@idosente,
aynen dediğin gibi hocam, yalnızlığa alışkın biri belki bir şekilde adapte olur ama ailesiyle yaşamaya alışmış biri için gerçekten zor bir ortam.
Benim çalıştığım yer
özel huzureviydi, engelli kadrosundan girmiştim. Açık konuşayım, dışarıdan göründüğü gibi değil. Fiyatlar zaten uçuk, en düşük 180 bin + KDV’den başlıyor. Bakımı ağır olan hastalarda bu rakam 400-600 bine kadar çıkabiliyor.
Engelli bakım evleriyle ilgili de biraz bilgim var. Devlet tarafında olanlar genelde tamamen kimsesiz ya da bakacak kimsesi olmayan kişiler için. Şartlar özel yerlere göre daha sade ama en azından ticari baskı daha az oluyor. Özel yerlerde ise iş tamamen paraya dönmüş durumda.
Yani özetle; sistem genel olarak çok iyi değil, özellikle özel tarafı hiç iç açıcı değil diyebilirim.
@Descartes,
evet hocam, ben bizzat huzurevinde çalıştım. Engelli kadrosundan giriş yapmıştım.
İçeriyi görünce insanın fikri baya değişiyor. Dışarıdan bakınca düzenli, temiz, ilgili gibi gözüküyor ama işin içinde hasta sayısı fazla, personel yetersiz ve sistem biraz “idare etme” üzerine kurulu.
O yüzden dışarıdan görünenle içeride yaşananlar çok örtüşmüyor diyebilirim
@sokr@t,
aynen hocam yanlış duymadın

180 bin + KDV gerçekten başlangıç gibi düşün. İşin daha da ilginci bakımı ağır olan kişilerde bu fiyatlar 400-600 bine kadar çıkabiliyor.
Yani olay sadece “pahalı” değil, baya uçmuş durumda. Bu paraları verince insan çok iyi bir hizmet bekliyor ama içeride gördüğüm kadarıyla o beklenti tam karşılanmıyor.
Bir de dediğin gibi aynı oda, ortak yaşam olayı herkesin kaldırabileceği bir şey değil. Ben de şahsen o şartlarda kalamam. Parası olsa bile çoğu kişi isteyerek değil mecburiyetten gidiyor zaten
aynen hocam yanlış duymadın

180 bin + KDV gerçekten başlangıç gibi düşün. İşin daha da ilginci bakımı ağır olan kişilerde bu fiyatlar 400-600 bine kadar çıkabiliyor.
Yani olay sadece “pahalı” değil, baya uçmuş durumda. Bu paraları verince insan çok iyi bir hizmet bekliyor ama içeride gördüğüm kadarıyla o beklenti tam karşılanmıyor.
Bir de dediğin gibi aynı oda, ortak yaşam olayı herkesin kaldırabileceği bir şey değil. Ben de şahsen o şartlarda kalamam. Parası olsa bile çoğu kişi isteyerek değil mecburiyetten gidiyor zaten.
Bir de şunu fark ettim; kalanların çoğunun çocukları Amerika, İngiltere gibi yerlerde, mühendis, CEO vs. yani bizim gibi kıytırık insanlar yok orada xd
@biirkann,
Bu arada konu dışı ama şunu da anlatmadan geçemeyeceğim

çalıştığım yerde bir olay vardı, hâlâ aklıma gelince gülüyorum.
Güvenlik görevlisi vardı, bir de -1 katta çalışan biri… abi bunlar bildiğin aşk yaşamaya başlamışlar

yani ortam huzurevi ama içeride dizi dönüyor resmen.
Şimdi düşün dışarıdan bakınca “çok ciddi, disiplinli, kurumsal yer” diye pazarlanıyor ama içeride millet -1 katta aşk yaşıyor

o yüzden ben açıkçası bu tarz yerlere çok da güvenmem.
Yani olay sadece bakım falan değil, içeride dönen şeyler bazen baya garip olabiliyor
