Merhabalar!
Bugün size 32 senelik kısacık ömrümde yaşadığım sağlık sıkıntılarımı paylaşacağım.
Sene 1994 dünyaya gelmişim ilk 6 ay derdimin ne olduğunu anlamamışlar sürekli ağlama iştahsızlık soluk renk vs hastanelere yatırılıyormuşum. Bir gün hocanın birisi anneme demişkii ‘Bacım siz özel hastaneye getirmeyin artık bu kızı bu hastalık zengin hastalığıdır bahşedemezsiniz hemen bir araştırmaya götürün’ annem kıyamam çok üzülmüş veee ikinci evim gibi olan Cerrahpaşaya götürmüşler beni.
1 yaşıma bastığımda tam teşhis konulmuş dermansız tedavisiz o hastalık ‘Orak Hücreli Anemi’.
Çok derinlemesine girip yormayacam sizi gel zaman git zaman 15 yaşıma kadar ömrümün çoğu hastanede geçti. Ve artık büyümüştüm hastalığımı neyin tetiklediğini neyin bana kötü geldiğini iyisiyle kötüsüyle anladm, dikkat etmeye başladım. Taa 28 yaşıma kadar artık senede bir gidip geliyordum hastaneye
evlenmiştim üstüne üstük bir kızım bile oldu
Elhamdulillah.
Bir gün göğsümde bir sertlik hissettim aslında o an anlamştım kötü birşey olduğunu ve malum sonuç meme ca evre 2. En erken şekilde ameliyat oldum çok şükür herşey yolundaydi amlyt iyi geçti pataloji sonucu güzel geldi. İlk kemoyu aldım. 6. Günü kötüleşmeye başladım ağrılarım narkotik ilaçlara rağmen asla azalmıyordu günün sonunda yürümek bile zorlaştı ambulans ile hastaneye götürldüm Crp 490 ciğerler buz cam gbii olmş dediler solunum sıkıntıya girdi ve tabikiii beklenen son yoğun bakımdı.. 7 gün yoğun bakmda kaldım ordan sonra 14gün serviste kaldım Crp ancak 150ye düşmüştü.
Taburcu ettiler çook uzun süre yürümekte zorlandım crp düşmüyordu bir türlü.
Neyse neyse onuda atlattım şükür ışın aldım 25 seans. İyiydim çok şükür. Ama 3 ay önce sol kasığımda bi ağrı başladı kansızlığımdan ötürü olduğunu düşünüp önemsemedm 1 ay sonra geçmeyince dr gttm mr vs çekildi ve kötü son avn
şuan ne yapmam gerektiğini asla bilmiyorum..
Bugün size 32 senelik kısacık ömrümde yaşadığım sağlık sıkıntılarımı paylaşacağım.
Sene 1994 dünyaya gelmişim ilk 6 ay derdimin ne olduğunu anlamamışlar sürekli ağlama iştahsızlık soluk renk vs hastanelere yatırılıyormuşum. Bir gün hocanın birisi anneme demişkii ‘Bacım siz özel hastaneye getirmeyin artık bu kızı bu hastalık zengin hastalığıdır bahşedemezsiniz hemen bir araştırmaya götürün’ annem kıyamam çok üzülmüş veee ikinci evim gibi olan Cerrahpaşaya götürmüşler beni.
1 yaşıma bastığımda tam teşhis konulmuş dermansız tedavisiz o hastalık ‘Orak Hücreli Anemi’.
Çok derinlemesine girip yormayacam sizi gel zaman git zaman 15 yaşıma kadar ömrümün çoğu hastanede geçti. Ve artık büyümüştüm hastalığımı neyin tetiklediğini neyin bana kötü geldiğini iyisiyle kötüsüyle anladm, dikkat etmeye başladım. Taa 28 yaşıma kadar artık senede bir gidip geliyordum hastaneye
evlenmiştim üstüne üstük bir kızım bile oldu
Elhamdulillah.Bir gün göğsümde bir sertlik hissettim aslında o an anlamştım kötü birşey olduğunu ve malum sonuç meme ca evre 2. En erken şekilde ameliyat oldum çok şükür herşey yolundaydi amlyt iyi geçti pataloji sonucu güzel geldi. İlk kemoyu aldım. 6. Günü kötüleşmeye başladım ağrılarım narkotik ilaçlara rağmen asla azalmıyordu günün sonunda yürümek bile zorlaştı ambulans ile hastaneye götürldüm Crp 490 ciğerler buz cam gbii olmş dediler solunum sıkıntıya girdi ve tabikiii beklenen son yoğun bakımdı.. 7 gün yoğun bakmda kaldım ordan sonra 14gün serviste kaldım Crp ancak 150ye düşmüştü.
Taburcu ettiler çook uzun süre yürümekte zorlandım crp düşmüyordu bir türlü.
Neyse neyse onuda atlattım şükür ışın aldım 25 seans. İyiydim çok şükür. Ama 3 ay önce sol kasığımda bi ağrı başladı kansızlığımdan ötürü olduğunu düşünüp önemsemedm 1 ay sonra geçmeyince dr gttm mr vs çekildi ve kötü son avn
şuan ne yapmam gerektiğini asla bilmiyorum..
