On ikinci dünden vakitsiz acılar
Zehirli gömlek, nefsini tutan sofu,
Avuntusuz bir gece, ölüme yatmış bir sokak
Bir satır yazı, bir ıslık sesi
Kafamın içinde geçmiş, on ikinci dün
Her şeyi büyüten akıl
Hiçbir şey olmak istemeyen bir eşya
(Dünyanın tüm hayalleri yetmez o eşyaya)
Tütüncü ve o biçimsiz eşya
Zayıf ve yorgun bir yüz geldi
Esmedi rüzgar, dağılmadı kasvet,
ölünmüş
Kalanlar birbirimizi sevebiliriz dediler
On ikinci dünden serzeniş,
zehirli gömlek bir de ben
Ölü,
Sessiz ve sebepsiz bir yalnızlık
Ölüme yatmış bir sokak
Acıdan acıya, ölümden ölüme düşen ben
Kendi karanlık gecesine düşen bir acı
Hiç öğrenememiş ve hiçbir şey öğretilememiş bir çocuğa
(Hiçbir şey değil)
Bu çapraz sorular
Güvensiz muhtaç günler kaldı
Rengin Özesmi
Zehirli gömlek, nefsini tutan sofu,
Avuntusuz bir gece, ölüme yatmış bir sokak
Bir satır yazı, bir ıslık sesi
Kafamın içinde geçmiş, on ikinci dün
Her şeyi büyüten akıl
Hiçbir şey olmak istemeyen bir eşya
(Dünyanın tüm hayalleri yetmez o eşyaya)
Tütüncü ve o biçimsiz eşya
Zayıf ve yorgun bir yüz geldi
Esmedi rüzgar, dağılmadı kasvet,
ölünmüş
Kalanlar birbirimizi sevebiliriz dediler
On ikinci dünden serzeniş,
zehirli gömlek bir de ben
Ölü,
Sessiz ve sebepsiz bir yalnızlık
Ölüme yatmış bir sokak
Acıdan acıya, ölümden ölüme düşen ben
Kendi karanlık gecesine düşen bir acı
Hiç öğrenememiş ve hiçbir şey öğretilememiş bir çocuğa
(Hiçbir şey değil)
Bu çapraz sorular
Güvensiz muhtaç günler kaldı
Rengin Özesmi