Demin uzun zamandır görüşmediğim biriyle bir telefon görüşmesi yaptım. Konuşma bitti
O, telefonun kapandığını sanarak odaya giren biriyle bir şeyler konuştu
Yarım dakika kadar onları dinlemekten kendimi alamadım. Sonra yakalanmaktan korkarak ve biraz da kendimden utanarak kapatma tuşuna bastım. O sırada yine o duygu oluştu içimde. Hiç görmediğim ya da çok ender gördüğüm insanları gördüğümde hissettiğim o duygu: Nasıl bu kadar çok ve bu kadar bambaşka hayat var? Ne konuşurlar, ne yaparlar? Bu duygunun beni ne kadar sarstığını, onu hissetmeyenlerin anlayabileceğini sanmıyorum. Gerçi hangi duygu, hayatta en azından bir kere yaşanmadan, anlaşılabilir ki
Küçük bir dünyam, küçük sorunlarım var. Küçük ve sefil Pencereden başımı uzattığımda bu kadar sarsılışım bu yüzden mi? Köyden şehre gelmiş birinin sarsılışı gibi değil. O belki hiç bilmiyordu bu dünyayı. Bu dünya ile ilgili birikmiş duyguları yoktu. Benimki ise öyle mi Televizyondan, internetten, kitaplardan ve zaman zaman penceremden giren davetsiz misafirlerden ( O telefon görüşmesi gibi) bir sürü duygu birikmiş içimde. Sevmişim, alışmışım (Gerçeğini değil belki filmlerde görülen halini; ama o hal bana, gerçeğini özletmeye yetmiş) kıskanmışım; hapsolduğum bu cesedin içinden yoksunluğuma yanmışım İşte bu birikmiş duygulara bir de yabancılık eklenince, böyle oluyor belki.
Küçük bir dünyam, küçük sorunlarım var. Küçük ve sefil Pencereden başımı uzattığımda bu kadar sarsılışım bu yüzden mi? Köyden şehre gelmiş birinin sarsılışı gibi değil. O belki hiç bilmiyordu bu dünyayı. Bu dünya ile ilgili birikmiş duyguları yoktu. Benimki ise öyle mi Televizyondan, internetten, kitaplardan ve zaman zaman penceremden giren davetsiz misafirlerden ( O telefon görüşmesi gibi) bir sürü duygu birikmiş içimde. Sevmişim, alışmışım (Gerçeğini değil belki filmlerde görülen halini; ama o hal bana, gerçeğini özletmeye yetmiş) kıskanmışım; hapsolduğum bu cesedin içinden yoksunluğuma yanmışım İşte bu birikmiş duygulara bir de yabancılık eklenince, böyle oluyor belki.
