Büyük ayı,küçük ayı,alfa centuri ve arkadaşları

Hayatımız sanal ağlarla, mikrodalga ağlarla,radyo frekanslarıyla o kadar çevrili ki ,kafamızı bile kaldıramıyoruz korkudan,gerçekleri görmemek için.Oysa ki biraz cesaret sadece biraz cesaret,bir çocuğun attığı ilk adımın cesareti,ilk defa denize atladığınız cesaret yahut ilk karanlık gece ki cesaret sadece biraz cesaret , o harikulade gökyüzünü gösterecek bize bakışlarımızı kaldırdığımız zaman gökyüzüne.

Gökyüzünde yanıp söndüğü izlenimi yaratan herhangi bir yıldızın aslında milyonlarca ışık yılı önceki halini görüyor olmamız bile en iyi yerli diziden -behzat ç. hariç - bile daha heyecanlı değil mi düşününce ? Ve ya okulda büyük tava şeklinde öğrendiğimiz yıldız kümesine acaba sizden önce kimler baktı,yüzyıllar yüzyıllar öncesinden itibaren,kitaplarını okuduğumuz yazarlar,ve ya eserleri karşısında saatlerin nasıl geçtiğini anlamadığımız ressamlar,askerler,krallar,peygamberler her kafalarını kaldırdıklarında sizin şu an gördüğünüz şeyi gördüler,kimileri saçma diyebilir ama sessiz bir gece de eğer bunu düşünerek baktığınız zaman daha anlamlı olacağından şüphem yok gecenizin.

Ve son olarak demin ki düşünce beyninizde gezinirken şöyle de düşünebilirsiniz,bu yıldızı görenlerin hepsi toprak oldu,ve gün gelecek bende olacağım.Bu kadar değersizken bu mücadele neden ?...

senle gökyüzüne bakılmaaazz )))))))

andan zevk al sorunu böylece çözmüş olursun

yüzde yüz doğru. ama oyunun kuralları böyle konmuş.yinede böyle güzellikler için zaman ayırıp,fırsat yaratmalıyız. Böylece sahip olduğumuz pozitif değerler dahada artar,hayatımız daha bir anlamlı olur.