Yazı boyutu:
engeliler duygusal bir boşluk içerisinde değiller engelliler uzayda salınıp durmaktalar ve doğanın bir parçası olan doğal seleksiyonda güç; para, kas, uyum gibi özellikler en alt seviyelerde olduğundan yine doğanın doğal sonucu olarak tercih ve cazibe unsuru olamamaktalar ve tüm bu boşlukları öyle aşk vb. duyusal/duygusal kavramlarla dolduramazsınız engellilerin bu uzay salınımına yön vermek için her birine bundan bir tane vermek kafidir.
Konuyu dağıtmayımız, konu kimin msj begenilmiş begenilmemiş degil ve ismime ek kullamayın kısaca. Veli deyin cok mu zor dört harf kızdırmayın kelimi yakarım. Derya, amaçları bu zaten, bizde devamlı göz önünde olmalıyızki kurtulurlar olmadığını yanlız engelsiz kişiler için degil bizimde kullabilecegimiz hizmetler gelsin devletten yada o kozmetik ürünleri satan vatandaştan böyle bi yere gir bi kac ürünü kır dök bak bakalım yeni bir, düzenleme yapmazmı.
ben şunu keşfettim hayatımda. Engel şekli önemli dendi. Ben spastik engelliyim. Yürümem zor, konuşmam zor, hareketlerim zor vs vs vs. Ama şu var sonradan engelli olanlar için durumun zor olduğunu düşünmekteyim. Çünkü ben normal bir insan olmayı bilmiyorum.
Başkaları söylüyor bana yürüyemediğimi, konuşamadığımı. Bana göre sıkıntı yok çünkü böyle buldum kendimi
Evlilik konusunda benimde tanıdğım engelli insanlar var. Çocukları gayet sağlıklı. Burda iş biraz Allah inancına kalıyor aslında. Engelli olacağı kesinse o tartışılır belki ama engelli olur diye çocuk yapmamak veya evlenmemek bence saçma.
Başkaları söylüyor bana yürüyemediğimi, konuşamadığımı. Bana göre sıkıntı yok çünkü böyle buldum kendimi
Evlilik konusunda benimde tanıdğım engelli insanlar var. Çocukları gayet sağlıklı. Burda iş biraz Allah inancına kalıyor aslında. Engelli olacağı kesinse o tartışılır belki ama engelli olur diye çocuk yapmamak veya evlenmemek bence saçma.
bence psikolojimiz çok bozuk engelsizlerinde bozuk ta bizlerinki biraz daha fazla kendimizi çok soyutluyoruz ha buda yetiştirenlere suçu atabiliriz
ama asıl suçlu biziz birini severiz söyleyemeyiz içimiz yanar. işe girmeye çekiniriz yapamayacağız sanırız kendimizi geliştirsek o işi yapabileceğimizi anlayacağız ha burada suçu devlete atabiliriz
biri ile tartışmaya girmekten çekiniriz gücü ile karşılık alacağımızı sanırız ama sonuçta tartışma ileri gitse 1 yumruk fazla veya eksik atarız
Asıl suçlu bizleriz kendimizi soyutlarız sonuçta somut olmamayı bizler seçtik ne yazık ki somut olana kadar bu böyle gidecek kendimizi zorla uğraşa uğraşa bağıra bağıra biz burdayız bizde varız demeliyiz ailemize çevremize biz bunu istiyoruz demeliyiz yoksa bu böyle gider
ama asıl suçlu biziz birini severiz söyleyemeyiz içimiz yanar. işe girmeye çekiniriz yapamayacağız sanırız kendimizi geliştirsek o işi yapabileceğimizi anlayacağız ha burada suçu devlete atabiliriz
biri ile tartışmaya girmekten çekiniriz gücü ile karşılık alacağımızı sanırız ama sonuçta tartışma ileri gitse 1 yumruk fazla veya eksik atarız
Asıl suçlu bizleriz kendimizi soyutlarız sonuçta somut olmamayı bizler seçtik ne yazık ki somut olana kadar bu böyle gidecek kendimizi zorla uğraşa uğraşa bağıra bağıra biz burdayız bizde varız demeliyiz ailemize çevremize biz bunu istiyoruz demeliyiz yoksa bu böyle gider
@SGB
Çok doğru söylüyorsun konuşuılması gereken çözüm nedir?
Bunun çözümü her ne kadar genel olarak görülsede benim kanaatim olayı bireysele indirgeyerek gerek rehabilitasyon gerek psikolojik destek olabilir bunlar klasik çözüm metodları
Asıl benim kişisel görüşüm ise Engellilere Rehberlik edece bir sistemin tooluma adapte edilmesi Bu nasıl olacak?
Her şehirdeki engelli sayısı belli her şehirde rehberlik merkezleri kurularak, bunlar aktif şekilde işletilebilir. Belki uygulamada zorluklar olacaktır. ama bunlar her yerde var.
Bu rehberlik merkezlerinde uzman personele belli biri engelli bireyi aynı aile hekiminde olduğu gibi vererek her engellinin bir rehberi olabilir.
Aslında bu düşünce projeleştirilerek enine boyuna tartışılık artıları eksiler konuşularak iyilştirilebilir. Bunun içn ben engelli derneklerini asla önder olarak görmüyorum. Oralara belli kişiler gelmiş adam ekibini kurmuş diğer engelliler ne olursa olsun mantığı var ben buna karşıyım.
Çok doğru söylüyorsun konuşuılması gereken çözüm nedir?
Bunun çözümü her ne kadar genel olarak görülsede benim kanaatim olayı bireysele indirgeyerek gerek rehabilitasyon gerek psikolojik destek olabilir bunlar klasik çözüm metodları
Asıl benim kişisel görüşüm ise Engellilere Rehberlik edece bir sistemin tooluma adapte edilmesi Bu nasıl olacak?
Her şehirdeki engelli sayısı belli her şehirde rehberlik merkezleri kurularak, bunlar aktif şekilde işletilebilir. Belki uygulamada zorluklar olacaktır. ama bunlar her yerde var.
Bu rehberlik merkezlerinde uzman personele belli biri engelli bireyi aynı aile hekiminde olduğu gibi vererek her engellinin bir rehberi olabilir.
Aslında bu düşünce projeleştirilerek enine boyuna tartışılık artıları eksiler konuşularak iyilştirilebilir. Bunun içn ben engelli derneklerini asla önder olarak görmüyorum. Oralara belli kişiler gelmiş adam ekibini kurmuş diğer engelliler ne olursa olsun mantığı var ben buna karşıyım.
Ozaman kendimden örnek vererek başlayayım; rahatsızlandıktan sonra dedimki, bi ayağa kalkayım bu boşluk geçicek, herşey güzel olucak istediğim heryere gidicem vs, çok şükür tedavim cvp verdi, eskisi kdr olmasada yürüyorum, istediğim heryere bişekilde gidebiliorum ama baktım hala bişeyler eksik çalışmalıyım dedim, iş aradım buldum işe başladım çok şükür, oda oldu, ama hala bişeyler için mücadele ediyorum kendimce olsun die..
bu hayatın kanunu die düşünüyorum artık, boşluklar doluyo, yeni, ihtiyaçlar yeni boşluklar oluşuo, bizde debelenip duruyoruz. ben böyle tanımlıorum o boşluğu nasıl yorumlarsınız bilemiycem artık..
)
bu hayatın kanunu die düşünüyorum artık, boşluklar doluyo, yeni, ihtiyaçlar yeni boşluklar oluşuo, bizde debelenip duruyoruz. ben böyle tanımlıorum o boşluğu nasıl yorumlarsınız bilemiycem artık..
@SGB
Aslında insanın içindeki o boşluk ve ihtiyaçar hiç bir zaman bitmez. İşe gireyim başka bir şey istemem dersin işe girersin şef olmak istersin sonra müdür sonra bilmem ne vs... der uzar gider tıpkı hayat gibi
Aslında konunun özü nedir biliyor musun? bizim içimizdeki boşluğun büyük kısmı maneviyat boşluğu, biz bunu dolduramazsak hep bir tarafımız boş kalacaktır.
Veli kardeşim senin mesajlarını okuyorum. ben buraya yazılan her mesajı okuyorum. Bu konudan emin olabilirisn
Aslında insanın içindeki o boşluk ve ihtiyaçar hiç bir zaman bitmez. İşe gireyim başka bir şey istemem dersin işe girersin şef olmak istersin sonra müdür sonra bilmem ne vs... der uzar gider tıpkı hayat gibi
Aslında konunun özü nedir biliyor musun? bizim içimizdeki boşluğun büyük kısmı maneviyat boşluğu, biz bunu dolduramazsak hep bir tarafımız boş kalacaktır.
Veli kardeşim senin mesajlarını okuyorum. ben buraya yazılan her mesajı okuyorum. Bu konudan emin olabilirisn
SGB
Maneviyat insan için ekmek gibi su gibi ihtiyaçtır.
Maneviyat insana bir güneş gibi doğar. gecenin karanlığı gibi korur gizler tehlikelerden
Ozaman bununla ilgili paylaşımlarımızı çoğaltalım belki birinin hayatına dokunuruz
Sorun çözülmüştür..
Duygusal boşluğun cinsiyeti , sınıfı , ideolojik ayrımı, dini , mezhebi yoktur. artı engellisi engelsizi de yoktur. bu bir duygu durum hali her an her şekilde herkeste yaşanabilecek bir süreç.
Yaşanmasını tetikleyen etkenler yada yoğunluğunu çoğaltan yada azaltan etkenlere bakmak gerekir. Fakat her birey kendi içinde yapabilir bu değerlendirmeyi. yoksa herkes için genel bir değerlendirme analizi tabiki yapılamaz.
Birey yasam içinde yasamına uyumlu ve dengeli bir hal kazandıracak yaşantıları deneyimler bu deneyimlerden ortaya bir yaşam tarzı formu koyar işine yaramayanları ayıkladıktan sonra işine yarayan edimler ile yoluna devam eder.
Kişi ne zaman kendi benliğine uygun olmayan yaşam formları içine girerse işte orada sağlıksız bir takım süreçlerin başladığına inanıyorum. Sağlıklı birey gerçek ile hayal dünyasını ayırabilen kişidir. hayalleri olmamalı mı olmasında değil sıkıntı bunların hayal olduğunu gerçekmiş gibi yaşamaya devam etmesi asıl problem.
Farklı bir noktada şudur ki kişi kendi fırsatlarını, karşısına çıkabilmesi muhtemel tehlikeleri , ihtiyaçlarını beklentilerini ve sınırlılıklarını objektif bir şekilde değerlendirebildiğin de gerçek anlamda sağlıklı bir benlik bütünlüğüne sahip olabilir.
Bireyin yada tırnak içinde engelli bireyin yaşayabileceği olası en temel tehlike gerçek benliği ile ideal benliği arasında ki uçurumun giderek derinleşmesidir. ideal benlik ile gerçek benlik arasındaki denge sağlanamadan kişinin uyumlu , samimi ve huzurlu bir yaşam sürmesi mümkün değildir.
Sonuç olarak benlik bütünlüğü sağlayamayan , gerçek ile düşsel ayrımını oluşturamayan bir zaman sonra fanteziler dünyasında kendisine yabancılaşan bireyin duygusal boşluğa düşmesi kuvvetle muhtemel bir olgu olmaktadır.
Yaşanmasını tetikleyen etkenler yada yoğunluğunu çoğaltan yada azaltan etkenlere bakmak gerekir. Fakat her birey kendi içinde yapabilir bu değerlendirmeyi. yoksa herkes için genel bir değerlendirme analizi tabiki yapılamaz.
Birey yasam içinde yasamına uyumlu ve dengeli bir hal kazandıracak yaşantıları deneyimler bu deneyimlerden ortaya bir yaşam tarzı formu koyar işine yaramayanları ayıkladıktan sonra işine yarayan edimler ile yoluna devam eder.
Kişi ne zaman kendi benliğine uygun olmayan yaşam formları içine girerse işte orada sağlıksız bir takım süreçlerin başladığına inanıyorum. Sağlıklı birey gerçek ile hayal dünyasını ayırabilen kişidir. hayalleri olmamalı mı olmasında değil sıkıntı bunların hayal olduğunu gerçekmiş gibi yaşamaya devam etmesi asıl problem.
Farklı bir noktada şudur ki kişi kendi fırsatlarını, karşısına çıkabilmesi muhtemel tehlikeleri , ihtiyaçlarını beklentilerini ve sınırlılıklarını objektif bir şekilde değerlendirebildiğin de gerçek anlamda sağlıklı bir benlik bütünlüğüne sahip olabilir.
Bireyin yada tırnak içinde engelli bireyin yaşayabileceği olası en temel tehlike gerçek benliği ile ideal benliği arasında ki uçurumun giderek derinleşmesidir. ideal benlik ile gerçek benlik arasındaki denge sağlanamadan kişinin uyumlu , samimi ve huzurlu bir yaşam sürmesi mümkün değildir.
Sonuç olarak benlik bütünlüğü sağlayamayan , gerçek ile düşsel ayrımını oluşturamayan bir zaman sonra fanteziler dünyasında kendisine yabancılaşan bireyin duygusal boşluğa düşmesi kuvvetle muhtemel bir olgu olmaktadır.
sorun daha yeni başlıyor biz sadece sorunun bir yada birkaç noktasından ele aldık. Dışarıda bahsetdiğimiz sorun yada sorunlarla boğuşan daha acı tarafı boğuştuğunun farkında dahi olmayan milyonlar var.
maalesef sosyal konularda öyle dediğiniz gibi hadi konuşalım bir an öncede mutlu sona ulaşalım gibi bir durum söz konusu değil. keşke olsa
Yusuf islam Paylaştığın yazıda yazıyor. Hayatınızı bir amaca bağlayın KİŞİLERE veya eşyalara değil diye.
Bende aklıma onlar gelince esprisini yaptım.
Bende aklıma onlar gelince esprisini yaptım.







