Bundan birkaç sene önce olsaydı , ben de saçma bulurdum bu başlığı. Engel sevilir miymiş diyenlerdendim. Ben de bir şeyler yazacağım ama bazılarımıza yazdıklarım saçma gelecektir mutlaka. Onları da anlıyorum çünkü ben de onların bakış açısıyla bakmıştım. “Anlattığın, karşındakinin anladığı kadardır” demişler. Ne kadar doğru. Dilerim onlar da bir gün, benim bakış açımla bakabilirler..
Engelimi seviyorum çünkü beni kibirden uzaklaştırıyor. Eğer müslümansanız şu ayeti hatırlatmama izin verin;
Nisa Sûresi (36.ayet) : Allah kendini beğenen ve daima böbürlenip duran kimseyi sevmez.
Kur’an da daha bir çok ayet var kibirle ilgili. Demek ki Rabbim beni seviyormuş, sağlıklı olsaydım ne kadar kibirli olacağımı biliyormuş ki, engelli yaratmış diyorum. Arkadaşlar, doğuştan engelime rağmen, birkaç sene öncesine kadar şımarık biriydim. Dedikoduyu severdim. Ancak zaman geçtikçe, çevremdekilerin ve yaşadıklarımın bana engelimi hatırlatmalarından dolayı bu kibirim törpülenmeye devam ediyor çok şükür. Artık engelimin bana sağladığı faydaları görebiliyorum. Demek istediğim otobüse bedava binmek gibi şeyler değil. Rabbim merhametinden dolayı beni engelli yaptı diyebiliyorum. Sağlıklı olsaydım, O’nun yolunu bulamayacaktım ya da yolundan sapacaktım. (Bakara suresi 216. ayette buyurduğu gibi: Allah bilir, siz bilmezsiniz.)
Ayrıca engelli olduğumuzu kötü şekilde hissettiren kişilere ne kadar teşekkür etsek az. Kalbimizi kıranlara ne kadar teşekkür etsek az.. Çünkü bizim amel defterimizdeki günahları, kendi amel defterlerine geçirme inceliğinde bulunuyorlar. Çok şükür engelliyim. İyi ki engelliyim.
Arkadaşlar, bu dünyaya misafirliğe geldiğinizi düşünün ne olur.. kalıcı değiliz.. En fazla birkaç çay daha içip, kalkacağız.
Dünyevi bakış açısına sahip kişilerin anlaması zor bir durumdan bahsediyorum. Acınızı anlıyorum. Fakat ne kadar şanslı olduğunuzu siz de bir görebilseniz, bir anlayabilseniz..
Koca bir rüyanın içinde yaşıyoruz. Gördüğünüz hiçbir şey gerçek değil.. Annenizden nasıl doğduysanız, öyle çıplak gömüleceksiniz toprağa.. Ve gerçek hayata uyanacaksınız sapasağlam. Aaa meğer engelli değilmişim diyeceksiniz. Rabbimizin verdiğinden hoşnut olarak gitmek var, isyan ederek gitmek var.
Bize farklı davranmasının, böyle yaratmasının bir nedeni var. İnanın bize merhamet ettiği için engelli olduk. İnanın bizi sevdiği için engelli olduk. Salt bu dünyanın bazı nimetlerinden yararlanamıyoruz diye düşünürsek, sonrasında çok utanır, çok mahcup oluruz Rabbimize. İmtihan dünyası demiyor muyuz? Neden bunu yürekten, inanarak söylemiyoruz? O zaman seversiniz işte engelinizi. O zaman “iyi ki böyle doğdum/oldum, çok şükür bu sayede bir çok günahım siliniyor, sevaplarım çoğalıyor” diye düşünebiliriz. Hatta belki Rabbimizin cemalini görme şerefine nail olacağız. Bundan büyük nimet mi var?!
Zariyat Sûresi (56. Ayet) : Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.
Bizim tek görevimiz, Allah’ın verdiklerine şükreden ve hoşlandığı şeyleri yapan kul olmak. Diğer türlüsü maalesef kibire giriyor.
Son olarak; “engelimi seviyorum çünkü beni Rabbime yaklaştırıyor “ demek istiyorum.
Sevgiler…
