Umut

Umut gelecekle ilgili beklentiler taşımak, hayatın oyunlarına karşı yenik düşmemektir. Gözlerindeki parıltıyı kaybetmeden, yenilgiyi kabullenmeden azimle geleceğe yürümektir umut. Belki de bu dünyada yaşamaya istekliysek, sıkıntılarda bile kendimizi ömür boyu bir yere kapatıp ölümü beklemiyorsak bize yaşama gücünü veren şeydir umut. Yaşam her gün türlü çeşitli olaylarla bize kendini gösterir. Bazen sevimli yüzünü, bazen karanlık yüzünü gösterir bize. Öyle olaylar gelir ki başımıza artık yaşamak istemezcesine her şeyden el etek çekeriz. Kimseyi görmek, kimseyle konuşmak istemediğimiz anlar olur. Sonra birden bire küçük bir ışık dünyamızı aydınlatan bir güneşe dönüşür. O ışık umuttur işte. Kimileri için duyduğu bir ses, kimileri için gördüğü bir yüz, kimileri içinse içinde çağlayan coşkun bir haykırıştır. Adı ya da şekli ne olursa olsun, biz ona ne dersek diyelim o bir umuttur. Kapı aralığından sızan bir ışık gibi bizi kapının arkasına çağırır. Yenilme! Daha çok yapacak iş var diye çağırır bizi.
Umudunu kaybeden insan her şeyini kaybetmiş demektir. Adeta yakıtı bitmiş bir araba gibi olduğu yerde kalır ve müdahele edilmezse çürümeye yüz tutar. Umutlarını kaybetmiş insan hayatının amacını tek bir şeye bağlamış demektir ve o gittiği zaman oyuncağı elinden alınmış çocuğa benzer. Kimileri için bu para pul olur, kimileri içinse sevgili. Ama unutmamak gerekir ki bir şeyi çok sevmek onsuz olamamak anlamına gelmez. Umutları olan kaybettiklerinden bile kazanacak bir şeyler çıkarmasını bilir. Hiçbir şey olmasa bile niye kaybettiğini öğrenerek yeni ufuklara doğru yelkenini umutla doldurur