Engelli kişilerin mezuniyetleri, sanat üretimleri ve edebiyat çalışmaları haber olduğunda karşımıza çoğu zaman aynı kalıplar çıkıyor:
“Engelleri aştı”
“Azmiyle örnek oldu”
“Mucizeyi başardı”
“Fedakâr anne sayesinde”
“Normal insan…”
Bu ifadeler iyi niyetli görünebilir. Ancak engelli kişileri hak sahibi özneler olarak değil, okurun duygulanacağı ilham figürleri olarak konumlandırabilir.
Sağlamcılık Radarı’nda bu ay beş haber üzerinden şu soruyu soruyoruz:
Başarıyı neden hâlâ “rağmen” diliyle anlatıyoruz?
Hak odaklı habercilik, engelli kişilerin başarılarını küçümsemez; ama o başarıların arkasındaki erişilebilirlik eksiklerini, kurumsal sorumlulukları ve makul düzenleme ihtiyacını da görünür kılar.
Yeni serimiz Sağlamcılık Radarı yayında.
sakatcenah.org
“Engelleri aştı”
“Azmiyle örnek oldu”
“Mucizeyi başardı”
“Fedakâr anne sayesinde”
“Normal insan…”
Bu ifadeler iyi niyetli görünebilir. Ancak engelli kişileri hak sahibi özneler olarak değil, okurun duygulanacağı ilham figürleri olarak konumlandırabilir.
Sağlamcılık Radarı’nda bu ay beş haber üzerinden şu soruyu soruyoruz:
Başarıyı neden hâlâ “rağmen” diliyle anlatıyoruz?
Hak odaklı habercilik, engelli kişilerin başarılarını küçümsemez; ama o başarıların arkasındaki erişilebilirlik eksiklerini, kurumsal sorumlulukları ve makul düzenleme ihtiyacını da görünür kılar.
Yeni serimiz Sağlamcılık Radarı yayında.
Sağlamcılık Radarı: Başarı, sanat ve mezuniyet haberlerinde aynı ayrımcı kalıplar
Engelli kişilerin başarıları neden hâlâ “mucize”, “azim” ve “rağmen” diliyle anlatılıyor? Sağlamcılık Radarı bu ay beş haber üzerinden medya dilini inceliyor.
sakatcenah.org
