AKIBET
Bir yolcu, bir yol, bir kılavuz ve bir rehber.Yolunu bulmak isteyen bir yolcuya bir kılavuz ve bir rehber versek ve o yine hedefine ulaşamasa ne düşünürdük! Ahmak, gerizekalı, moron ve daha nice yakıştırmaları yapmaktan kaçınmazdık değil mi?
Peki ya aynı yolcuya tercihinin yanlış olduğunu, gittiği yönde kendisini büyük bir felaketin beklediğini söylesek ve o yine yolundan caymayarak devam edip o felaketle yüzleşse, ne derdik? Çok şey aklımıza gelse de sanırım en makulü akılsız, olacaktır!
Daha ileri gidelim, kendisinden önce tüm uyarılara rağmen bu yolda ısrar eden, felakete uğramışları göstersek/anlatsak ve yolcu, yine aynı yolu seçse ne diyebilirdik? Söyleyecek sözümüz kalmazdı sanırım. Ne ahmak, ne gerizekalı, ne moron ne de akılsız hiçbir sıfat bu yolcuyu tanımlayamazdı.
“Dünya bir yol, insanlar birer yolcu, Peygamberler rehber, Kur’an bir kılavuz.
”Varılacak güzergâh Allah rızası ve mükâfatı Cennet. Bu yolun nasıl kat edileceğini uygulamalarıyla anlatan Peygamberler ve yolun en ince detaylarına kadar izah edildiği bir harita, bir kılavuz Kur’an.
Akıbetini düşünen için Kur’an çok şey anlatıyor; akıbetini düşünmeyen içinse hiçbir şey! Acaba aklıyla övünen insan, kendisinden önce bu yolda yürümüş onlarca yolcunun akıbetini düşünmüyor, sorgulamıyor ve ısrarla aynı akıbete talip olabiliyorsa, ne demek gerekir?
Sormak gerekir; akıbetimizin felaket olacağını bile bile yoldan geri durmamak nasıl bir idraksizliktir? Ya da akıbetimizin güzel olması için kılavuzumuza bakıp, rehberimizi takip etmek gibi bir seçeneği kullanmak bir akıl sahibi için çok mu zor?
Akıllı olmak ile akıl sahibi olmak!Bütün mesele bu…
“Akıbetiyle ilgilenmeyene Kur'an-ın söyleyeceği bir şey yoktur.”
18/11/2011
Bir yolcu, bir yol, bir kılavuz ve bir rehber.Yolunu bulmak isteyen bir yolcuya bir kılavuz ve bir rehber versek ve o yine hedefine ulaşamasa ne düşünürdük! Ahmak, gerizekalı, moron ve daha nice yakıştırmaları yapmaktan kaçınmazdık değil mi?
Peki ya aynı yolcuya tercihinin yanlış olduğunu, gittiği yönde kendisini büyük bir felaketin beklediğini söylesek ve o yine yolundan caymayarak devam edip o felaketle yüzleşse, ne derdik? Çok şey aklımıza gelse de sanırım en makulü akılsız, olacaktır!
Daha ileri gidelim, kendisinden önce tüm uyarılara rağmen bu yolda ısrar eden, felakete uğramışları göstersek/anlatsak ve yolcu, yine aynı yolu seçse ne diyebilirdik? Söyleyecek sözümüz kalmazdı sanırım. Ne ahmak, ne gerizekalı, ne moron ne de akılsız hiçbir sıfat bu yolcuyu tanımlayamazdı.
“Dünya bir yol, insanlar birer yolcu, Peygamberler rehber, Kur’an bir kılavuz.
”Varılacak güzergâh Allah rızası ve mükâfatı Cennet. Bu yolun nasıl kat edileceğini uygulamalarıyla anlatan Peygamberler ve yolun en ince detaylarına kadar izah edildiği bir harita, bir kılavuz Kur’an.
Akıbetini düşünen için Kur’an çok şey anlatıyor; akıbetini düşünmeyen içinse hiçbir şey! Acaba aklıyla övünen insan, kendisinden önce bu yolda yürümüş onlarca yolcunun akıbetini düşünmüyor, sorgulamıyor ve ısrarla aynı akıbete talip olabiliyorsa, ne demek gerekir?
Sormak gerekir; akıbetimizin felaket olacağını bile bile yoldan geri durmamak nasıl bir idraksizliktir? Ya da akıbetimizin güzel olması için kılavuzumuza bakıp, rehberimizi takip etmek gibi bir seçeneği kullanmak bir akıl sahibi için çok mu zor?
Akıllı olmak ile akıl sahibi olmak!Bütün mesele bu…
“Akıbetiyle ilgilenmeyene Kur'an-ın söyleyeceği bir şey yoktur.”
18/11/2011
