Karanlık dünya..

Aslında dünya karanlıktır.
Onu aydınlatan; çevremizdeki ruhu aydın, gülüşü, bakışı, dostluğu, kardeşliği aydınlık insanlardır.

Onlarla aşılmaz yollar aşılır, çekilmez dertler çekilir.

En güzel yerler bile onların ışığı olmadan karanlıktır.. En güzel koylar, sahiller, ormanlar, korkutucu ve sevimsizdir.

Karanlık dünyaya bir şimşek gibi çakarlar.. aydınığında yürürüz. Onlar olmayınca; biz sağken de günbegün ölürüz.

En çok giderken hayatımızdan, ışıklarını da alıp gitmeleri bizi koyu karanlığı mahkum ediyor..

Ne kadar ışıklar olsa bile..

Güneş yaksa, ay karanlığı aralasa bile.. bu insanların çekip gitmesi; ışığını alması dünyayı yaşanmaz kılıyor..

Kim bunlar?

Belki kardeşiniz, arkadaşınız,sevgiliniz, eşiniz, anneniz,babanız, amcanız dayınız, öğretmeniniz...

sizin hiç olmadı mı?

hüseyin19

Çok güzel anlatmışsınız Hüseyin. Bakan değil gören olsakta, duyan değil anlayan olsakta bunlar insanın ruhunu kısmen aydınlatıyor. Sizinde dediğiniz gibi insanın, içini aydınlatan sevgidir. Tabi herkesin sevgi anlayışı aynı değildir. Nefisten gelen istekle sevmek başka, Kalpten yada ruh yada vicdandan gelen sevgili ile sevmek başka.
Sevdiğimiz insanların gitmesi, Özüntüden hayatı yaşanmaz kılsada Aslında bunun olması gerektiği, kaçınılmaz olduğu bunun bizide beklediğini içseleştirmek, kabuletmek gerek. Gitmek belkide tüm gerçekleri öğrenmek olacaktır. İbadetlerimi yapıyor olsaydım, gitmekten zere kadar korkmaz, çekinmezdim. Belkide çok isterdim.

evet kardeşim..sevdiğimiz insanların gitmesi,çok acı..bir daha en azından dünyada bir daha görememek çok acı..
bazen hiç uğramadığımız ama var olduğunu bildiğimiz insanlar artık yoksa ve bir daha göremeyeceksek.. işte dünya bu..sıkıntı burda

Bir daha görecez... diye biliyordum. Sıkıntı bi daha görmeyeceğine inanamak, gidenleri kayıp olarak görmektir. Oysa ne gitmek kayıptır nede giden. Olması gereken bu. Sınava başladık(doğduk) sınavı bitirecez(ölecez) Ötesi hikaye...

görmek elbetteki mümkün ama dünya gözüyle değil ancak rüyalarda görürüz onları. hayatımız sınav zaten.
biz kaybederken asıl onlar mevlayı bulurlar kaybeden biz oluruz.
biz yine dünya telaşı, koşuşturma ile geçiririz kayat ta ki bize sıra gelene kadar..

Evt Hüseyin doğru dedin. Bizimde kaybımız geçici yahu acelemiz yok

acelemiz yok.. biz başkasının hesabına tabiyiz.. O ne derse o oluyor

Evt Hüseyin doğru dedin. Ecel varken acelenin anlamı yok.

Ne alaka ben de bilmiyorum aklımdan acilen şu dizeler geçti. Dün geçti. Bugünü düşünürüm yarın var mı? Gençliğe de inanmam ölen hep ihtiyar mı?...

Bir de avatar resmin çok anlamlı...

Doğru düşünmüşsün Soner. kimin avatar resmi çok anlamlı?