@Pickle,
Öncelikle hakkında en hayırlı olan neyse,hayatında o olsun diyeyim kardeşim.
Kendimi bildim bileli psikolojik olarak hasta olan birisiyim.Bende 2005 yılına kadar,halüsünasyon,paranoya,perseküsyon sanrısı,büyüklük sanrısı,somatik sanrı,referans sanrısı ve ağır negatif belirtiler vardı ama ailem beni hiç hastaneye yatırmadı.
2005 yılında bir sinir krizi sonrası beni hastaneye götürdüler ve doktor bana kokteyl denilen bir ilaç karışımı iğne vurdu.
O iğneden sonra evde iki gün iki gece kadar uyumuşum.Uyandığımda farklı hissediyordum.İyiyim dedim aileme.Önce sigarayı bırakıcam dedim ve son bir tane içip bıraktım ama ailem 2 sene doluncaya kadar bıraktığıma kanaat getirmedi.Öyle çok bağımlıydım yani.
Hatta kendimi öyle çok iyi hissettim ki son bir kez daha ilaçlarımı bırakmayı denemeye karar verdim.Yıl 2008 civarıydı.İlaçlarımı bıraktım ama sonucu malesef umduğum gibi olmadı.Hastalık ağır şekilde nüksetti.
Sonunda 2009 yılına geldiğimizde artık ilaçsız iyileşme diye birşeyin olmadığını kesin olarak anladım.
Özetle demek istediğim şu,durumun ne kadar ağır olursa olsun,umudunu asla kaybetme.Hastaneye yatman da şart değil bence.Sen yeter ki iyileşmek iste ve ilaçlarını asla bırakma.İlaçlar hastalığını hiç olmamış gibi yok etmez ama hayatını sürdürecek kadar iyi olmana imkan tanır.
Bir an evvel iyi olmanı dilerim.Geçmiş olsun.