Toplum, ruh sağlığı sorunlarını neden fiziksel hastalıklar kadar doğal kabul etmiyor?

toplumda sanki bu hastalıkların bizim yüzümüzden olduğunu düşünen milyonlarca insan var. Mesela bir kisiyle tanistigim zaman neden calismiyorsun sorusunu sordugunda psikiyatrik sorunum var ondan calisamiyorum dedigimde onu önemsiz bir seymiş gibi algilayip amaan takmazsan geçer sen tembelsin gibi saçma sapan ve incitici sozler soyluyorlar.. Neden hala toplumda bu tür hastaliklarinda fiziksel hastaliklar gibi ciddi algilanmiyor.

Fiziksel engellinin zararı/engelliliği -genellikle- kendisyle ilgiliyken Psikiyatrik Engelliler hem kendine hem de diğer bireylere zarar verme potansiyeline -daha çok- sahiptir.
(Misal görme engelli birey ayağı takılır düşer/düşebilir ama Ruhsal Engelli biri bir kriz anında kendine ve/veya başkasına zarar verebilir gibi?)

Bu Psikiyatrik engellilik durumu bizden -bizim kişiliğimizden/karakterimizden- kaynaklanmasa bile topluma ve kendimize karşı ilaçlarımızı düzenli kullanıp, tedavimiz için gayret etme sorumluluğumuz vardır. Bir önceki cümlede tanımladığım sorumluluk toplumun -genelinin- bu konularda empati yoksunu/bilgisiz/ bilinçsiz olması vb. durumlarda bile bence geçerliliğini korurur.

Biz Psikiyatrik engelliler ilaçlarımızı düzenli kullanıp, tedavimizi -olabildiğince- yaptırıp topluma ve kendimize faydalı olmak konularında önce kendimize sonra topluma borçluyuzdur bence.

@friends, sen yanlış anlamışsın söyleneni toplum hastalık yani engel olarak görmüyor psikiyatri engelini demiş arkadaş sağlamız toplumun gözünde demek istemiş yani yok işte kafaya takma falan diyorlarmış bana da diyorlardı sanki biz keyfimizden takıyoruz.

@Yalnizbirisi, aynen toplum hastalık engel olarak görmüyor ama işlerine gelince de psikolojik hastasın uzak durulasısın onların gözünde nasıl oluyorsa hem öyle hem böyle ? İlaç kullanmak zorundaysan hastasındır o kadar kimse sana tembel falanda diyemez .

Toplumla ilişkimiz iyi olsa zaten hasta olmazdık gibi geliyor bana.Aynı şeyleri hastalığı olmayana da söylüyorlardır.Söyledikleri görüşler büyük ihtimal kendilerinden yola çıkarak söyledikleri şeylerdir.Ona söylenen veya kendi hakkında yargısıdır.

Ben şahsen hastalığımı bilenler arasında ciddi tepki görmüyorum.Bu arada çoğu akıl hastaları tehlike oluşturuyor,kendinde olmayan suçlu.Çoluğu çocuğu taciz eder yaşlandığında küçükken suç işler hep bir sevgisizlik saygısızlık.Akıl hastahaneleri az buçuk tutuyor bu insanları.

@sokr@t,

Tesekkur ederim anlatmak istedigimi tam olarak anlamissiniz. Toplum bu konuda fazla geride kalmis ve empati bilmiyorlar

@Yalnizbirisi,

sizin yasadiginiz cevre guzelmiş. Ama benim yasadigim cevrede bu rahatsizligimi bana yüklüyorlar akrabalar, ben kendi istedigim icin yapiyormusum yani ben suçluymusum.. Mesela bir akil hastasi bir tehlike olustursa onu bizim ülkede döverler. Adam hasta demezler.

@Yalnizbirisi,

doğru bilinen yanlışlar yüzünden
-Psikolojik ve Pskiyatrik hastalıkları olan birey çalışamaz
-Pskilojik ve Pskiyatrik hastaları saldırgan ve tehklikellidir gibi
oysaki pskiyatrik hastalığı olan insanlar bu toplumda daha çok üreten kişilerdir,psikiyatrik hastalığı bunulan bireyler en az diğerleri kadar tehllikelir
bu arada farklı olmak da normaldir

Dayak yemiyorum ama tepki görüyorum.O da düşük düzeyde kalıyor.Akrabalarla da sorunum var yanlız değilsiniz o konu da.Çoğunlukla akraba ilişkilerinde konuyu kavrayamıyorum.Benim kafamda keyifli sohbet dönecek diye geçerken konuşmamak için toplanmış gibi oluyoruz.

@[NirvaNa],

Çalışamama konusun da haklılar bence,hastalığın tabiatına tamamen zıt çalışabilmek.

@Probiotic, yalnız şöyle bir durumda var bendeki Okb yüzünden iş konusunda da takıntılıydım işimi en iyi şekilde yapmaya çalışırdım.
Tabii pek çok ruhsal hastalık var yazdığına da katılıyorum psikiyatrik hastalığı olup çalışabilmek zor çalışmakta zorlandığım da çok oldu .

Aynen okb bazen iyi yönde motive edebiliyor insanı.

@Probiotic, evet dört dörtlük yapmadan kafa rahat etmiyor .