık acemi birliği bittikten sonra İzmir/Bornova ilçe Jandarma komutanlığına atandım... Ruhsal durumum, komutanların dikkatini çekti. Askeri hastaneye / psikiyatriye sevk ettiler. G3 tüfeği elimden alıp "silahsız" karakol nöbetçisi yaptılar... Sadede geleyim ; usta birliğinde de 1,5 ay tamamladıktan sonra 3 aylık hava değişimi verdiler. En sonunda da çürük raporu aldım...Şimdiki aklım olsa kesinlikle askerlik yapmazdım ama her şeye rağmen yaşam deneyimi oldu. Yanlış anlaşılmasın; vatan müdafası için canını feda eden nice şehitlerimiz ve mevcut askerlerimiz sayesinde nefes alıyoruz. Mehmet Akif Ersoy'un şiirinde ne güzel betimlenmiş. "Vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor. Bir hilal uğruna ya Rab ! Ne güneşler batıyor..." (Çanakkale Şehitleri şiiri)