Tam bir yaşındaymışım; kolonlarım, kirişlerim yapılıyormuş... her şeyin başındaymışım. Annem, babam, halalarım, amcalarım, büyük anne, büyük baba… Hayatın bütün şımartma vasıtaları emrimdeymiş… Bu bilinçsiz kalabalığın kucağında muhtemelen şımarık ve disiplinsiz yaşayıp giderken, en bana ait olan yerde, annemin göğsünde birini görmüşüm, o gelmiş… : kız kardeşim… saltanatımı elimden almaya, benim topraklarımda hükümdar olmaya… Ve ilk kıskançlık, ilk değersiz hissediş… Ve belki bir sürü kapanmaz yara, darmadağın olmuş bir kimlik.
Böyle mi oldu acaba?
Bu yüzden mi moralimi bozacak bir olay olduğunda hemen sahip olduklarımın dökümünü yapmaya başlıyor, ancak uzun bir liste yapabilirsem rahatlıyorum.
Ne garip! Psikolojimdeki bazı patolojilerin geçmişimden kaynaklandığını teorik olarak biliyor ama kız kardeşimle o ilk tanıştığımız zamanlara ve onunla ilişkimize dayanıyor olabileceği ilk kez şimdi zihnime düşüyor.
Böyle mi oldu acaba?
Bu yüzden mi moralimi bozacak bir olay olduğunda hemen sahip olduklarımın dökümünü yapmaya başlıyor, ancak uzun bir liste yapabilirsem rahatlıyorum.
Ne garip! Psikolojimdeki bazı patolojilerin geçmişimden kaynaklandığını teorik olarak biliyor ama kız kardeşimle o ilk tanıştığımız zamanlara ve onunla ilişkimize dayanıyor olabileceği ilk kez şimdi zihnime düşüyor.
