Tuhaf şey şu insanoğlu.Ademden olma Havvadan doğma.Kaç milyar yıldır tartışırlar;Biz neden buradayız,amacımız ne?beni buraya kim gönderdi işte gelirken bana böyle olacağının bilgisi verilmedi ,bilsem ben gelmezdim!
Bazı şeyleri bilemezsin
Çok boktan bi'durumdur.
Sorar sorar sorarsın durup durup sorarsın sorar durursun.En sonunda farkedersin ki bu kainatta küçük bir toz zerresinden değerli ddeğilsin.senin ne olacağın,amacın kimsenin umrunda değil.Dünya'nın görünmez parmaklıklarının çevrelediği cehenneminde debelenir durursun.İnsanlar arasındaki tek fark bu noktada vuku bulur.bazılarımız bir adım atar ve aşar cehennemin kapılarını.Bazılarımızsa çürüse aşamaz cehennemin kapılarını.Şans mı Kader mi?Kendi seçtiklerimizi mi yaşıyorduk,yaşadıklarımız mı bizi seçmişti?
Bazı şeyleri bilemezsin.
Bir süre sonra benimsersin cehennemi.Çünkü başka gerçek yoktur ki senin için.ne derler;İnsan beyni kötüyü görmeyi sever.Çoğu zaman gözlerin kapalı .Kendine geldin!cehennnemi arzuluyorsun.Tıpkı ekmek gibi su gibi Ona ihtiyaç duyuyor,adeta onunla besleniyorsun.elinden alındığında hırçınlaşıyorsun.Mutsuzluk hakedilmesi gereken birşeymişçesine onu kazanmak için uğraşıyorsun.Kendi cehennemini yaratıyorsun.Bu bilinmezlikler en çok insanı korkutan.Mutsuzluk olmadan bir hayat bilmediğin için afallıyorsun,korkuyorsun olacaklardan(değişmekten ).Her seferinde kendini cehenneme çekiyorsun her an daha derine
Bazı şeyleri bilemezsin
Çok boktan bi'durumdur.
Sorar sorar sorarsın durup durup sorarsın sorar durursun.En sonunda farkedersin ki bu kainatta küçük bir toz zerresinden değerli ddeğilsin.senin ne olacağın,amacın kimsenin umrunda değil.Dünya'nın görünmez parmaklıklarının çevrelediği cehenneminde debelenir durursun.İnsanlar arasındaki tek fark bu noktada vuku bulur.bazılarımız bir adım atar ve aşar cehennemin kapılarını.Bazılarımızsa çürüse aşamaz cehennemin kapılarını.Şans mı Kader mi?Kendi seçtiklerimizi mi yaşıyorduk,yaşadıklarımız mı bizi seçmişti?
Bazı şeyleri bilemezsin.
Bir süre sonra benimsersin cehennemi.Çünkü başka gerçek yoktur ki senin için.ne derler;İnsan beyni kötüyü görmeyi sever.Çoğu zaman gözlerin kapalı .Kendine geldin!cehennnemi arzuluyorsun.Tıpkı ekmek gibi su gibi Ona ihtiyaç duyuyor,adeta onunla besleniyorsun.elinden alındığında hırçınlaşıyorsun.Mutsuzluk hakedilmesi gereken birşeymişçesine onu kazanmak için uğraşıyorsun.Kendi cehennemini yaratıyorsun.Bu bilinmezlikler en çok insanı korkutan.Mutsuzluk olmadan bir hayat bilmediğin için afallıyorsun,korkuyorsun olacaklardan(değişmekten ).Her seferinde kendini cehenneme çekiyorsun her an daha derine
