[Anı] Bundan takriben bi yirmialtı yıl önce açmışım gözlerimi dünyaya...

Arkadaşlar Merhabalar,

bundan takriben bi yirmialtı yıl önce açmışım gözlerimi dünyaya ve ikiz olmam münasebeti ile biraz nefessiz kalmışım anne karnında. o yüzden beyinime okşijen az gitmiş tabiatıyla diğer kardeşimden farklı olmuşum.

rahatsızlığım hakknda fazla bir malumatım yok. doktor amcalar cerabler plays mı ne demişler. telaffuzu bile zor bu kelimenin değilki hayatıma zorluğu olmasın.

bilmiyorum sizler ne düşünürsünüz ama ben hiçbir zaman keşke çocuk kalsaydım demedim ve bundan sonrada demem. çünkü engelli bir yetişkin birey olmak, affınıza mahçuben ifade edeyim, avami ifadeyle "topal veya sakat bir çocuk olmaktan çok daha iyidir. bunu şunun için ifade ettim; sizi bilmem ama ben küçükken arkamdan böyle fısıltılar duyardım. şimdilerde ise çok şükür engelli bireyler olduk.

şimdiki durumumu hem fiziken hem haleti ruhiye olarak geçmişimle mukayese ettigim zaman, elhamdulilah çok mesafe kaydeetiğimi görüyorum.

sizlere şöyle bir örnek verebilirim bu husuta; önceleri içtimai ortamlarda bir çay teklifi yapılacak diye çok heyecanlanır sıkılırdım. çünkü ben bir CP li olarak
çayı herkez gibi değil, ancak iki elimle tutarak içebilirdim, ve bundan utanırdım sonraları ben içmeyeceğim demeyi öğrendim. bir beş altı senedir pipeti keşfettim. tabiri caizse bu keşif hayatımın keşfi oldu.

okuduk bir fakülte bitirdim ve şuan kendi ayaklarımın üstünde durabiliyorum, bir işim yani bir kazancım var alllaha şükür.
inşaallah allah siz bütün engelli arkadaşlarıma da nasibeder.

elbette hayatım güllük gülüstanlık değim ama yinede sonsuz şükürler olsun ALLAHA.

sizlerle tanışıp tanışıp konuşmak derlerimmizi paylaşmmak beni ziyadesi ile memnun edecektir inananın.
biliyorum uzun oldu affedin neolur

megaloman' Alıntı:

bilmiyorum sizler ne düşünürsünüz ama ben hiçbir zaman keşke çocuk kalsaydım demedim ve bundan sonrada demem. çünkü engelli bir yetişkin birey olmak, affınıza mahçuben ifade edeyim, avami ifadeyle "topal veya sakat bir çocuk olmaktan çok daha iyidir. bunu şunun için ifade ettim; sizi bilmem ama ben küçükken arkamdan böyle fısıltılar duyardım. şimdilerde ise çok şükür engelli bireyler olduk.

Genişletmek için tıkla ...

Süper! Bir nevi terfi..
Ben bunun bi üstünün, "sakat" olduğunu düşünüyorum. Engelli deyince sanki kısıtlılığa yazgılı ve bir teslim oluş varmış gibi düşünmeye başladım son zamanlarda; bir nevi kısıtlılıktan sorumluymuş ve "suçu" kabullenmiş de, iyi huydan ceza indirimi bekler gibi... Oysa ben sakatım. Benim halim bu. Engel, karşıma çıkarılan ve benim dışımda gelişen bi durum. Valla ben yapmadım

Yahu ben sizlere katılamıyorum. Engelli birey olmak, çocukken engelli olmaktan daha iyi değilki. Büyüdükçe dertler de artıyor. Benim çocukluğum da çok güzel geçmişti, gerçi ben tam 27 yıl sonra anladım özürlü olduğumu. Çay meselesine gelince(bende SP liyim) sol kolumu kullanamıyorum. Misafirliklerde hani çay, çay tabağı ile ikram edilir ya bende o şekilde tutamazdım, bir sehpa yardımıyla sorunu çözerdim ve bundan hiç utanmazdım, utanmamda. Hiç saklamamda sol kolumu çünkü ben cok seviyorum onu arada bir ısırasımda gelir hani Ha bu arada iddia ediyorum Türkiye de benden hızlı klavye yazanda yoktur

Yine bu arada çok hızlı yazdım, iletimde türkçe dilbilgisi ya da yazım yanlışı olabilir. Dikkat etmedim açıkcası ve hatalarımı düzeltmeyi hiç sevmiyorum, tıpkı hayatımda yaptığım hataları düzeltemeyeceğim gibi...