Kördügüm

Gözlerin açılıp kapandıgı,saniyelern bir bir hesabımızdan düştügü şu yalancı dünya da kaderimi sorguluyorum.Her sorgulama sonucunda sanki herşey iyiye gidecekmiş zannediyorum.Lakin günden güne daha da çekilmez hayatın bir parçası oluyorum.Kimseyi tanımıyorum.Sorunların mezara kadar çözülmeyecegini ben de biliyorum.Onun için eceli beklemekten başka birşey kalmamış.Herşeyi bir kenara atıp yaşamak ta çare degil.Yalnız benim anlamadıgım nokta HAK insana neden birden fazla çözümsüz yükler ki.Ben zaten birinci meseleyle boguşurken ,ikinci bilinmeyenli denklem nasıl çözülsün ki.Ve oda yetmiyor denlklemler üzerinde nefes aldım hayatta birde neden kendime bırakılamayanalrı ekledim ki.Onu hiç anlamış degilim .A nladım ki bu dünya da çok agır bir imtihana girdim.Bir umutlu eller bile bulamadım .Buldugum eller biler yalnız hissettiriyorsa.....Ya ben dünyanın en psikolojik adamını kıskandıracak insanım galiba veya aday mı olmuş olsam.Çevreye baksam insanlarda çözemedi.Etrafımdman geçerken göz göze geldigim insanlar acaba ne düşünüp sessizce yanımda geçerek gidiyor ve bu aynı simalarla hergün aynı sahneyi paylaşıyorum.Öyle yalnızım yıllardır birinin omzuna kafamı koymadım en son ne zmaandı onu da hatırlamıyorum.veya en son sevinci ne zaman yaşadım.Hak sahibiyle kafada konuşuyorum .Diyorum ki bana para verdin güzel ama bana nefes almayı yasak ettin .sadece yaşayacam kadar bir nefes..Sevinç nefesin ne zaman çime çekecem .Bekliyorum ama bende biliyorum ki o haram....KÖRDÜGÜM...