Toplam 3 mesajın 1-3 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #1
    Üye
    aslı dincman Avatarı

    Gerçek Adı
    Aslı
    Üyelik Tarihi
    24.03-2005
    Son Giriş
    22.02-2014
    Saat
    19:25
    Yaşadığı Yer
    İzmir
    Mesaj
    67
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    Engellilere yöneltilen çok genel bir toplumsal algılamayı yansıtan aşağıdaki anımı sizlerle paylaşmak istiyorum.
    -------------------------------------
    Ben 2000-2003 yılları arasında, ancak uyuşturucu iğne Aldolan ile hafifletilebilen, çok şiddetli sinir basısı ağrıları çektim. Aylarca hastanede yattım ve toplam 20 operasyon geçirdim.

    Normalde, sağ elimle zor da olsa, kendime özgü hareketlerle çatal kullanarak, sert yiyecekleri yiyebiliyorum. O dönemde ise, ağrım nedeniyle tümüyle yatağa bağlanmıştım ve hem ağrıdan, hem de dik oturamadığım için kendi kendime hiçbir şey yiyemiyordum.

    Yine çok ağrılı olduğum bir sabah, iğnem yapıldıktan sonra ağrım biraz dindi ve ben de, moralim yükselsin diye, “Anneciğim, yatağımın arkasını biraz kaldırıp, kahvaltımı önüme koysan da, kendim yesem...” dedim. Benim bundan keyif alacağımı bilen annem de sevinçle ekmeklerimi küçük küçük böldü. Zeytin ve peynirimi de koyduğu tabağımı, tepsiyle önüme yerleştirdi. Tam o sırada da asistan gelip, annemin gastroloji konsültasyonumun sonucunu almak için dışarıya çıkması gerektiğini söyledi. Annem de benim keyifli keyifli kahvaltı etmemden hoşnut, aceleyle diğer binaya gitti.

    Girgin ve dışadönük olduğum için ben hastaneye yattığımda özel odada kalmak istemiyorum. Zaten her girişimde aylarca kaldığım için, özel oda bana göre değildi. Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı’ndaki odalar da üç yataklı...

    Hastanede yatan arkadaşlarımız bilirler; refakatçiler, boş vakitlerinde can sıkıntısından, başka odaları ziyaret ederler. O sırada da, bir bayan refakatçi gelip, kapının kenarına yaslandı ve kapı tarafında yatan hasta ve yakınıyla sohbete girişti...

    Birden gözü bana ilişti. Hareket tarzımdan dehşete kapılmış halde, çatalı nasıl olup da ağzıma isabet ettirebildiğimi anlamaya çalışırcasına beni birkaç saniye izledikten sonra da, tekrar kapı tarafında yatan hastaya dönerek, “Bunun kimsesi yok mu? Niye yedirmiyor? Nereye gitti? Ay nasıl kıyıyor bu çocuğa; hain...” şeklinde soruları ve yorumlarını sıralamaya başladı. Tabii ben çatalı matalı bıraktım, çünkü kahkahalarla gülüyordum. Kapı kenarında yatan hastanın annesi de bizi iyi tanıdığı için (Onlar da bizim gibi aylardır hastanedeydiler), açıklama yapmaya çalışıyordu ama boşuna... Ziyaretçi, annemin “HAİN” olduğuna karar vermişti bir kere...
    Annem geldiğinde hala gülüyordum. “HAİN ANNE HOŞ GELDİN...” dedim ve olayı anlattım. Tabii annem de çok güldü ve bir müddet aramızda bu olay espri konusu oldu...

    Şimdi size bir sorum var: SÖZ KONUSU HANIMIN, KENDİ BAŞIMA KAHVALTI ETMEKTEN ZEVK ALDIĞIMI FARK EDEBİLMESİNİ ENGELLEYEN ŞEY SİZCE NEDİR? Bu soru’nun analizi belki de bize, önyargıları aşma yolunu gösterebilir...

    Aslı DİNÇMAN ERTUNA
    İzmir, 21 Kasım 2005

  2. #2
    Genel Yayın Yönetmeni
    OturanBoğa Avatarı

    Gerçek Adı
    Bülent
    Üyelik Tarihi
    09.01-2003
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    01:14
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    55.909
    Alınan Beğeniler
    949
    Verilen Beğeniler
    1.237

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: asli dincmen
    SÖZ KONUSU HANIMIN, KENDİ BAŞIMA KAHVALTI ETMEKTEN ZEVK ALDIĞIMI FARK EDEBİLMESİNİ ENGELLEYEN ŞEY SİZCE NEDİR? Bu soru’nun analizi belki de bize, önyargıları aşma yolunu gösterebilir...
    Spastisite hakkında hiçbir şey bilmemek ve spastik biriyle daha önce hiç karşılaşmamış olmak. Yardıma ihtiyacın varmış gibi görmesinin tek nedeni bu "bilgisizlik" bence.
    "Bilgisizlik"i tırnak içinde kullandım, çünkü bu bilgisizlik O'nun suçu değil. Ne eğitim-öğretimde ne de basında bu konuda doğru bilgiler verilmiyor ki.
    Benim de hayatımda gördüğüm ilk spastik Tırtıl'dı, ikincisi de murat07. Ben de 30 yaşımdan önce seni görsem, yardım etmeye kalkardım
    Sonuç olarak sanırım tek çıkış yolu var: Her yerde ve her zaman varolmak. Böylece insanlar bilgilenecek ve farklı olanı yadırgamıyacak.
    - Arkadaşlar, lütfen sorularınızı özel mesajla iletmek yerine ilgili foruma yazarak cevap arayın. Böylece hem soru-cevaplardan herkes yararlanır hem de en doğru cevaba en hızlı şekilde erişmiş olursunuz.
    - Lütfen sorunuza cevap aldıktan, bir sorununuza çözüm bulduktan sonra dönüp gitmeyin. Siz de başkalarına yararlı olmak için bilgilerinizi, tecrübelerinizi, duygularınızı paylaşabilirsiniz. Unutmayın, siz nasıl yana yakıla cevap arıyorduysanız, başkaları da içine düştüğü açmazdan çıkmak için aynı hararetle sorularına cevap arıyor...

  3. #3
    Üye
    Mavisim Avatarı

    Üyelik Tarihi
    20.07-2004
    Son Giriş
    14.04-2009
    Saat
    15:57
    Yaşadığı Yer
    İzmir
    Mesaj
    89
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    Benim de hayatımda gördüğüm ilk spastik Tırtıl'dı, ikincisi de murat07. Ben de 30 yaşımdan önce seni görsem, yardım etmeye kalkardım
    Ben de CP hastası olduğum halde benden farklı olan hastane arkadaşlarımı gözlemlemeye çalıştım yıllar boyu..Kendi adıma ben bile hastalığın farklı türlerini zamanla gördüm. (Hastane ve arkadaş çevresi ve dernekler).
    Farklı olana duyulan ilgi ve toplumumuzda sık rastladığımız acıma / duygusallık eşlik ettiği yardım isteği bence bunun sebebi.