Benim askerden muaf olmam 4 yıl oldu. Yaşta 32 oldu. Ama şu ana kadar bir kişinin aklına askerlik işlemim gelmedi çok şükür. Şu an hem hastalığımı hemde askerlik durumumu hiç kimseye söylemedim. Hep gizliyorum. Ama ne zamana kadar bu sürecek bilmiyorum. Sizde durumlar nasıl?
Merhabalar
Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.
Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.
Askerden muaf olduğunuzu çevrenize söylediniz mi?
- Konbuyu başlatan anonymous
- Başlangıç tarihi
Neyinden utanıyorsun ki bu durum kimsenin aklına gelmedi diye şükrediyorsun.
Ben gidip yapmak istemiştim fakat işitme kaybından dolayı gidemedim.
Gitmek istemeyen binlerce insan ilk çıktığında banka kredisi alıp bedelli yaptı.
İnsanların hakkında ne düşündüğüne bu kadar takılırsan kendi hayatını yaşayamazsın, iyi düşünseler ne olur kötü düşünseler ne olur.
Aşın artık bunları yahu.
Ben gidip yapmak istemiştim fakat işitme kaybından dolayı gidemedim.
Gitmek istemeyen binlerce insan ilk çıktığında banka kredisi alıp bedelli yaptı.
İnsanların hakkında ne düşündüğüne bu kadar takılırsan kendi hayatını yaşayamazsın, iyi düşünseler ne olur kötü düşünseler ne olur.
Aşın artık bunları yahu.
ben askerliği yapalı 20 yıl oldu. askerde hastaneye yatırdılar kimsenin haberi olmadı 3 ay eve gönderdiler kimse sormadı sen niye geldin diye. ailem bile tedavi gördüğümü unuttu.
yani bizler kimsenin umurunda değiliz ciddiyim
yani bizler kimsenin umurunda değiliz ciddiyim
@strazyevsk, Eline sağlık, son dönemde okuduğum en güzel mesajlardan biri.
Arada sırada soran oluyor sağlık sebebiyle muaf oldum diyorum. Keşke ben de muaf olsam dedi geçenlerde biri 
yukarıda zaten söylemişler bu senin hayatın ve yalnızca seni ilgilendirir. başkalarının ne söylediğine göre hareket edersen hep mutsuz olursun.
Benim akrabalar sürekli soruyorlar.Tecilliyim diyorum.Psikiyatriden muaf olduğumu söylesem adımı deliye çıkarırlar.
Söyledim.
Malesef acınası durum. Polis yada asker olmak hayalimdi.
Özellikle askere gidemeceğimi söylediklerin de? Yerin dibine girdim. Parmağa elim gitmedi. Zorla basıldı işte. Hiç istemedim böyle olmasını.
Malesef acınası durum. Polis yada asker olmak hayalimdi.
Özellikle askere gidemeceğimi söylediklerin de? Yerin dibine girdim. Parmağa elim gitmedi. Zorla basıldı işte. Hiç istemedim böyle olmasını.
gizlenecek yada utanacak birşey yok. hastalığımızı kınayan biri varsa bu onun kendi ayıbı. ya makul bir şekilde cevabını verelim ya da iletişimi keselim . cahille tartışılmaz @anonymous, niye saklıyorsun kardeşim?
Bakın arkadaşlar, hastalığından utanıp saklayanlar kaybeder. Benim rahatsızlığım %82 ortopedik, %30 okb ve %30 konuşma. Konuşmada akıcilik yok, okb işe engelliligim nedeniyle ileride yalnız tek başına kalma korkusu takıntısı. %91 engelliyim tekerlekli sandalye ile mobilize oluyorum, 3 üniversite bitirdim 15 yıldır okb ilacı kullaniyorum ve tek kullandığım ilaç okb'den. Bir gün yazlıkta ilacım bitti ilaç yazdırmak için 50 km gitmem lazım. Bir arkadaşım dedi ki ablam doktor ver ilaçların adını ve TC no.nu yazsın. Kuzenim dedi ki, sakın verme herkes öğrenir ve senin ağır psikojik rahatsizligin var sanırlar. Güldüm.. Herşey bitti, yürüyemiyorum, tekerlekli sandalyeye mahkumum, ama herkes beni burada çok seviyor, tek utanılacak şey psikolojik bozukluğum mu dedim. Zaten ben herkese söylüyorum, takıntımı ve ilaç kullandığımı dedim. Benim ki ileri derecede değil ama, ileri derecede de olsa, sakın çevrenizden utanmayın arkadaşlar. İnanın ki çevrenizde o kadar insan var ki bir gün dahi foktira gitmemis ama ileri derecede psikolojik rahatsizligi var.
elbette söyledim Allahı bildiğini kuldan mı saklayacaz.. hastalık v.s bu tip şeyler kimseden saklanmaz. aileler bu konuda çok büyük hata yapıyor kız kardeşimin görümcesinin oğlu epilepsi hastasıymış ebeveynler kendi anne babasına söylememiş. bu taz hastalığı olan kşi dışlanmaz toplumdan soyutlanmamalı..
Maalesef biliyorlar
@anonymous,
@anonymous,
