Hayat çok zor değilmi? Hiç kimse bizi anlamıyor ve bize hakettiğimiz değeri vermiyor. Herkesin içindeki düşünceler az veya çok bu şekilde. Peki birde o kimselerin penceresinden bakmayı denedik mi? Buyrun hep beraber bakalım...
Bizi anlamayan dostumuz, arkadşaımız, kankamız, akrabamız eşimiz yahut sevgilimiz. Peki bizim sıkıntılarımız varken onların hiçmi yok? Veya onlar birer robot olabilirlermi? Hani sonuçta hep anlaşılmak isteyen kişileriz de neden bir defada anlamaya çalışmıyoruz? hayat o kadar hızlı ve yorucu akıyorki çok zaman kendimize bile zaman ayıramadığımıza şahit olabiliyoruz. Peki bu akan zaman karşımızdakiler içinde akmıyormu? Yoksa bu hayatın zorlukları ve zamanın kötülüğü bize özelmi? Hayır dediğinizi duyar gibiyim. O zaman iki taraf içinde var olan zorlukları düşünelim ve daha uzlaşıcı, daha açık ve daha anlayışlı olmaya çalışalım. Herkes bizi ilk günkü kadar seviyor ama bize ilk günkü kadar zaman ayıramıyor. Çünkü sen ilk zamanlar dediğin zamanları kastederken bu kadar yoğun değildin ve demekki karşındaki de senin kadar yoğun değildi.
Sonuç olarak dün bizi anlayanlar, bizi düşnenler ve bize değer verenler bugünde aynı noktalarındalar. Belkide suyu ilk içtiğimiz yudum ile son yudum arasındaki su tadını kaybettiğimiz gibi sevgilerde ve düşüncelerde değerleri farkedemeyen bizizdir. Biraz düşünelim ve kendi penceremizden geçip diğer pencereden bakalım.
Unutmayın sevdiğiniz kadar seviliyor, ilgi gösterdiğiniz kadar ilgi görüyor, düşündüğünüz kadar düşünülüyor, dua ettiğiniz kadar dualarda yer buluyorsunuz. Bunan inanın ve hayatınızı güzelleştirirken çevrenizdekilerinde hayatını güzelleştirin...
22.9.2011 ahmet_hoca
Bizi anlamayan dostumuz, arkadşaımız, kankamız, akrabamız eşimiz yahut sevgilimiz. Peki bizim sıkıntılarımız varken onların hiçmi yok? Veya onlar birer robot olabilirlermi? Hani sonuçta hep anlaşılmak isteyen kişileriz de neden bir defada anlamaya çalışmıyoruz? hayat o kadar hızlı ve yorucu akıyorki çok zaman kendimize bile zaman ayıramadığımıza şahit olabiliyoruz. Peki bu akan zaman karşımızdakiler içinde akmıyormu? Yoksa bu hayatın zorlukları ve zamanın kötülüğü bize özelmi? Hayır dediğinizi duyar gibiyim. O zaman iki taraf içinde var olan zorlukları düşünelim ve daha uzlaşıcı, daha açık ve daha anlayışlı olmaya çalışalım. Herkes bizi ilk günkü kadar seviyor ama bize ilk günkü kadar zaman ayıramıyor. Çünkü sen ilk zamanlar dediğin zamanları kastederken bu kadar yoğun değildin ve demekki karşındaki de senin kadar yoğun değildi.
Sonuç olarak dün bizi anlayanlar, bizi düşnenler ve bize değer verenler bugünde aynı noktalarındalar. Belkide suyu ilk içtiğimiz yudum ile son yudum arasındaki su tadını kaybettiğimiz gibi sevgilerde ve düşüncelerde değerleri farkedemeyen bizizdir. Biraz düşünelim ve kendi penceremizden geçip diğer pencereden bakalım.
Unutmayın sevdiğiniz kadar seviliyor, ilgi gösterdiğiniz kadar ilgi görüyor, düşündüğünüz kadar düşünülüyor, dua ettiğiniz kadar dualarda yer buluyorsunuz. Bunan inanın ve hayatınızı güzelleştirirken çevrenizdekilerinde hayatını güzelleştirin...
22.9.2011 ahmet_hoca
