Sakar_Şakir_60

Sakar_Şakir_60

Aktif Üye
Üyelik
4 Şub 2012
Konular
779
Mesajlar
9,675
Reaksiyonlar
1,157
Yalnızlıktan bir kişi zamanla hasta olur mu?

Yaşım 41
Lise+önlisans 4 yıl
Askeriye TSK dahil 4 yıl
İstanbul'da 11 yıl kaldım.
Memurluk 8 yıl oldu.

Aslında ortaokul 8. sınıf bittikten beri yalnızlığa alıştım.
1999 yılıydı lise 1'e başlamıştım. O zamandan beri yalnızım.
 
Ben şizoaffektifim ve yalnız kalmaya yeni yeni alışıyorum. Eskiden ailem yanımda olmazsa kötü oluyordum. Şu an daha iyi durumdayım.
 
@anonymous ben neredeyse 27 yıldır yalnızım işte hemen hemen 1999 yılından beridir. Yani 14 yaşımdan itibaren.

O zaman "SEN 27 YIL YALNIZ YAŞAYACAKSIN" deselerdi kesinkes kabul etmezdim sanıyorum şimdi.
 
konu silinmeden yorum yapayım. biz normalden biraz faklıyız bizim hayatımız farklı. yalnızlığı bukadar kafaya takma zaten takmıyorsun biliyorum boşver gitsin
 
Yalnız arkadaşlarıma naçizane bir tavsiye: Kedi besleyin. Sokakta ne zaman kenarda köşede gariban bi kedi görürseniz yiyeceği bişeyleri önüne koyun. Bu sizi hem daha iyi hissettirecek, hem de inanmayacaksınız ama hayatınızda sürpriz gelişmeler olacak. Ağzı olan laf söylemesin diye daha fazla açıklamak istemiyorum bana inanın, kendim denedim oldu. İnançlı da olmanız lazım tabi. Yalnızlık derdinden ben bu şekilde kurtuldum.
 
İnsan yalnız kalabilir ama aynı zamanda anlaşılamama durumunda da yalnız kalır. Artık yalnızlıktan ne anlarsak...
 
Paylaşacak birileri olmadıkça her şeyin olsada hayat yavan gelir.sizi maddi çıkarsız seven ve her daim yanınızda olan insanların kıymetini bilin. Siz ne kadar yalnızlığı seviyorum desenizde, belki de başka türlü bir yaşamın ne olduğunu bilmediğiniz için böyle düşünüyorsunuzdur.
 
Yalnızlık insanı delirtir. Belki rahatsızlığımızdan dolayı incinmemek adına belki de diğer 'normal' insanlar tarafından dışlandığımız için yalnızlığı seçiyor yada mahkum kalıyoruz. Fazla değil ama az ve öz bir iki kişi olmalı hayatı paylaştığımız..
 
sizden fazla şeyleri olanlarla dost olun sizi kıskanmayacak çekebilecek birileri olsun bunlardan belki dost olabilir ama sizden alt insanlardan asla dost olmaz bunu unutmayın
 
daha doğar doğmaz dışlanmaya başladıysan belli bir şeyler tecrübe edinene kadar büyük savaş veriyorsun toplum içerisinde kendini kazandırmaya, sonra bir gün bakıyorsun naparsan yap düzen alma verme dengesini koruyamayan insanı mecburi yalnızlığa mahkum ediyor. Çalışıyorsan, okuyorsan, kursa gidiyorsan bir nevi gündüzleri şanlısın ama ah o geceler olmasa dediğim anlar çok olmuştur.
 
Ben evlenmek istiyom tinder'a üye oldum biriyle tanıştım bi mekana gittik baktım bi sürü şey sipariş vermeye başladı şaraplar maraplar karışık ızgara bi sürü meze çerez ardı ardına sıralıyor. Sonra garson bana sordu ne yersin diye ben de hiç bir şey istemiyorum gidiyorum dedim. Kadın ve garson şok geçirdi. Kadın nasıl yaparsın bunu dedi carlmaya başladı ben de yolacak başka enayi bulun dedim. Birlikte yemek yeseydik en az 20 bin lira kitleyeceklerdi kesin.
 
Bende hep yalnız kalmak istiyorum sadece yalnızken huzurlu hissediyorum aşırı yalnızlıktan mi hasta olduk onuda bilmiyorum
 
bende çoğunlukla yalnızımdır aile evinde kalsamda, yeni çevre edinsem bir süre sonra yine yalnız kaldığımı farkına varıyorum, he çevreye çok mu ihtitacım var hayır yalnızlıkta güzeldir, şehirden uzaklaş, heleki kamp yap bak vallaha diyorum ilaç gibi huzur veriyor
 
@Elijah üstte derken çok zengin birini kastetmedim misal senin eğitimini işini kıskanmayacak kadar üstte olsun yeter zira altlarda çok hasislik oluyor bu de gerçek dostluk olmuyor
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.