Zamanla

üzgündü kız uzun zamandır, mutsuzdu yemek yemiyor,sürekli uyumak istiyor ve en küçük bir olay onun ağlamasına neden olabiliyordu. oysa ki daha önce ne kadar da mutluydu ama artık o yoktu, güzel mailleri, sevgi sözcükleriyle dolu mesajları, saatlerce süren bitmesini hiç istemediği telefon konuşmaları ve büyük bir sevinçle gittiği buluşmaları yoktu. kız kendini bulutların üzerinde hissederken bir anda erkeğin "eski sevgilimi unutamıyorum,yalnız kalmak istiyorum" sözleriyle yıkıldı, dibe vurdu. o noktadan sonra herşey anlamsızlaşmıştı, herşey boş geliyordu ve sürekli ağlamak istiyordu. bir gün dayanamadı kız, duygularını anlatan bir mesaj yazdı sevdiğine,cevap gelmedi...onun sesini çok özlüyordu defalarca telefona gitti geldi eli, arkadaşlarının "arama sakın" sözleriyle tümüyle vazgeçti.boşluktaydı ve içi acıyordu. arkadaşının tavsiyesi üzerine telefonundaki fotoğraflarını sildi önce sonra silmeye kıyamadığı sevgi mesajlarını ve en sonunda telefon numarasını. sevdiğinin daha önce aldığı hediyeyi atmaya kıyamadı ama gözünün önünden uzaklaştırdı.sonra yine tavsiye üzerine bir kursa yazılmaya karar verdi.bütün bu yaptıkları onu unutmasını sağlıyacaktı.ama unutamamıştı, bekliyordu...zamanın geçmesini ve acısını dindirmesini bekliyordu. aşka inancı kalmamıştı artık sadece bekliyordu...

Yeni birileriyle tanış, daha az aklına gelir, daha az acır ...

Sanki benim yaşadıklarımın bir tercümesi dmek hayatta yalnız değilmişm.acılarımız hafifleyecek boşluk belkı bir gün dolacak ama yaşadğımız acı hergin gün kalbimizi sızlatmaya devam edecek ...sevgilermle ..

Bir kere böyle bir şey yaşadığında insan, hep aynı endişeyle yola devam ediyor... insan geçmişin acı tecrübesini de beraberinde getiriyor. sonu aynı mı olacak tedirginliğiyle bakmaya başlıyor ve güven bir kere kayboldu mu kolay kolay geri gelmiyor...

Bazı sevgiler vardırki insan kendisi için sever yüreğiyle sever, karşısındakı kişiden sevgi dışında hiçbir beklentisi olmadan sever. ve sevgıler aynı buyuklukte olmamıstır hıc. kimi çok severken, kimi daha az sever.yudum yudum sevmek gerek ınsanı, tıpkı suyu yudum yudum ıcer gıbı. tuketmemek gerek tum sevgıyı vererek tek bır seferınde. güven duymakda boyledir,gun begun artmalı guven, ve unutmayalımkı sevgı, beraberinde birgün acı cekmeyide gerektıren bır bedel ister.. kimi bu bedelı kısa surede oder, kımı uzun surede.. ve her acının insana kazandırdıkları vardır, kaybettirdikleri kadar.........