Özet

Düşünüyorum...
Küçükken oynadığımız oyunlar geliyor aklıma...
Emeklediğimi hatırlıyorum.
3 Yaşındayken bile emekliyordum.
Ameliyat sonrası seke seke de olsa yürüyordum.
İlk yürüdüğüm geceyi unutamam...
Cumartesi.
O yıllarda televizyonda Türk filmlerini izlemek sadece cumartesi günleri mümkündü.
Zeki-Metin’in oynadığı bir film var.
Yürüyorum...
Kendimi evin dışında hatırlıyorum.
Sokaktayım.
Arkadaşlarım var, top oynuyoruz.
Farkında değilim, onlar da değiller...
Büyüyorum...
Futbol oynuyoruz, kaleci oluyorum...
Sonra... Sonra defans oyuncusu.
Yeri geliyor top suratıma şiddetle çarpıyor, acı duyuyorum.
İstop oynuyoruz, torpil yok, topu daha uzağa atıyorlar.
Adımı söylüyorlar.
Saklambaç oynarken beni bulamıyorlar.
Farkında değiller.
Farkında değilim...
Büyüyorum...
İlkokul.
En iyi arkadaşlarımı orada ediniyorum.
Teneffüs zamanı
Okul bahçesindeyim.
El ele tutuşup "Önümüze gelene bir tekme..." oynuyoruz.
Ortaokulda arkadaşlarımdan ayrılmıyorum.
Yeni arkadaşlar ediniyorum.
Yeni bilgiler öğreniyorum.
Büyüyorum...
Lise yılları.
Biraz korku var.
Yeni arkadaş edinecek miyim?
Anlaşabilecek miyim?
Korktuğum başıma gelmiyor.
Beden Eğitimi dersinde "Olimpiyatlar" konulu ödev hazırlıyorum.
Geçiyorum.
Edebiyat dersinden 100 üzerinden 100 alıyorum.
İki buçuk yılda liseyi bitiriyorum.
İlk sene üniversite sınavında başarısız oluyorum.
Daha çok çalışıyorum, kazanıyorum.
Üniversitedeyim.
Büyüyorum...
Olgunlaşıyorum.
Öğreniyorum.
Gelişiyorum.
Âşık oluyorum.
İlk kez bu duygunun farkına varıyorum.
Çalışıyorum, üretiyorum, emek veriyorum.
Güvenim artıyor.
Ayaklarımın üstüne basıyorum.
Yürümeyi en baştan öğreniyorum.
Buradayım.
Büyüyorum.
Büyüyeceğim...

Ne güzel ''özet'' geçmişsin yaşadıklarını mumi abim..
Yaşamak istediklerimizle büyümeye devam ederiz,umarım..