Yazı boyutu:
Bu konuda standart bir uygulama yok. Bazısında kota sistemi var, bazısında sigorta primi avantajları, bazısında korumalı işyerleri vb. düzenlemeler...
Kapitalizm, çalışmak isteyen herkesin çalıştırılması üzerine kurulu bir sistemdir (aslında herkesin çalıştırılması üzerine kuruludur ya, oraya girmeyelim şimdi
). Dolayısıyla, Avrupa ve Amerika'da "ben çalışmak istiyorum" diyen biri -sakat olsun ya da olmasın- illa ki işe yerleştirilir diye düşünüyorum.
Sosyal haklar ise ayrı bir konu tabii. Son zamanşarda bu konuda oralarda da kısıtlamalar sözkonusu olsa da, medikal sektörün büyüklüğü ve etki alanı o kadar büyük ki, bu kısıtlamanın orada yaşayan sakatları ciddi anlamda mağdur etmesi bence mümkün olamaz. Ama tabii, belki her yıl bi akülü bi manuel sandalye yerine, iki yılda bir veriliyordur, orasını bilemem.
Sosyal haklar ise ayrı bir konu tabii. Son zamanşarda bu konuda oralarda da kısıtlamalar sözkonusu olsa da, medikal sektörün büyüklüğü ve etki alanı o kadar büyük ki, bu kısıtlamanın orada yaşayan sakatları ciddi anlamda mağdur etmesi bence mümkün olamaz. Ama tabii, belki her yıl bi akülü bi manuel sandalye yerine, iki yılda bir veriliyordur, orasını bilemem.
Ne yapmışlar,fazladan ne kazandırmışlar,bir somut örnek ver Serkan ya.Bence AB uyum tasarıları kapsamında ve öncesinde elde ettiğimiz haklara bakarsak son 10 yıl içinde engellilerin refah düzeyi Türkiye ekonomisinin verebileceği en yüksek düzeylere gelmiştir.
Ezber değil somut göstergelere dayanalım.

