Gülpembe’sine kavuştu (1 şubat 1999)
Bugün 1 şubat 2015. Barış Manço Hakk'a yürüyeli tam 16 yıl olmuş. Kendisi 1943 doğumluydu ve yaşasaydı bugün (2015) yetmişiki yaşında olacaktı.
Ben yıllar önce hayatımı anlattığım kitapçıkta, Barış Manço’nun vefatını öğrendiğim günü anlatmıştım. Barış ağabeyi hatırlamak adına, o yazıyı sizlerle aşağıda paylaşmak istiyorum. Allah rahmet eylesin. Mekanını cennet ve Cennetteki makamını yüksek eylesin.
http://celal1973kimdir.blogspot.com/2012/10/gulpembesine-kavustu.html
***
Hiç unutmuyorum. 1 şubat 1999… Doktora gideceğimiz gün sabah televizyonu açtık. Sabah haberlerindeki dinlediğim haberle gözyaşına boğuldum. Çalan müzik Gülpembe şarkısıydı. Çünkü Barış Manço’nun öldüğünü haber veriyordu. İlk defa bir sanatçı için ağladım. Küçükken tek kanallı televizyonda yediden yetmişyediye programıyla büyümüştük. Dünyayı onunla biz de gezdik.
Haberlerde Barış Manço’nun eski bir röportajından bir bölüm yayınladılar. Sunucu soruyordu: “Efendim Gülpembe şarkısını kimin için yaptınız?” Barış Manço’yu bilirsiniz. Biraz hızlı konuşur. “Haa Gülpembe benim babannem.” Demişti. Ben de kendi babannemi hatırladım.
Barış Manço tam bir İstanbul beyefendisiydi. Hem Barış Manço’yu, hem babannemi, hem de gülpembe şarkısının sözlerini düşününce gözlerim yaşlarla doldu.
Sen gülünce güller açar gülpembe Bülbüller seni söyler biz dinlerdik gülpembe Sen gelince bahar gelir gülpembe Dereler seni çağlar sevinirdik gülpembe Güz yağmurlarıyla bir gün göçtün gittin sen inanamadık gülpembe Bizim iller sessiz bizim iller sensiz olamadı gülpembe Dudağımda son bir türkü gülpembe Hala hep seni söyler seni çağırır gülpembe Güz yağmurlarıyla bir gün göçtün gittin inanamadık gülpembe Bizim iller sessiz bizim iller sensiz olamadı gülpembe Gözlerimde son bir bulut gülpembe Hala hep seni arar seni bekler gülpembe Dudağımda son bir türkü gülpembe Hala hep seni söyler seni çağırır gülpembe
Barış Manço’da göçtü gitti bu dünyadan… Neşet Ertaş’ın dediği gibi burası yalan dünya… Bazen şarkılarını dinlerken sözlere dikkat ediyorum. Ne ibretlik sözler… Ne büyük sanatçı… Ne büyük bir kayıp ülkemiz için.
Öldüğüm zaman babannem, dedem, Celal amcam, İsa dedemle karşılaşmayı çok istiyorum. Tabi ki bir de inşallah Barış Manço’yla sohbet etmeyi çok isterim. Allah rahmet eylesin. Nur içinde yatsın.
***
Bugün 1 şubat 2015. Barış Manço Hakk'a yürüyeli tam 16 yıl olmuş. Kendisi 1943 doğumluydu ve yaşasaydı bugün (2015) yetmişiki yaşında olacaktı.
Ben yıllar önce hayatımı anlattığım kitapçıkta, Barış Manço’nun vefatını öğrendiğim günü anlatmıştım. Barış ağabeyi hatırlamak adına, o yazıyı sizlerle aşağıda paylaşmak istiyorum. Allah rahmet eylesin. Mekanını cennet ve Cennetteki makamını yüksek eylesin.
http://celal1973kimdir.blogspot.com/2012/10/gulpembesine-kavustu.html
***
Hiç unutmuyorum. 1 şubat 1999… Doktora gideceğimiz gün sabah televizyonu açtık. Sabah haberlerindeki dinlediğim haberle gözyaşına boğuldum. Çalan müzik Gülpembe şarkısıydı. Çünkü Barış Manço’nun öldüğünü haber veriyordu. İlk defa bir sanatçı için ağladım. Küçükken tek kanallı televizyonda yediden yetmişyediye programıyla büyümüştük. Dünyayı onunla biz de gezdik.
Haberlerde Barış Manço’nun eski bir röportajından bir bölüm yayınladılar. Sunucu soruyordu: “Efendim Gülpembe şarkısını kimin için yaptınız?” Barış Manço’yu bilirsiniz. Biraz hızlı konuşur. “Haa Gülpembe benim babannem.” Demişti. Ben de kendi babannemi hatırladım.
Barış Manço tam bir İstanbul beyefendisiydi. Hem Barış Manço’yu, hem babannemi, hem de gülpembe şarkısının sözlerini düşününce gözlerim yaşlarla doldu.
Sen gülünce güller açar gülpembe Bülbüller seni söyler biz dinlerdik gülpembe Sen gelince bahar gelir gülpembe Dereler seni çağlar sevinirdik gülpembe Güz yağmurlarıyla bir gün göçtün gittin sen inanamadık gülpembe Bizim iller sessiz bizim iller sensiz olamadı gülpembe Dudağımda son bir türkü gülpembe Hala hep seni söyler seni çağırır gülpembe Güz yağmurlarıyla bir gün göçtün gittin inanamadık gülpembe Bizim iller sessiz bizim iller sensiz olamadı gülpembe Gözlerimde son bir bulut gülpembe Hala hep seni arar seni bekler gülpembe Dudağımda son bir türkü gülpembe Hala hep seni söyler seni çağırır gülpembe
Barış Manço’da göçtü gitti bu dünyadan… Neşet Ertaş’ın dediği gibi burası yalan dünya… Bazen şarkılarını dinlerken sözlere dikkat ediyorum. Ne ibretlik sözler… Ne büyük sanatçı… Ne büyük bir kayıp ülkemiz için.
Öldüğüm zaman babannem, dedem, Celal amcam, İsa dedemle karşılaşmayı çok istiyorum. Tabi ki bir de inşallah Barış Manço’yla sohbet etmeyi çok isterim. Allah rahmet eylesin. Nur içinde yatsın.
***
Celal Çelik Ankara ( Yazları: Konya-Ereğli )>