YIL 1969 İlk okul dördüncü sınıfa gidiyorum kırsal kesimde yaşadığımız için köyden şehire o zamanlar sabah ve akşam üstü olmak üzere bir vasita bulunuyordu.okuldan vesikalık resim istediler bizde resmi çektırmek için şehire gitmemiz gerekiyordu, annem sabahleyin beni köy otobüsüne koyuyor oğlum sen git benim işlerim var beni trabzon Atatürk parkını bilenler belki olur beni orada bekle bende öğleye doğru gelirim resmi çektırırız bende gittim parkta annemi beklıyorum tabi buarada saatler geçti bu geçen saatler arasında beni takip eden bir insan yanıma gelerek kimi bekliyorsun dedi bende annemi dedim annen bizde haydi gidelim seni almamı söyledi tabi bizde çocuk adama inandık peşinden yürümeye başladık bu arada adamla yürüyorum ama birde nereye gittiğimı düşünüyorüm içimde bir şüphe devan ediyorum.Yoldan karşıya geçerken adam benden önce davrandı aramıza bir ötobüs girdi admla birbirimızı görmüyoruz Allah tarafından ıçımde bir his bana o adamdan kaçmamı söyledi bende geldiğim yöne doğru kaçtım, kaçmasaydım belkide şımdi hanki sokak aralarında dileniyordum.Buda benim tekrar hayata döndüğüm bir anı olarak bende kalmıştır.
Yazı boyutu:
çok Geçmiş olsun Kardeşim iyikide kaçmışsınız . yoksa şuanda Bir eli veya Bir ayağı Kesilmiş bir Dilenci olarak birkenarda oturup . insanların acıma duygusuyla sana verdikleri Beş On Kuruşla o Canavarın karnını doyuracaktın . Hayatın Boyunca sende ailende acı çekerek yaşayacaktınız. Bunada Şukretmeli Çünkü : Dilenci olmaktan kurtulmuşsun . Sadece Engellisin ve ailenle birliktesin
Teşekkürler, Aferits ve Gülpembe demekki kaderimde sizlerle paylaşacağım günlerim varmış.İstanbul ve KAKGOŞ Diyarına kuçak dolusu selamlar HARPUT Tepesine selamlarımı söylersin sizleri seviyorum en güzel günler sizlerin olsun.
Benzer bir olayı 6-7 yaşlarındayken ben de yaşamıştım.
Bir pastaneden çıkarken adamın biri yanıma yanaştı ve yandaki apartmanın arkasında kendisine yardım etmemi istedi. Nedendir bilmiyorum ama, hemen kıllandığımı hatırlıyorum. Adama, git işine!" gibi bir cevap verdim ve doğruca pastaneden içeri daldım. Ben pastaneye girerken, adam da topuklamış kaçmaya başlamıştı zaten. Pastanedekilere durumu anlattım hemen. Fırladılar dışarı tabii, ama kimse yok.
Mahalle çocuğu olduğumuz için zaten herkes tanıyordu bizi.. Üzerimizde her zaman onun güveni ve gururu vardı. Mahalle çocuğu olmak güzeldir
Sanırım çocuklarımıza bu tür olaylar karşısında nasıl davranmaları gerektiğini iyice öğretirsek, onlar da tongaya düşmez...
Bir pastaneden çıkarken adamın biri yanıma yanaştı ve yandaki apartmanın arkasında kendisine yardım etmemi istedi. Nedendir bilmiyorum ama, hemen kıllandığımı hatırlıyorum. Adama, git işine!" gibi bir cevap verdim ve doğruca pastaneden içeri daldım. Ben pastaneye girerken, adam da topuklamış kaçmaya başlamıştı zaten. Pastanedekilere durumu anlattım hemen. Fırladılar dışarı tabii, ama kimse yok.
Mahalle çocuğu olduğumuz için zaten herkes tanıyordu bizi.. Üzerimizde her zaman onun güveni ve gururu vardı. Mahalle çocuğu olmak güzeldir
Sanırım çocuklarımıza bu tür olaylar karşısında nasıl davranmaları gerektiğini iyice öğretirsek, onlar da tongaya düşmez...
Y
yarenn66
gerçekten akıllıca bir davranış göstermişsin gardeş.
Teşekkürler Güzel Dostlar en güzel günler sizlerin olsun.







