Vazgeçtim

Artık bişeyleri düzeltmeye çalışmaktan vazgeçtim, etrafta engellilere uygun yapılmayan herşeyden sıkıldım, bunaldım. Var olanların önünü kapatmalarını umursamıyorum, etrafından dolaşıp geçiyorum. Artık kendimi var olan çevreye uydurmaya çalışıyorum. Anladım ki hiçbir şey tam olarak bize uygun hale gelmeyecek. Asansör mü yok kilo ver merdivenleri çık diyorum kendime, artık neden engelliler hiç düşünülmüyor demiyorum kendime; düşünülmüyor işte yapacak bişey yok. Herkes bir engelli adayıdır evet ne yapalım onlar da engelli olunca aynı çileleri çekecek mecbur. Eskiden öfkelenirdim gider hakkımı arardım söylerdim ama şimdi bir kolaylık varsa kullanıyorum yoksa herkesin geçtiği yoldan gidiyorum ne yapalım onların 2 dakikada vardığı yere varsın ben 5 dakikada varayım sorun etmiyorum. Vazgeçtim, teslim oldum, pes ettim! Pes ettim derken çevreyi düzeltmeye çalışmaktan pes ettim, aksine kendimi geliştirmeye karar verdim. Onlara laf anlatmaya kafa yoracağıma gider iki kasımı çalıştırır o engeli kendi beden ve akıl gücümle aşarım. Varsın onlar bu hayat onlarınmış gibi davransınlar ben artık bu hayatın tadını çıkarmaya huzur bulmaya karar verdim

Vazgeçtim; şu acizliğinden habersiz insancıklardan anlayış beklemekten!!!

kardeşim, böyle şeyleri bende çok kafaya takardım. ben artık engelli olduğuma seviniyorum bile
ş an hayatım romanını yazıyorum
eğer okumatan hoşlanırsan sana pdf doasını mai aatabilirim
celalcelik@gmail.com

Tabi ki Okumayı isterim mail atarım size

Benim kadar bu konuda mücadele eden yoktur sanırım (diye düşünüyorum) Ama gel görkü malesef üzülerek söylüyorum insanların kendilerine bile saygısı kalmamış kalmadığı gibi 'de dünya sadece kendilerinden ibarettir zihniyeti taşımaya başlamışlar gülermisin ağlarmısın dedirten olaylarla kariılaşmıyoruz değil. Evet her insan bir engelli adayıdır diyipte bunca haksızlıkları gözardı edilmeside zihinsel bir kavram olsa gerek...