İnsanlık ölmüş...

Mersin,ara sıra uğradığım bir yerdir.Bir yerleri dedolaşırken, bir çığlk ,bir feryad işittim. O terafa dönüp baktığımda, yardım isteyen, yalvarır gözlerle bakan bir kadın gördüm.gelen giden yüzüne bakıyor, aldırmadan geçip gidiyordu .yaklaştım durumunu öğrendim. kocasının kriz geçirip düştüğünü yadım etmemizi istiyordu. hemen yardıma koştum. Adam boylu boyunca yerde uzanıştı.Onu yerden kaldırmaya çalıştım, çok ağırdı.kadının feryadına bir-iki kiş daha geldi, adamı zorla yerden kaldırıp karayoluna çıkardık. El kadırıdık, hiç bir araba durmadı .bize bakıp bakıp hızla gidiyorlardı..Adam ölmak üzeydi.kadın çığlık çığlık.. ama duran yok..yok arkadaş yok, insanlık yok olmuş...çok sonra; ambulans geldi ama adam öbür tarafa gitti..

Ne oldu bize..? sıkıştığımızda komşularımız, düştüğümüzde kaldıranımız vardı..hani ''bir insanın ölümü bütün insanlığın ölümü kadar ''önemliydi. yalnız evimiz, yalnız arabamız,yalnız ailemiz..küçük bir odamız.. tv karşısında yalnız,konuşmayan insanlığımız mı kalmış..aslında bir şey kalmamış..

Nihayet insanlık da öldü. Haber aldığımıza göre, uzun zamandır amansız bir hastalıkla pençeleşen insanlık, dün hayata gözlerini yummuştur. Bazı arkadaşlarımız önce bu habere inanmak istememişler ve uzun süre 'Yahu insanlık öldü mü?' diye mırıldanmaktan kendilerini alamamışlardır. Bu nedenle gazetelerinde 'İnsanlık öldü mü?' ya da 'İnsanlık ölür mü?' biçiminde büyük başlıklar yayımlamakla yetinmişlerdir. Fakat acı haber kısa zamanda yayılmış ve gazetelere telefonlar, telgraflar yağmıştır; herkes, insanlığın son durumunu öğrenmek istemiştir. Bazıları bu haberi bir kelime oyunu sanmışlarsa da, yapılan araştırmalar bu acı gerçeğin doğru olduğunu göstermiştir. Evet, insanlık artık aramızda yok. İnsanlıktan uzun süredir ümidini kesenler, ya da hayatlarında insanlığın hiç farkında olmayanlar bu haberi yadırgamamışlardır.
...

Oğuz Atay - Tehlikeli Oyunlar / Üçüncü Bölüm - Yalnızlığın Oyuncakları

Tehlikeli Oyunlar'ın ilk basımı 1973 yılı. İnsanlığı sanırım bizim nesil hiç tanıyamadı. Tamamını okumanızı dilerim.

biz yine de ölüleri dirilten bir İsa olmanın yollarını aramalıyız.

İnsanlığı öldürebilecek kudrette bir babayiğit daha anasından dogmadı
Tamam kabul insanlık biraz yaşlı olabilir (baya yaşlı ama neyse) ama yeniden de doğabilir Bin kere milyon kere dogabilir Dogum aşamasına geçiş asırlar aldı ama olsun en azından Adem'e sırtımızı dayadık sonunda

ah.!. Adem'in haşarı çocuğu Kabil..biraz babamıza çekseydin de biz bu dünyada çok acılar çekmeseydik..