Otizmde Aile Danışmanlığı

Aile görüşmelerinde en özen gösterilen konulardan biri ailede suçluluk oluşturmamaktır. Bunun yanı sıra, aileler çocuğun geleceği konusunda umutlandırılmamaya ama umutsuzluğa da düşürmemeye gayret edilir. Aile görüşmeleri çocuğun tedaviye katılmaya başladığı ilk günlerde haftada bir kez başlanır, daha sonra ailenin gereksinimlerine göre düzenlenir. Otistik çocukların aileleriyle çalışılırken Özen gösterilmesi gereken noktalar şunlardır:

* Ailede suçluluk duygusu yaratmamak,
* Gelecekle ilgili umutlarının dozunu ayarlamak,
* Çocukların gösterdiği bireysel farklar ve farklı gelişim hızlan üzerinde durmak,
* Çocuğun özellikleri dikkate alınarak bilgilendirmek,
* Çocuğun olumlu özelliklerini göstermek,
* Ailenin çocuğu ile çalışma konusunda hevesini artırmak,
* Ailenin sorularına yanıt vermek,

Aile görüşmelerinde çocuklarla neler yapıldığının sadece teorik olarak anlatılması ile yetinilmemelidir. Anne babaların çocukları ile olan ilişkileri oyun odasında izlenebilir. Ailelerin çocuklarla terapistlerin kurduğu ilişkiyi gözlemeleri de sağlanabilir. Anneler babalar aynalı odalardan ya da oyun odasına bağlı kamera aracılığıyla TV'den terapistleri gözleyebilirler. Ailelerle gözlem sonrası tartışma toplantıları yapılabilir.

Aile danışmanlığı esnasında, özellikle istenmeyen davranışların söndürülmesi, tutarlı davranılması konusu ağırlık taşımalıdır. Bu toplantılar sırasında, anne çocuk etkileşimi de gözlenerek annenin yaşadığı bir güçlük olursa, naşı! çözeceği konusunda yardımcı olunur. On beş günde bir de, çocukların olmadığı, anne babalar ve tedavi ekibinin katıldığı, daha çok anne babaların takıldıkları sorunların ya da soruların tartışıldığı gruplar yapılabilir. Bu gruplar daha çok otizm konusunda bilgilendirme ağırlıklı gruplar olmalıdır. Bu toplantılardan aileler hem birbirlerinden, hem terapistlerden çocuklarıyla baş etme konusunda yardım alabilirler. Bir ailenin yaşadığı güçlük hep birlikte paylaşılabilir. Böylece ailelere hem birbirlerine destek olmaları, hem de ortak güçlükleri konusunda duygularını paylaşma ve çözüm yollan bulma fırsatı oluşturulmuş olur.

Anne baba gruplarında anneler babalar genellikle çocuklarının sorunlarına ilişkin bilgi alma çabası içinde olabilmektedirler. Bu aileler uzun yıllardan beri kapalı sistem içinde yaşadıklarından empati yapmaya, paylaşmaya, çözüm yollan bulmaya henüz hazır olmayabilirler ve sadece terapistleri ilişki kurulacak kişiler olarak görebilirler. Grup içinde işlenen konular genellikle şunlardır;

* Doktorlar İle ilişkiler, doktorlara duyulan Öfke,
* Tedavinin maddi açıdan getirdiği külfet, ekonomik sorunlar,
* Annelerin sosyal destek azlığına bağlı olarak yaşadıkları tükenmişlik,
* Aile içinde diğer çocuklarıyla yaşanan güçlükler,
* Çocuklarını ihmal etmiş olabileceklerine ilişkin endişeler,
* Otistik çocukların eğitim sorunları,
* Otistik çocuklarının toplum İçindeki davranışları ve aileyi güç durumda bırakmaları,
* Büyüme ve buna ilişkin kaygılar,

Anne babaların kendi zorluklarını, duygularını konuşmasına daha çok fırsat verecek tüm aile bireylerinin katılacağı, bir grup faaliyetine de girişilebilir.

http://www.saygiegitim.com sitesinden alıntıdır...

Merhaba,
Engelli çocuklarımız için en önemli şeyin eğitim olduğunu çok iyi biliyoruz. Eğitimin olabilmesi için de en önemli kriter ailenin bunu istemesi ve çocuğunun durumunu kabullenebilmesidir. Daha önce uzun yıllar bir rehabilitasyon merkezinde de çalışmış bir aile terapisti olarak şunu çok net söyleyebilirim ki çocuklardan önce ailelerin eğitimi daha önemlidir.
Saygılarımla
Uğur DALAN
aile ve evlilik terapisti
Uğur Dalan Aile Terapisti

Merhabalar Otizm olan bir çocuk doğuştanmıdır yoksa 2.5 yasından sonramı belli olur bunun net bilgisi varmıdır ?
Ayrıca otizm net olarak düzelirmi veya iyileşirmi , Eğitim ve Kreş ile yada bir pedegog tarafından özel eğitimler tarafından ders almak zorunludur diYe duymuştum Doğrumudur..
öyle ise pedegog ile bu eğitimle bu durum çözülürmü bu eğitim seanslar kaç saat ücretleri v.s bilgisi olan varmı? son olarak En iyi Antalyada bir pedegog bilen varmıdır..
TESEKÜRLER..

Sayın livemusicparty arkadaşım,

Bilinen adıyla "otizm" aslında "Yaygın Gelişimsel Bozukluklar" başlığı altında toplanan bir grup rahatsızlıktır.

Bu rahatsızlıklar çok büyük çeşitlilikler gösterir. Çok hafif seviyeden, hiç kimseyle sağlıklı iletişim kuramayan tümüyle kendine kapalı kişilere kadar değişir.
İnanıldığı kadarıyla otizm doğuştan mevcuttur. Bunu destekleyen çok sayıda genetik çalışma mevcuttur. Ancak, çevresel etkenlerin de otizmi tetiklediği veya kötüleştirebildiği düşünülmektedir. Örneğin az güneş alan ülkelerde daha sık görülmektedir.

Erken Çocukluk Otizmi genellikle 1,5 yaşından sonra bulgu vermeye başlar. Daha öncesinde şüphe olabilir ama en sık görülen belirtiler 2 yaşına gelen çocuğun konuşmaması, çevresiyle iletişim kurmaması, göz teması kurmaması, yabancılara karşı çekingen ve agresif davranması, dönen objelere, TV'de müzik kliplerine, çamaşır makinasına vs. odaklanıp çakılıp kalması, başka hiç bir şeyle ilgilenmemesi gibi şeylerdir.

Çok erken teşhis koyulup doğru ve yoğun bir özel eğitim verilen bireylerin çok ciddi miktarda düzelmesi söz konusudur. Tümüyle normalleşme olmasa bile, bu çocuklar normal bir sosyal hayat yaşayabilecek seviyeye ulaştırılabilir. Bu bir zeka özürü değildir. Otistikler zeki de olabilir, zeka geriliği de olabilir. Uygun eğitimle her türlü okulu okuyabilir, mühendis, mimar bile olabilirler.

Ülkemizde, MEB rehberlik araştırma merkezlerinin vereceği raporla özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde eğitim alınabilmektedir. Yaş sınırı yoktur. Teşhis konulur konulmaz eğitime başlanabilir. Otistiklerin kreş ve okula gitmeleri yararlıdır ama yeterli değildir. Mutlaka bir özel eğitim merkezinde ayrıca eğitim alması gerekir. Bunun yanı sıra devletin OÇEM adı verilen Otistik Çocuklar Eğitim Merkezleri de mevcuttur.

Teşhis için pedagog, öğretmen, psikolog vs. değil, bir çocuk psikiyatristi gereklidir. Yapmanız gereken, bir psikiyatristin teşhis koymasını takiben bulunduğunuz ilçenin rehberlik araştırma merkezine başvurmaktır. Oradan zaten sizi yönlendirirler.