Ne Değişir?

Günlerim bir ahval olarak geçer,
Bir yarıma zakkum eker,
Diğer yarım hasret çeker.

Farklı bir bedbahtlık hâli sarmış tenimi,
Uzaktan seyrederim cihandaki âlemi,
Şöyle bir bakar süzerim kendimi,
Sonuç aynı vecihle sabit değil mi?

Bastırırsın duygularını,
Sustursun umutlarını,
Çatmış olduğun kaşını,
Yumrukladığın masanı.

Ne değiştirir, içindeki hırs ile nefreti?
Zakkumun içine akıttığı zehir mürekkebi,
Tüketme desende versen telkini,
Yalvararak baksan ne değişir ki?

O zaman suskun gözlerle kahredersin,
Sende bunu çok iyi bilirsin,
Bu kahırla Ya ölür ya tükenirsin.

Eshat

bazılarımız hep kıyısından bakıyoruz hayata.. umutlarımızı hayallerimizi bırakıyoruz deryaya... sonra öylece baka kalıyoruz ardından...

Tükenerek ölenler aslında bir çok şeyi paylaşmadan tüketenlerdir... Yüreğine sağlık Eshat...

Haklısın suna;
Son bakışlar hüznle süzülür gider... O hüzün dolu gözler, bir ömür boyu yol gözler...

Ensar Tüketmek yerine yapısallığa katkıda bulunarak var olanı daha güzelleştirmek konusunda aynen katılıyorum.