Yağmur öncesi sonbahar düşüyordu içimize,oysaki vurulmuştu gözlerimiz birbirini ararken.Son düşen,sonbahar yapragı gibiydi hayatımız.Birbirine sımsıkı baglı ama hüzünlü bir beste gibi acıklı.Yaşamak direnmekti hayata,içimize yerleşen o hüzün dolu saatleri yaşarken.Şimdi ben senden,sen benden uzaksın.İçimizde kopan fırtınalara ragmen,şimdi farklı limanlara demir atmışken.Farklı limanlar düşlemiyoduk ikimiz.Bir sevda masalıydı,aslında bizimkisi sonu başlarken belli olan.
Merhabalar
Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.
Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.