Neye ulaştık

Ekmek arası köfte
tadında yaşıyoruz hayatı
hep ayaküstü
hep acele
yetişmek gerekiyor
mutlaka bi yerlere
Bir çiçeği koklamaya,
bir bebeği okşamaya
hatta
demli bir çayın ardından
tütürülen sigarann dumanında
sevdalı resimler çizmeye
bile vaktimiz olmuyor
Otobüs duraklarında
asansör boşluklarında
yakalasakta sevdalı bakışları
durupta içimizdekini dökmeye
hatta ufacık bir gülümsemeye
ne bizim nede onların
hiç zamanı olmuyor
24 saate sığmayan işler yüzünden
geceler gündüze
gündüzler işgale uğrardı,
içimizden bir ses
bırak bu tükenmez işleri
git kırlara uzan derdi
mesuliyetlerimiz yorgan gibi
o sesin üzerini örterdi.
ne hızına yetişebilirdik hayatın
ne tadına varabilrdik
dalından yeni koparılmış bir meyvanın
her şeyi yarım yaşadık
dönüp baktığımızda geriye
başladığımız noktaya
tekrar ulaştık.