Psikoz hastasıyım. Konuşacak sohbet edecek arkadaşım yok!?

işe gir iş arkadaşların olur onlarla zaman geçirmek zevkli olur

Psikolojik rahatsızlığın var diye senden uzak duran insanlardan zaten bir cacık olmaz hayırda gelmez uzak durmaları daha hayırlı .

@sokr@t,

peki şöyle olursa: misal seni tanımıyordur , sadece genel bir önyargısı vardır. Ve seni tanıdıktan epey süre sonra seni ve hastalığını normal kabul edip seninle arkadaşlığını bitirmek istemedi. Mesela baştan sen ona söylemiş olsaydın belki baştan tanımlı o genel önyargısı nedeni ile uzaklaşıp gidecekti.

hoş. kimseye ihtiyacım yok çok şükür. öyle bir takıntım da yok ama arkadaşlık kurmak isteyen hatta belki bunu eş boyutunda düşünmek isteyen ve hayal eden vardır diye yazdım.

bazı bilgiler: ben bence çok sosyal bir karaktere sahibim. ilk yorumumda söylediklerim bununla çelişmez yani böyle bir tezat yok. Elhamdulillah halimden çok memnunum. bende kendi fikrimi paylaştım yani.

@kar&yağmur, yeni tanıştığın biriyse zaten ilk etapta hastalığından bahsetmemen daha iyi dediğin gibi önyargısı olabilir uzaklaşabilir.
Zamanla kendin söylersin ya da bir şekilde öğrenir seni tanıdığı halde sırf bu yüzden hala daha uzaklaşıyorsa da byy byy demek gerekir.
Yok mu sanki akraba olsun arkadaş olsun sırf hastalığı öğrenildikten sonra aramayı sormayı kesenler sanki çok lazımlar uzak dursunlar .

arkadaş sayım son 3 yıla göre yarı yarıya azaldı

@sokr@t,

pskillojik rahatsızlığı bilmeyip uzak duranlar da var bu nedir sizce

@[NirvaNa], frekansı tutmuyordur, kafası uyuşmuyordur ,seni sevmiyordur ...v.s...

Yalnızlık bizim için yazılmış bir kaderdir ya dayanıcan yada gözlerini kapatıcan bu hiç Bir Zaman geçmiyor ölene kadar yalnız kalacağız

@tumay22, yok öyle bir şey.
Biraz daha cilveli biri olsam erkek arkadasim da olurdu. İş tamamen kişide bitiyor.

@sokr@t,

ben ölüyorum sanki

Herkesin kendince derdi, hastalığı, şikayeti artık her neyse var ancak burada okudukça kendimi karamsarlığa sürükleniyor gibi hissediyorum.

Kırıcı olmak istemem, özellikle psikolojik durumundan muzdarip dostlara tavsiyem mümkün olduğunca insan içine çıkın. Bu illa ki fiziksel veya sözlü temas halinde olmanız anlamına gelmiyor, kendinizi eve kilitlemeyin.

Tanıdığınız herkesin sizden bir çıkarı var düşüncesine kapılmayın, çoğunluk öyle dahi olsa tamamı böyle olamaz. Aslında bu ve bunun gibi forumların kurulmasındaki bir sebebin de sizlerin bu yalnızlığı hissetmemesi olabilir.

Bir de "arkadaş" kavramından kastınızın ve ne beklediğinizi de iyi düşünmenizi naçizane tavsiye ederim.

Benim de samimi arkadaşım olduğunu söyleyemem, çok fazla insan tanıyor ve sürekli görüşüyorum ancak kendimi rahatça açabileceğim insan sanırım yok, tekrar bi düşündüm de. Ancak bunların hiçbiri enseyi karartmam için geçerli sebepler değil.

Kim size ne kadar değer veriyorsa aynı şekilde karşılık verin gerisi önemli değil. Niye bu kadar yazdım onu da anlamadım ya neyse

@Mara,

Bizim ülkemizde erkekler pek cilveye bakmaz kişiye de bakmaz insan olabilenine denk gelebilmek büyük bir şans