Psikoz ile başetmek için bulduğunuz günlük uğraşlar nelerdir?

Arkadaşlar psikoz hastalarının sürekli bir şeylerle uğraşması öneriliyor ama bu uğraşlar ekstra stres yüklememelidir. Benim kendi kendime bulduğum uğraşlar ise şunlar:
1-Günlük kitap okumak
2-Film izlemek
3-Aralarda çok akla takılmayan şarkılar dinlemek (burada çok takılan şarkıyı dinlemek uzun vadede zarar verebiliyor)
4-Ev işleri yapmak (alışveriş, çamaşır, bulaşık, temizlik vs...)
5-AÖF gibi hafif üniversite bölümleri okumak
6-Arada dışarı çıkıp yürüyüş yapmak ya da kafede oturmak
7-İnsanlar veya chatgpt ile sohbet etmek. Benim listem bu kadar, bu hafif görevleri günlük yapmak psikoza iyi geliyor diye düşünüyorum

sizlerin yaptığı başka neler var?

@Sarman, eksik bir şey kalmamış zaten hepsini yazmışsın bana en iyi gelen oturduğum semtten şehir merkezine 7-8km. yürümek .
Tabii güzergahları da değiştiriyorum arada sırada sıkmaması için dağ bayır gibi tenha yerler sarmıyor kalabalık işlek yerleri seviyorum .

@Sarman, Hafta içi günler işe gidip çalışmak yeterli oluyor. Hafta sonları da birkaç yakın arkadaşımla görüşüp geziyoruz.

Onun haricinde yürüyüş yapıyorum. Evde takılırsam da belgesel veya film izliyorum.

bende psikoz yok gibi ama psikozlu kişiler benden daha iyi yaşıyor

Hayatımda bir kez psikoz atağı geçirdim. 1 hafta 10 gün falan süren korkunç bir dönemdi. Hala üzerimde travmatik etkileri var ve tekrar ederse diye ödüm kopuyor. 2-3 yıl geçti üzerinden, şimdi tam fonksiyonel normal birisiyim ama o "ya tekrar ederse" korkusu hiç geçmiyor. O yüzden işi gücü, stresi, sıkıntıyı falan mümkün mertebe sallamaya, engellemeye çalışıyorum. Çalışmadığım için hayatımın en huzurlu dönemini yaşıyorum. Atamaları falan bekliyorum şimdilik. Ne zaman depresif düşüncelerim baş gösterse, evrenin büyüklüğünü, şu evrende varlığı önemsiz bir toz tanesi olduğumu, hepsinin geçeceğini falan düşünüyorum.

Bir elektrikli scooter aldım. Ufak çaplı gezilere çıkmak bana iyi hissettiriyor. Arada geçen zamanda iyileşmeme bayağı etkisi olmuştur. Onun dışında eskiden ailemle ilişkilerim çok soğuktu, kimseyi arayıp sormazdım şimdi onlara dikkat ediyorum, annemle babamla yaşlılarla falan ilgileniyorum, ihtiyaçlarına karşı çok daha duyarlıyım, arkadaşlarla sosyalleşiyorum. Beni yakından tanıyanlar, benim eski halimden daha da iyi olduğumu falan düşünüyor. Yani o yaşadığım atağın travması beni eski "normal" halimden daha iyi hale getirmiş onlara göre.

Size de tavsiyem, başlarda hoşunuza gitmese bile sosyalleşebileceğiniz ortamlara girin, resim kursu olur, bağımlılıkla mücadele dernekleri olur, inanan insanlar için ara sıra camiye gitmek, namaz kılmak olur. Ben eskiden farklı düşünen, farklı yaşayan birisi olduğumu falan zannederdim. Bununla övünürdüm. Şimdi herkes gibi sıradan, kendi halinde birisi olmakla övünüyorum. Bence asıl değişimin sebebi bu düşünsel farklılık oldu.

Hocam kendimizi abartmamak lazım. Altı üstü etten kemikten ara sıra hata veren canlılarız. "Herkes gibi sıradan ve işinde gücünde olmaya çalışmak" gerçekten iyi geliyor.

Muska yazdırmak 5 vakit namaz Allah dostları nı ziyaret