VAR OLDUĞUMUZU ANLATMAK
ZORUNDAYIZ...
DÜNYA ÇOK BÜYÜK KENTLER ÇOK KALABALIK İNSAN ÇOK YANLIZ....
Kimse bizim varoluşumuzun farkında değil. HER YER ÇOK KALABALIK , ÇOK HAREKETLİ AMA KİMSE KİMSENİN FARKINA VARMIYOR. KALABALIK İÇİNDE YANLIZLIK DEDİKLERİ BU OLMALI...
'' BURADA BİR İNSAN VAR '' Diye bağırmak istiyorum. Evet burada bir insan var. DUYGULARI olan, DÜŞÜNCELERİ olan, YAŞAYAN yaşamak isteyen BİR İNSAN VAR. Ama bunu kime söyleyeceğimi bilemiyorum. BUNU NASIL SÖYLEYECEĞİMİ BİLEMİYORUM
Bilemediğim o kadar çok şey var ki !BURADA BİR İNSAN VAR .... '' BURADA BEN VARIM ''
DUYGULARIM VAR ; Paylaşmak istediğim duygularım. KİMSEYLE PAYLAŞAMIYORUM. Bir arkadaşımın olmasını istiyorum. ÖYLE SIRADAN KONUŞTUĞUM şeyleri konuştuğum arkadaşlardan değil. HER ŞEYİ PAYLAŞABİLDİĞİM BİR ARKADAŞIM, ÖZEL BİR ARKADAŞIM. Konuşmadan bile anlaştığımız bildiğim bir ARKADAŞIM. BENİ HER ZAMAN ARAYAN ARKADAŞIM. Böyle bir arkadaş için canımı bile verirdim. Böyle bir olduğunu bilsen CANIMI BİLE VERİRDİM. Böyle biri olduğunu bilsem NEREDE OLURSA OLSUN GİDER ONU BULURDUM. Ama yok böyle bir arkadaşım yok. ve BEN YALNIZIM. Yalnızlık çok acı verici bir şey. BENDE ÇOK ACI ÇEKİYORUM YALNIZLIKTAN ÇOK ACI ÇEKİYORUM. Hiç bir şey yalnızlık kadar acı veremez diye düşünüyorum !
BİR ARKADAŞ GURUBUMUZ OLMALIYDI, Bir yere gidecekleri zaman Beni de aramalılardı. Bensiz bir yere gitmek bir şey yapmak akıllarına gelmemeliydi. Gelip bana seslenmelerini isterdim '' HADİ GEL GEZİYORUZ '' Dünyalar benim olurdu. BİR ARKADAŞ GURUBUM OLMASINI İSTERDİM ama yok !
SİZ BUNLARI NEREDEN BİLECEKSİNİZ ? Sizin özel arkadaşınız da var Arkadaş gurubunuz'da BENSE YANLIZIM, YAPAYALNIZ. Belkide; '' DÜNYANIN EN YALNIZ İNSANI BENİM '' Diye düşünüyorum !
Bir sevgilim olmasını isterdim; BENİ ANLAYAN BENİ SEVEN, Herzaman arayabileceğim herzaman beni düşündüğünü, Bildiğim sevgilim. Ona duygularımı anlatmak isterdim, Hayallerimi anlatmak isterdim. Beni anlayacağını bilirdim. BENDE ONU ANLAMAK İÇİN HERŞEYİ YAPARDIM.
ONUNLA HERŞEYİ PAYLAŞMAK İÇİN YAŞARDIM. '' Bir sevgilim olsaydı '' Saatlerce otururur konuşurduk, gezerdik, güneşin batışını seyrederdik, ona kendi bildiğim yerleri gösterirdim. Sevdiğim ağacı, bildiğim bütün güzel şeyleri. Eminim oda severdi. Gece olunca bir kafede oturur konuşurduk. Sinemaya gider, yan yana oturur, birbirimizin ellerinden tutar film seyrederdik.
GECELER BANA DAHA ÇOK ACI VERİYOR, GECELER BANA DAHA ÇOK YALNIZ OLDUĞUMU DUYURUYOR. Kimi zaman uzaktan kentin ışıklarına bakıyorum. Her yer ışıl ışıl. Evlerin ışıklarına bakıyorum; BÜYÜK BİR ACI DUYUYORUM '' BİR TEK AMPULLUK MUTLULUK '' Diyorum. Benim hakkım yok mu ? Benimde '' BİR TEK AMPULLUK MUTLULUĞUM '' Olmayacakmı '' BİR ODA BİR AMPUL BİR İNSAN '' Bildiğim tek şey bu gün öyle bir mutluluğumun olmaması
VAR OLDUĞUMU ANLATMAK ZORUNDAYIM....
VAROLDUĞUMU Anlatmak zorundayım oysa anlatacak BİR İNSANIM BİLE YOK ama bir gün bir şey yapacağım, BÜTÜN DÜNYA BENİ GÖRECEK BÜTÜN DÜNYA BANA BAKACAK ''' VAY BE '' diyecek '' VAY BE '' Burada ne dehşet biri varmışta biz farketmemişiz BUNLARI ONLARA SÖYLETECEĞİM..
BİR GÜN BİR ŞEY YAPACAĞIM...
'' BUNA KARARLIYIM '' Buna kararlı olduğumu bilmek yalnızlık acımı Biraz azaltıyor '' KARARLIYIM '' ve göreceksiniz HEPİNİZ GÖRECEKSİNİZ...
..
Düşlerinprensi