Mononoke

Aktif Üye
Üyelik
4 Eyl 2023
Konular
35
Mesajlar
232
Reaksiyonlar
60
Annemi 31 Ekim'de kaybettim. 11 gün oldu ve acım çok taze. Anneme çok bağlıydım, o da bana çok bağlıydı. Aramızda sorunlar olurdu ama bir şekilde sorunları çözerdik. Ne yapacağımı bilmiyorum. Yüzü gözümün önünden gitmiyor. Aynı acıyı yaşayanlar var mı? Bu acıyla nasıl başa çıkabiliyorsunuz? Çok çaresizim..
 
Başınız sağ olsun.Bu acıyı bilmediğim için söyleyeceğim herşey havada kalır. Verebileceğim tek teselli kendinize biraz zaman vermeniz olacaktır.
 
Başınız sağolsun nur içinde yatsın. Bir araştırmaya göre insanların en çok korktuğu şey Ailesinden birinin ölmesiymiş
 
Allah rahmet eylesin. Ben de anneme çok düşkünüm ve onun yokluğuna nasıl dayanabilirim diye endişeliyim.
 
ben bir kere gece rüyamda annemin öldüğünü gördüm. kendimi çok kötü hissettim. rüyası bile kötü. Allah kimseyi anasız babasız koymasın alışması zor olacak tabii ama hayat devam ediyor. Ailenizin diğer fertleriyle birlikte yaşama tutunun ve süreç içerisinde normal hayata alışacağınıza umut ediyorum.
 
@Mononoke başınız sağolsun ALLAH rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşALLAH 🤲🏼 ne desek teselli faydasizz size, yüreğinize ateş düşmüş bı sure ve belkide uzun süre bu acıyla yaşamak zorundasınız, büyük bir boşlukta olcaksiniz ve o boşluğu doldurmaya acınızı dindirmeye caliscaksiniz ama canınınizin içindeki o acı sizi hıçkırıklara boğacak, tek ilaç zaman hemde çok zaman gerekir..Siz kafanızı meşgul etmeye çalışın bu süreçte güçlü olmak zorundasınız yoksa ALLAH korusun yanlışa düşersiniz derin derin nefes alıp verin gayret etmek size bağlı Rabbim kalbinizi ferahlatsin insALLAH tez zamanda 🤲🏼
 
13 Sene önce kaybettim. Annemi hastanede yatıyordum. Kaldığım hastanedeki yaşlı kadınlar anne ölünce baba üvey olur demişlerdi. O zamanlar gülüp geçmiştim. Yaşayarak acı gerçeği öğrendim malesef. Başınız sağ olsun.
 
@Mononoke Başın sağ olsun kardeşim. Mekânı cennet olsun. Ben annemi çocuk yaşta. Babamı da 3 yıl önce kaybettim. Şu anki psikolojinle böyle hissediyorsun. İnan, insan zamanla kabullenip alışıyor. Zaten başka çaremiz mi var. Allah'tan geldik, yine ona döneceğiz. Bu vakitler insan yakın olduğu kişilere daha çok bağlanıp, vakit geçirmek istiyor.
 
Başınız sağolsun. Kimse bu dünyada kalıcı değil hepimiz zamanımız geldiğinde yolcuyuz. Allah sıralı ölüm versin. Bu cümleyi gençken anlamazdım. Annemin kaybına dayanamam annemden önce hep ben öleyim derdim. Ama insan evlat sahibi olduktan sonra anlıyor ki hiç bir ebeveyne Allah evlat acısı yaşatmasın. Şuan düşünüyorum ben annemden önce ölsem annemin çekeceği evlat acısının tarifi olamayacaktır. Ama sıralı ölüm olursa eğer evet anne kaybı ve acısını çok derin yaşayacağım ama doğal olan süreçte bu zaten. Yas evresi yaşayacaksın hocam. Psikolojik durumuna karakterine göre bu süre değişebilir ama alışacaksın. Özleyeceksin ara ara gözlerin dolacak ama hayata devam edeceksin. Allahın insana verdiği en büyük nimetlerden birisi de unutmak. Acıyı ilk anlardaki gibi hatırlamamak. Annenin mekanı cennet olsun umarım ahirette güzel amellerle birleşirsiniz. Yas sürecini yaşa, gerekirse destek al ama bu süreci mecbur yaşayacaksın.Allah yardımcın olsun.
 
  • Beğen
Reaksiyonlar: Mara