Merhaba herkese,
Burayı uzun zamandır sessizce okuyordum ama ilk kez yazmaya cesaret ediyorum. 30 yaşındayım ve sağ taraflı doğumsal kalça çıkığıyla doğdum.
Sağ bacağım yaklaşık 5 cm kısa ve dışa dönüklük var. Yürürken aksıyorum, bunu saklamaya çalıştığım dönemler oldu ama artık bunun benim bir parçam olduğunu kabullenmeye çalışıyorum. Yine de bazen insanların bakışları, özellikle de uzun süreli olanlar, içimde bir şeyleri kırabiliyor.
En zor tarafı fiziksel ağrıdan çok, kendimi “eksik” hissettiğim anlar oldu. Koşamadığım, rahatça dans edemediğim ya da uzun yürüyüşlerde geride kaldığım anlar… Ama buna rağmen hayatıma tutunmayı öğrendim. Küçük şeylerden mutlu olmayı, kendi tempomda ilerlemeyi.
Buradaki insanların yazılarını okuyunca yalnız olmadığımı hissetmek bana iyi geldi. Belki de en çok buna ihtiyacım varmış: anlaşılmak. Sizlerin hikayelerini okumak bana güç veriyor. Ben de kendi hikayemi paylaşmak istedim.
Hepimize sabır, güç ve kendimizi olduğumuz gibi kabul edebilme cesareti diliyorum.