Anımsa öyküyü , yaşlandığı yük taşıyamadığı için kapı dışarı edilen eşeğin yolculuğunu…
Yolda kendisi gibi, artık yaşlandığı ve av peşinde koşamadığı için kovulan bir köpekle tanışmasını, Onu Bremen'e, müzisyen olmaya davet etmesini , İkilinin yine yolda, fare tutamayacak kadar yaşlı bir kedi, sabahları ötemeyecek kadar yaşlı bir horozla, aynı nedenle tanışıp, aynı amaçla birleşerek yola devam etmelerini… Normal şartlarda asla bir araya gelmeyecek hayvanların kanka oluşunu...
Sonrasında gördükleri eve yerleşmek ve haydutları kaçırmak için birbirlerinin sırtlarına binmelerini…
Eşek anırır , köpek ısırır , kedi tırmalar , horoz ise öter … Herkes kendi becerisini konuşturur doğası gereği .
Eşsiz bir koordinasyon , mükemmel bir ekip ruhu.
Öyküye göre ; ormanda sonsuza dek yaşamlarını sürdürür ve hikayeyi anlatan en son kişi de herşeyi doğrular imiş.
Seviyorum masalları, masal kahramanlarını… Ve tıpatıp uyan , beni güldüren trajikomik durumları
Ve bu öykü hep böyle başlar yine yeni yeniden. Yaşlandığı yük taşıyamadığı için kapı dışarı edilen bir eşeğin yolculuguyla... Eşeklik baki vesselam
tek iken yetersiz,zayıflamış görünen kimi beceriler bir arada daha değer kazanabiliyor
