Ülke olarak önemli gün ve haftaları şekilsel anma törenleri geçiştirmeyi nihayet başardık! Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasına giden yoldaki önemli olaylar ve Cumhuriyet’in ilanı gibi önemli günler başta olmak üzere pek çok önemli tarihin yıldönümü, pek çoğumuz için “geçiştirilmesi gereken” anmalar oldu!.. Sanki, birileri bu uğurda yıllardır verdikleri “emeğin(!)” sonuçlarını almaya başladılar!..
Engelli vatandaşlarımızın durumu da bundan payını yeterince alıyor. Onları da yılda bir kez anımsıyoruz. “Günün anlam ve önemi” içerikli konuşmalar, ana törenleri ve bazı uygulamalarla engelli insanlarımızı ve sorunlarını geçiştiriyoruz. Maalesef toplumumuzun önemli bir çoğunluğu için geçerli bir durum bu..
Engeli olmayanların bile yaşamakta zorluk çektiği bir ülkede, engelli insanların yaşamakta oldukları sorunları anlamaya çalışmak bile çok zor.. Pek çok yerel yönetimin bu konudaki uygulamaları maalesef “sıra savmaktan” öteye gitmiyor..
Her insan gibi engelli olanların da tatil yapma hakkı var. Bunun gerçekleşebilmesi için de, herkes için geçerli olan bazı koşullar var: Ekonomik güç ve boş zaman. Engelli insanlar için bu iki koşula başka koşulların da eklenmesi lazım.
Turizm hareketinin oluşması için ulaştırma ve konaklama, en başta gelen önkoşullar. Bu iki konuda da engelli insanlara yönelik uygulamaların yeterli olduğundan söz etmek olanaksız. Alın size ulaştırma. Neredeyse bütün otobüs, tren, uçaklarda engelli insanlar için bütünüyle yetersiz donanım, ekipman ve eğitimsiz personel söz konusu.
Konaklama tesislerinin durumu ise engelli insanlar için başka bir sorun. Vasıflar yönetmeliğinde engelli insanlar için yer alan düzenlemelerin yeterli olmadığı ortada. Öte yandan, konaklama tesislerinde olması gereken niteliklere ise ne denli uyulduğu ayrı bir konu. Tesise girişten itibaren odalara çıkış, odaların, yatak ve banyoların düzeni gibi konular pek çok tesiste engelli insanlar için başlı başına sorun kaynağı..
Sanki, bütün konaklama tesisleri herhangi bir engeli olmayanlar için düzenlenmiş. Engelli olan müşterilerin dikkate alınmadığını söylemeye gerek yok.
Sanki, Türkiye’de 2,5 milyon engelli yurttaşın olduğu unutulmuş. Ülke dışından da engelli insanların turizm amacıyla ülkeye gelmek isteyebileceği de yine unutulanlar arasında..
Ulaştırma ve konaklamada karşılaşılanlara yeme-içme, eğlence, kısa geziler, yüzme havuzları, denize girme, kumsalda güneşlenme gibi konularla ilgili hizmet ünitelerini de eklemeyi unutmamak gerekiyor.
Öte yandan, engelli insanların turizm konusunda faaliyet gösteren tur operatörü, seyahat acentesi, konaklama tesisi gibi işletmelerin sayısı ise yok denecek kadar az!..
Engelli insanların tatil olanaklarını artırmaya yönelik çalışmalar konusunda, her alanda olduğu gibi çok geç kaldığımız ortada. Merkezi yönetimin bu konuya şimdiye kadar ilgi göstermediği de biliniyor..
Ne yazık ki, engelli insanlarımızın da tatil yapma gereksinimleri olduğunu göz ardı etmeyi tercih ediyoruz.
Engelli vatandaşlarımızın durumu da bundan payını yeterince alıyor. Onları da yılda bir kez anımsıyoruz. “Günün anlam ve önemi” içerikli konuşmalar, ana törenleri ve bazı uygulamalarla engelli insanlarımızı ve sorunlarını geçiştiriyoruz. Maalesef toplumumuzun önemli bir çoğunluğu için geçerli bir durum bu..
Engeli olmayanların bile yaşamakta zorluk çektiği bir ülkede, engelli insanların yaşamakta oldukları sorunları anlamaya çalışmak bile çok zor.. Pek çok yerel yönetimin bu konudaki uygulamaları maalesef “sıra savmaktan” öteye gitmiyor..
Her insan gibi engelli olanların da tatil yapma hakkı var. Bunun gerçekleşebilmesi için de, herkes için geçerli olan bazı koşullar var: Ekonomik güç ve boş zaman. Engelli insanlar için bu iki koşula başka koşulların da eklenmesi lazım.
Turizm hareketinin oluşması için ulaştırma ve konaklama, en başta gelen önkoşullar. Bu iki konuda da engelli insanlara yönelik uygulamaların yeterli olduğundan söz etmek olanaksız. Alın size ulaştırma. Neredeyse bütün otobüs, tren, uçaklarda engelli insanlar için bütünüyle yetersiz donanım, ekipman ve eğitimsiz personel söz konusu.
Konaklama tesislerinin durumu ise engelli insanlar için başka bir sorun. Vasıflar yönetmeliğinde engelli insanlar için yer alan düzenlemelerin yeterli olmadığı ortada. Öte yandan, konaklama tesislerinde olması gereken niteliklere ise ne denli uyulduğu ayrı bir konu. Tesise girişten itibaren odalara çıkış, odaların, yatak ve banyoların düzeni gibi konular pek çok tesiste engelli insanlar için başlı başına sorun kaynağı..
Sanki, bütün konaklama tesisleri herhangi bir engeli olmayanlar için düzenlenmiş. Engelli olan müşterilerin dikkate alınmadığını söylemeye gerek yok.
Sanki, Türkiye’de 2,5 milyon engelli yurttaşın olduğu unutulmuş. Ülke dışından da engelli insanların turizm amacıyla ülkeye gelmek isteyebileceği de yine unutulanlar arasında..
Ulaştırma ve konaklamada karşılaşılanlara yeme-içme, eğlence, kısa geziler, yüzme havuzları, denize girme, kumsalda güneşlenme gibi konularla ilgili hizmet ünitelerini de eklemeyi unutmamak gerekiyor.
Öte yandan, engelli insanların turizm konusunda faaliyet gösteren tur operatörü, seyahat acentesi, konaklama tesisi gibi işletmelerin sayısı ise yok denecek kadar az!..
Engelli insanların tatil olanaklarını artırmaya yönelik çalışmalar konusunda, her alanda olduğu gibi çok geç kaldığımız ortada. Merkezi yönetimin bu konuya şimdiye kadar ilgi göstermediği de biliniyor..
Ne yazık ki, engelli insanlarımızın da tatil yapma gereksinimleri olduğunu göz ardı etmeyi tercih ediyoruz.
