Elleri

bu elleri tanıyorum

bir parmagı bantlı

az tozlu çok yıpranmış

fedakarlıgın elleri

yorgun uzanmış demirine

otobüsteki koltugun

yarı tutunuyor

eski bir sürgün agıtı gibi

yolda donduruyor bakısı

gözleri batırıyor düşlere çıkartmadan

tutsak ediyor seni

bekleyenlerini

beklediklerini

dördüncü durakta

hiç acelesi yokmuş gibi

hareket edip giriyor ceplerine

fedakarlıgın elleri

iniyor otobüsten

Lev