Umut ve Umutsuzluk

hayat son hızıyla devam ediyorken bize bazen acı bazende sevinçler getiriyor. bizlere düşen selde sürüklenen tahta misali direnç göstermek. tahta parçası selde sürüklenirken asla kendini önemsiz görmez ve bunun bir son olduğunu düşünmez. nasılsa daha faydalı olacağım bir yere kadar gideceğim ve nasılsa bu selinde son bulacağı bir nokta gelecek diye sabırla yüzer gider. haydi bu hayat selinde bir tahta parçası kadar dirençli ve umutlu olalım...

isterseniz umutsuz olalım ve üzerimize çöken siyah ümitsizlik bulutlarının dahada kesifleşmesi için gözlerimizi kapatalım. bizler en kötü durumdaki insanız ve hiç bir olumlu gelişme olmayacak bu hayatta. bizler hatta neden doğmuşuzki. en güzeli dertlerimizi çekelim ve bu pis dünyadan zamanımız gelince gidelim.

yukarıda sayılan her iki durumda da hayatımızda hiçbirşey değişmeyecektir. Yani aynı hayatı yaşamaya devam edeceğiz ama birinde gözlerimizi açıp azimle uğraştığımız için hayat bize zorluklarını gösteremeyecek, diğerinde kendi elllerimizle kendimizi ve ruhumuzu boğacağız. seçim bize ait.

sizce hangisi...

Umutsuzca yaşanır mı ki bu dünya da.. Çekilirmi ki bu yaşamın kahrı...
Bence yaşanmaz.. En iyisi biz umutlarımıza sarılıp sıkıca, devam edelim bu yolda..

teşekkürler satı basak

aslında bir umut yok (bizce tabi) var olan umutlarıda umursamamazlıktan geiyorum,neden bilmiyorum.bildigim tek şey umutsuz yaşanmaz ve çekilmez bu dünya hayaller ise umudun bir adım gerisinde kalıyor.yinede umtlarımızı kaybetmeyelim umuda yolculuk yapalım

umutsuz olsamda asla kendimi dinlemiyorum
rabbime sığınıp geleceğe bakıyorum
o doğrusunu bilir biliyorum
ve bundan güç alıyorum

umutsuzlukk!! tercih edilmez bir seçenek..
savaşmak gerek her ne olursa olsun...
Umudumuz ormanlık, karanlık yoldan yürürken bize yol gösteren ay ışığı misali olmalıı...evet kolay değildir bu pek çok zahmet isterr ama zirvesindeki mutlulukk buna değer sanırım...

hepinizin yüreğine sağlık arkadaşlar