3-4 yıldır üzerinde çalıştığım ilk kitabımı tamamlamak üzereyim. Sizlerle de kısaca paylaşmak istedim.
Kitabın adı "Çıkış Bu Tarafta Değildi."
Bu çalışma, klasik anlamda bir şiir kitabı değil. Beş perdeden oluşan ve kırk şiirin tek bir hikâyeyi birlikte anlattığı, görsel tasarımlarla desteklenen şiirsel bir şehir anlatısı.
Erişilebilirlik, vicdan, şehir, yalnızlık, teknoloji ve insan üzerine metaforik bir yolculuk sunuyor. Şiirler birbirinden bağımsız ilerlemek yerine, okuru baştan sona tek bir anlatının içinde gezdiriyor. Bu yönüyle hem kurgusu hem de tasarımıyla alışılmış şiir kitaplarından farklı bir okuma deneyimi sunmayı hedefliyor.
Sokağın sesini, şehirlerin aceleye getirilmiş kalabalığını ve insanın kendine bile bazen geç kalan tarafını erken yaşta dinlemeyi öğrendim.
Bilişim alanında çalışan bir uzman olarak kodların, sistemlerin ve hataların içinde yaşarken, insanın en büyük hatasının çoğu zaman "çalışıyor gibi görünen hayatlar" olduğunu fark ettim
Yazdıklarım;
Onun cümlelerinde şehirler konuşmaz; bekler.
Sistemler anlatmaz; işaret eder.
Ve insan...
Çoğu zaman tam çıkışa yaklaşmışken, hangi tarafta olduğunu unutacak kadar durur.
Umarım bu yolculuk, bir gün sizin de yolunuzla kesişir.
Kitabın adı "Çıkış Bu Tarafta Değildi."
Bu çalışma, klasik anlamda bir şiir kitabı değil. Beş perdeden oluşan ve kırk şiirin tek bir hikâyeyi birlikte anlattığı, görsel tasarımlarla desteklenen şiirsel bir şehir anlatısı.
Erişilebilirlik, vicdan, şehir, yalnızlık, teknoloji ve insan üzerine metaforik bir yolculuk sunuyor. Şiirler birbirinden bağımsız ilerlemek yerine, okuru baştan sona tek bir anlatının içinde gezdiriyor. Bu yönüyle hem kurgusu hem de tasarımıyla alışılmış şiir kitaplarından farklı bir okuma deneyimi sunmayı hedefliyor.
Sokağın sesini, şehirlerin aceleye getirilmiş kalabalığını ve insanın kendine bile bazen geç kalan tarafını erken yaşta dinlemeyi öğrendim.
Bilişim alanında çalışan bir uzman olarak kodların, sistemlerin ve hataların içinde yaşarken, insanın en büyük hatasının çoğu zaman "çalışıyor gibi görünen hayatlar" olduğunu fark ettim
Yazdıklarım;
- bir şehrin kaldırımlarında unutulmuş sessizlikleri,
- asansörlerin kararsız duraklarını,
- haritalarda görünmeyen mahalleleri anlatır.
Onun cümlelerinde şehirler konuşmaz; bekler.
Sistemler anlatmaz; işaret eder.
Ve insan...
Çoğu zaman tam çıkışa yaklaşmışken, hangi tarafta olduğunu unutacak kadar durur.
Umarım bu yolculuk, bir gün sizin de yolunuzla kesişir.
