İçimdeki Karanlığı Gördüğümden Kötülüğe Muhabbetim!

Uzun zamandır aklımda olan bir düşünce veciz bir cümle olarak dudaklarımdan dökülüverdi: “Bir insana katlanmak zorunda değilsem neden onu sevmeyeyim ki!” Bir insanın bana verebileceği zararlardan uzak durabiliyorsam, ona yakın olmak ihtiyacında değilsem ona kötü duygular beslemek, içimden gelmiyor.

Bunun nedeni üzerinde düşündüm. Kişiliğimin içinde başka başka kişiler, bilinçaltımın dehlizlerinde bastırılmış caniler barındırdığımdan olabilir… Kötüyü, mahkum edemiyorum kolayca. Onda içimdeki canilerden birini buluyorum. Sanki ona gösterdiğim hoşgörü bana da hoş görülme hakkını veriyor. Belki bu, tutarlı olma ihtiyacının, beni götürdüğü nokta… onda yani kötüde açığa çıkan şey, benim de içimde var. Cesaret bulamayışından, karanlıkta kalmaya razı oluyor.

hah şöyle, bana bunlarla gel hoşgeldin

zaten sana vereceği zararlardan uzak durabiliyorsan kötülükte yapma esprin kalmıyor öyle değil mi ancak hala kötülük yapma isteği uyanıyorsa içinden o zaman o kişiye değilde hayata kötülük yapıyorsun hıncın kadere

fate;bt7954' Alıntı:

hah şöyle, bana bunlarla gel hoşgeldin

zaten sana vereceği zararlardan uzak durabiliyorsan kötülükte yapma esprin kalmıyor öyle değil mi ancak hala kötülük yapma isteği uyanıyorsa içinden o zaman o kişiye değilde hayata kötülük yapıyorsun hıncın kadere

Genişletmek için tıkla ...

İşte tanıdık bir ses ! Az daha bu şişeleri denize boşuna atıyorum sanacaktım

Denizler yeterince kirli bulunabiliyorsa güvercinin ayaklarına not bağlamak daha iyi her insanın içinde bir kötü var ve genelde dışarı çıkmak için etki-tepki prensibinde bir kötücül kişiyle,durumla karşılaştığında aktive oluyor neyseki ve engeller içimizdeki kötücül ve iyicil noktaları daha uçlara taşıyor ya gerçekten normale göre daha iyi tepkiler ya da kırılma,incinme durumunda daha kötücül tepkiler vermeye meyilli olabiliyoruz

minerva;bt7959' Alıntı:

Denizler yeterince kirli bulunabiliyorsa güvercinin ayaklarına not bağlamak daha iyi her insanın içinde bir kötü var ve genelde dışarı çıkmak için etki-tepki prensibinde bir kötücül kişiyle,durumla karşılaştığında aktive oluyor neyseki ve engeller içimizdeki kötücül ve iyicil noktaları daha uçlara taşıyor ya gerçekten normale göre daha iyi tepkiler ya da kırılma,incinme durumunda daha kötücül tepkiler vermeye meyilli olabiliyoruz

Genişletmek için tıkla ...

Güvercin, hedefi olanların, tercih ettiği bir yol. Biz gibi ne istediğini bilmeyenler, denize atıp "ya nasip" der.

Bir insanı sevemiyorsa başka bir insan, ya alamamıştır sevmek istediğinden alacağını ya da verememiştir sevmek istediğinin istediğini. Olanlar sen de yaşadığı müddetçe, diyarın uzaklığı ehemmiyetini yitirir