İNSAN OLARAK KALMAK “
Önceleri “Ahilik” sistemi vardı. Esnaf, insaflı ve merhametliydi. Bu merhameti dayandığı düşünce sisteminden alıyordu. Düşünce sistemi Hak’tan halka dönünce Ahilik sistemi ahi_insaf! Sistemine döndü.
“Ben doyayım, sen öl! Ben yiyeyim sen sol! Sistemi kapitalizmden, liberalizmden iliklerimize kadar işledi. Merkezin şiştiği, çevrenin bittiği bu sistemde kim güçlüyse, kim paralıysa o kazanır, diğerleri onların artıklarıyla beslenir.
Yaratıcımız her canlıya beslenmesi için bir rızkı tanzim etmiştir. Bitkiler, suyu, güneşi, hayvanları, otu ve yerin bitirdiklerinden, denizden rızklarını yedikleri kadar, giydikleri, içtikleri, barındıkları kadar kullanırlar.
İnsan gözüyle doysaydı doyamazdı. İnsan midesiyle doyduğu, gözüyle aç kaldığı için başkasına karşı amansız bir cimri, amansız bir hasım kesilir.
İçinde oturamayacağı kadar ev, yiyemeyeceği kadar yiyecek, içemeyeceği kadar içecek, binemeyeceği kadar binecek edinir de, yanında çöplükten beslenen kendi hem cinslerinin farkına varmaz veya varmazlıktan gelir.
Zenginler servetlerini fakirlere borçludurlar. Onlar çalışır fabrikalarında. Onlar temizler çöplerini. Onular giderir mallarının kirini. Zengin güvenliklerini fakirlere borçludurlar. Fakirler korur onları. Zekât ve sadakayla aç olan insanları doyurmazlarsa, meydanlarda gece gündüz aç insanların saldırısına, tehdidine maruz kalırlar.
Her zengin yaratıcının rızk çeşmesinin başındadır. Eğer o çeşmenin önünü keser, oradan akan su ile havuz, gölet yapar da diğerleri susuzluktan kavrulursa, o havuzda prenalar, o gölette timsahlar yetişir.
“Bir kişilik yemek iki kişiye, iki kişilik dört kişiye yeter.”Demiştir Allah’ın Resulü.
Allah’a kalan işlerde kusur bulamayız ama insanlara kalan işler hep yalan dolan işler.
Herkese yetecek kadar rızk yaratmıştır. Allah ama insanların insaf ve merhametine kalmıştır bazen taksimat.
Zaten sorun taksimatta. Kardeşlerden biri paylaştırmalı ama diğer kardeşe de seçme hakkı verilmeli ki, o zaman paylaştıran kaçmasın adaletten, haktan.
Her şeyini ortaya koyarak bir iş yapmaya, bir rızk kapısı açmaya çalışan insana engel olursanız, o da geri kalan canını da ortaya koyar. Can bedeli, mal bedeli karşılığında yıkarsa insan yıkılır.
Kırarsa insan kırılır. Yaparsa çeker, ekerse, biçer. Karanlık odalarda, bir çok desise ve hilelerle fakir, mazlum insanlara tuzak kuranlar, mutlaka aydınlıkta o tuzaklara düşüp boyunlarını kırarlar.
Allah ihmal etmez kulunu ama erteleyebilir. Mazlum ile Allah arasında perde yoktur. Mazlumun gözyaşı boğar zalimi gözyaşı denizinde. Mazlumun inlemesi, zalimi inim inim inletir. Yeter ki insan sabır ve dua ile Allah’tan yardım dilesin.
Kâinatta dünya bir nokta, o nokta içinde yedi kıta o kıtalar içinde yüzlerce ülke, o ülkeler içinde milyarlarca insan ve insanlar içinde bir avuç zalimi zalim yapan , evrendeki konumunu bilmemektedir.
Bir nokta içinde zalim nerededir. Yarattığını düşündüğü küçük dağlar nerededir?
Nemrut nerededir? Firavun, Haman, Karun nerededir?
Hepsi toprağa düştü. Topraktan geldi toprağa döndü. Dirildikleri zaman “Ah! Keşke toprak olsaydık da bugünleri görmeseydik.”Diyecekler.
İnsan kendisi için istediklerini çevresi için istediği zaman insan olarak kalacaktır. Yoksa hayvan bile olamayacak kadar daha aşağı kayacaktır.
Hüseyin19
tamiz yürekli arkadaşım..