Pişmanlıklar ve keşkeler hastalıktan mı?

@sokr@t,
Doğru diyorsun herkesin hayat tecrübeleri farklıdır.
Kötüler kötüyüm ve bununla övünüyorum demiyor çoğunlukla ama yaptığı kötülüğü,hinliği zeki olmak sanıyor ve insanın iyi niyetini de aptallık olarak adlandırıyor.
Akran şiddeti diye birşey duydun mu hiç diycem ama duymuşsundur zaten.Çoğunlukla okullarda olur,biliyorsundur.
İşte o akran şiddetini uygulayan çocuklar,çoğunlukla zengin ve toplumda saygın kabul edilen,iyi aile çocuklarıdır.O çocuklar fakir ve parçalanmış aile sahibi olan çocuklara şiddet uygularlar ve bu yaptıklarıyla kendi aralarında gülüşüp eğlenirler.
Onlara sorsan yaptıkları gayet normaldir ve hatta yaptıklarıyla övünürler.Kötülük olduğunu bile bile övünürler.
Ben de bu tip insanlarla çok karşılaştım ve onları gördükçe iyi ve dürüst bir insan olduğum için övündüm ben de.
Ama durduk yere ne kimseye sen kötüsün dedim ne de ben iyiyim dedim.
Senin de farklı tecrübelerin olmuş.Sen de haklısın.

İnsanlar kötüdür, ahlaksızdır, acımasızdır. Dünya kötü bir yer. Güvenlikli değil diyorum bazen. Sonra kendime bakıyorum, dünyayı ve insanları bir kenara bırakıyorum, öyledir veya değildir ama ben kendimi tanıyorum malesef öyleyim yani kötüyüm, ahlaksızım, acımasızım ve ne yapacağım belli değil. İyi bir insan olmak istiyorum çabaladıkça kötü yanlarımı daha fazla görüyorum ,moralim bozuluyor. Daha fazla görmem demek daha fazla artması demek kötü yanlarımın, yani daha önce görmediklerim şimdi görmeye başladım anlamına gelmiyor.

Bazı pişmanlıklar vardır ki ömür boyu geçmez. İnsanı vicdan azabına sokar. Her sabah gözünü açınca dayanılmaz bir huzursuzluk hissiyle uyanırsın

Bu yazdıklarıma sebep olan bir olay yaşadım. Detaya girmek istemediğim için kelimeler havada kalıyor. Ama hissettiklerim böyle...