Güncel İçerik

Merhabalar

Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.

Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.

Teksan İnovatif Medikal: Engelliler, Engelli Çocuklar, Hasta ve Yaşlılar için emsalsiz ürünler

Engelli olmasaydınız ne yapmak ya da ne olmak isterdiniz?

Bir insanın engelli olup olmaması değil,şanslı olup olmaması önemli..
 
ben çok şükrediyorum engelli olduğuma olmasaydım ezerlerdi beni -iş bakımından yani- :)
 
benim küçükten beri isteğim kaymakamlık sınavlarına girip kaymakam olabilmekti. 18 yaşından beri hastayım. başarılı bir öğrenciydim. şu an yaşım 31. yıllar geçtikçe hastalığın ve ilaçların da etkisiyle başarım git gide düştü. beynim zayıfladı. eğer rahatsızlığım olmasaydı, hayatımı etkilemeseydi, kaymakamlık sınavlarına girmek isterdim. ama artık yapacak bir şey yok. şu an milli eğitimde bir buçuk senelik memurum. uzaktan eğitimle tezsiz yüksek lisansı bitirdim. buna da şükür. bir tek şu an evlilik kaldı. o da hayırlısı.
 
Engelli olmasaydınız yapardım dediğiniz şu an yapamadığınız bir şey!?

Benim bir kaç bisey var sizin engelli olmasaydınız yapmayı isticeniz şey nedir
 
Ülke ülke dolaşmak yeni kültürler yeni yerler keşfetmek, profesyonel anlamda spor ile uğraşmak. Şu an aklıma gelen bunlar.
 
Baya değişirdi herhalde. Engelli olmadan önce ortaokul ikinci sınıfta okurken oldukça dağınık ve düzensiz biriydim. ne ders dinler ne de üstüme başıma dikkat ederdim. Bir gün veli toplantısında öğretmenlerin benden yana şikayetlerini duydum ve değişmeye karar verdim. Son sınıfta daha derli toplu ve düzenli biri olmuştum ve bu değişim gerek sınıf arkadaşlarım gerekse öğretmenlerim tarafından fark edilmişti. Son sınıfta meslek lisesine gitmeye karar verdim ve sınava giriş için kaydı yaptırmıştım. Ancak gel gör ki sınava girmeden işitmemi kaybetmiştim ve 1 sene işitme kaybıyla meslek lisesinde okumaya çalışmama rağmen başaramadım ve normal liseye döndüm. Eğer işitmemi kaybetmemiş olsaydım muhtemelen meslek lisesini dereceyle bitirir üniversite’de de elektrik-elektronik falan okurdum. Aslında sorun engelli olmak değil. Bir insanın bir şeyler başarmasındaki engel, onun yaşadığı fiziksel engel değil ruhsal veya zihinsel engeldir. Yani "ben engelliyim bunu yapamam, bunu beceremem" diye düşünür ve başarabileceği işe başlamadan pes eder. İnsan zihninde yarattığı bu engeli geçebilirse başaramayacağı şey yoktur.
 
Daha iyi yada kötü olacağını kimse bilemez.Hayatınızın iyi olması için illa engelsiz olmanıza gerek yoktur.Engelsiz olanlar çok mu? güzel yaşıyor hayatı birde bu açıdan bakın.Hayata nasıl bakarsanız o şekilde yaşarsınız.
Engelli yada engelsiz hiç farketmez yine sağlıklı ve huzurlu bir hayatım olmasını isterdim,diğer seçimler zaten kendi elimde.
Hayata güzel bakmaya çalışın, bakış açınızı değiştirin yada kendinizi mutlu edecek şeylerle uğraşın.İnanın ozaman hayat ne kadar güzel geçer görürürsünüz.
 
Ben olaya karşı taraftan bakıyorum. Eşim engelli oldu, görme yetisi onda bir her iki gözünde de. Önceleri yoğun bakım hemşiresi olarak çalışıyordu. Akşamları bazen evde değildi, nöbetleri oluyordu. Önce ücretsiz izin aldık. Sonra da yol göstermeleriniz sayesinde emekli oldu. Artık daha çok evde vakit geçiriyor, en çok sevdiği şey kitap okumaktı, onu yapamıyor. Kendini işe yaramaz ve değersiz hissediyor. Ben öyle olduğunu düşünmüyorum. İşe gittiğimde çocuklarla ilgileniyor, onları gezdiriyor, yemek hazırlıyordu. Onları da yapmamaya başladı. Şükür ki çocuklarım büyük, idare edebiliyorlar. Ben eşim için çok üzülüyorum. Engelli olduğu için değil, işe yaramaz hissettiği için üzülüyorum. Onu neşelendirmek için birşeyler yaptığımızda çoğunlukla kızıyor. Anne babasından uzaklaştı. Onların hastalıkları ile daha önceleri uğraşırdı. Artık onu da yapamıyor. Ben mutlu olmasını istiyorum. En iyi doktorlara götürdüm, yapabileceğim herşeyi yaptım. Yine de kabullenemedi. Her çeşit ot, vitamin takviyesi, yağ vb. alıyoruz hiçbiri fayda etmiyor, daha çok üzülüyor. Keşke onu mutlu edebilecek birşey bulabilseydim... Keşke bu engelini kabullense ve böyle yaşamaya çalışsaydı.
 
Kabullenmek hayattaki bir çok sorunun anahtarı bence de. Eşiniz GETEM ya da MİLLİ KÜTÜPHANE gibi görme engelliler için geliştirilmiş bir çok sesli kütüphaneden binlerce kitabı dinleyebilir, belki biliyorsunuzdur. Elbette kendi kitap okumanın bir zamanlar o sayfalara göz gezdirmenin zevkini tatmış biri için başlarda zor gelse de vakit ayırıp sürekli hale getirildiğinde büyük ölçüde tatmin edici olacaktır. Ben öyle yapıyorum en azından. Geçmiş olsun...
 
Artık sürekli kendimi kollamam gerekmezdi, en önemlisi engeli üzerime yapıştıran motosikleti kullanmaya devam ederdim :)
 
En azindan bu kadar saglik sorunuyla yıpranmaz ve daha guzel gelecek icin calismaya zamanim olabilirdi.Engelli olmak herzaman sorunlari cozmek icin plan yapmak demek aslinda.
 
Yüzde 99.9 şuan yurt dışındaydım. Hayatın gerçek anlam da tadını çıkarıyor olurdum.

Malesef engelli olarak ülkemizin şartları bizler için BERBAT!
 
ne değişirdi bilmiyorum ama engelli olmadan önceki hayatım devam ederdi hayalini kurduğum mesleği yapıyor olurdum ve en önemlisi mutlu olurdum herhalde
 
Bazen çocukluk arkadaşlarımı gördüğümde ( sosyal medya sağ olsun) ben de onlar gibi olabilirdim diye düşünürüm. Evli mutlu çocuklu.. Sonra herşeyin göründüğü gibi olmadığı, her hayatın kendince zorlukları olduğu aklıma gelir. Evlenen boşanır, çocuğu olan belki onunla sınanır, çok yüksek okullarda okumuştur ama işsizdir vs vs vs.. Herkes payına düşeni yaşıyor. Bizimki de buymuş.
 
eğer engelli olmasaydım daha rahat yaşardım...istediğim işte çalışırdım hatta yaşadığım memleketi bile değiştirirdim daha güzel bir hayatım olabilirdi.....
 
İnsanların tüm yaptıklarına rağmen sabredip sonra üniversite hayatım böyle çıktıktan sonra iş hayatım nasıl olur bilemiyorum evlilik hayatımında nasıl olacağını bilmiyorum geleceğe dair karamsar oldum üniversiteye geldikten sonra istediklerim gerçekleşmeyince
 
Daha iyi bir hayata sahip olurdum belki,cocuklugumu yasardim .Gencligimin tadini cikartirdim belkide .kosardim kalbimi durdururcasina.özlemle imrenmez bende yapardim istediklerimi.korkmadan belkide usanmadan🙏🙏🙏
 
"Hasta olmasaydım çok büyük bir kariyere sahip olurdum" diyen varmı benden başka?

"Hasta olmasaydım eğer çok büyük bir kariyere sahip olurdum" diyen varmı benden başka?
 
Hasta olmasaydım doğal olarak kaza geçirmemiş ya da zararsız atlatmış olurdum, yani kaldığım yerden hayatıma devam ederdim ve hayallerime yaklaştırırdı beni.

Bazen çok büyük düşünmemek gerekir bence, kariyerin zirvede olması yerine bulunduğun konumu güzelleştirmeye bakmalısın.
 
Bende 15 yaşlarında bir iş kazası geçirmiş ve bunun tesiriyle hastalık sahibi olmuştum. Yapacak bişey yoktu. 23 yaşında herşey hastalığım patladı ve su yüzüne çıkmış oldu böylece. Yoksa geleceğim çok parlak olacaktı. Haa bu arada yaşım 36. Son 9 yıldırda psikiyatrik ilaçlar kullanmaktayım. Zor kardeşim zor zor.

Örneğin futbolcu olabilirdim.
RONALDO ile aynı yaştayım.
LİONEL MESSİ ile aynı boydayım.

SADECE BİR ÖRNEK

Yıllardır LİONEL MESSİ nin bendeki gibi hasta olduğu söylenmektedir. BU DOĞRUMUDUR ACABA?

Asperger Sendromu adı verilen ve bir çeşit otizm olarak kabul edilen hastalığın 28 yaşındaki oyuncuda da bulunduğunu belirten Romario, "Bu otizmin yumuşak bir boyutudur. Dikkati toplamak ve her şey üzerinde konsantrasyon sahibi olmak gibi bir hediyesi vardır. Newton ve Einstein da bu hastalığın aynısına sahiptiler. Asperger sendromu ile Messi'ye etkileyici bir yetenek veriyor, futboldaki başarısını etkiliyor" dedi.
 
2012de başlasada kafayı yemem 2013te başladı... Eğer ki 2013e geri dönseydim şuan ki aklımla değilde yine aynı aklımla ama az daha bilinçli olsaydım hayatımda ne değişirdi : çalışıp güzel para kazanırdım evlenirdim kilo alırdım. Sürekli yeni açılan mmporg oyunlara başlayıp keşfederdim ve keyif alırdım. madde kullanırdım belirli seviyede ( bırakmak zor ama ben az içerdm ). çoluk çocuğa karışıp onlar hakkında hayaller kurardm geleceği için. kmsenin gözüne batmaz ortalarda olurdum.

Ammaaa herşeyin zaten bir sonu var. He olmasaydım biraz daha iyi olurdu. Ama genele vurduğumuz zaman sonsuzluk yanında bu dünyanın hiç önemi yok... Engelli olmasaydım keyif yapardım. Engelli oldum felsefe yapıyorum...
 
Doğuştan problemli bir insan değildim 19 yaşıma kadar herşey gayet iyi ve normaldi 8 yaşından beri hem okul hem iş hayatım vardı kendime güvenim tamdı üniversiteye başladığımda da bir sıkıntı yoktu ama koronavirüs salgını başladıktan sonra herşey değişmeye başladı ve mevcut halimi aldım bu engel ile karşılaşmamış olsam mühendisliğe devam ediyor olacaktım hayalimi gerçekleştirmek için adım atıyor olacaktım ama şuan en ufak sorumluluk alamıyorum deniyorum ve asla pes etmeyeceğim kaldığım yerden devam edeceğim umarım hepimiz hedeflerimizi hakkımız doğrultusunda gerçekleştirebiliriz
 
GaribanÖğretmen

Yazdığım şeye tekrar baktım da pozitif yönünden ele almışım. Eğer kazayı bayramın 2. günü yapmasam belki köy yolunda beni kimse bulamazdı yolun ortasında ancak cenazeme yetişirlerdi..
Klasik olacak ama bazen gerçekten şükretmek gerekiyor, sadece şükür.
maNga'nın şarkısında da bahsettiği gibi "bir nefestir alacağın hepsi bir nefes"
 
Muhtemelen işsiz ya da asgari ücrete ağır işlerde çalışan biri olurdum. :) Engelli olmadan önce annem ile sürekli iş bulamadığım için tartışırdım.
 
çok iyi bir bağlamacı olurdum.. Bağlama çalamadığım için Orgcu oldum :)
 
Engelli olmasaydınız nasıl bir çalışma hayatınız olurdu ???

s.a arkadaşlar engelli olmasaydınız ne iş yapardınız yada nasıl bir çalışma hayatınız olur du ??

bende yüzde44 engellyim elektronikciyim küçük biryerde yaşadığım için iş imakanları kısıtlı büyük şehre gitmeye yada yalnız yaşamaya benim sağlığım el vermiyor eğer sağlıklı bir teknik eleman olsaydım büyük şehre gider büyük firmalarda teknik eleman olarak çalışmak isterdim bu şekil de olduğumuz yerde sayıyoruz bir arpa boyu yol alamadık sizler ne düşünüyorsunuz bu konuda ????
 
Üst Alt