Sayfa 2 / 2 İlkİlk 12
Toplam 28 mesajın 16-28 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #16
    Üye
    PRENSES Avatarı

    Üyelik Tarihi
    07.04-2007
    Son Giriş
    02.03-2016
    Saat
    12:13
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    6.816
    Alınan Beğeniler
    3
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    Sadece engelli çocuklara değil bence tüm çocuklara aileler baskı yapıyor. Buna bence baskı demeyelimde koruma diyelim. Aileler çocuklarını sevdikleri için, başlarına kötü birşey gelir düşüncesiyle yapıyorlar. Hiç bir anne baba evladının kötülüğünü istemez. Hep onların iyiliği için uğraşırlar. Benim ailemde de butür şeyler var. En çok da benim yemek yemem ile ilgili olur. Fazla yemediğim için sürekli biraz daha ye gibi ısrarlar olur. Birde üzerini kalın giy, üşütür hasta olursun gibi. Çocuklar anne babanın gözünde hiç büyümezlermiş. Hep çocuk olarak görürlermiş. Onlarda bizleri korumak için bu tür davranışlarda bulunuyorlar.

  2. #17
    Üye
    Prens Esat Avatarı

    Gerçek Adı
    Esat
    Üyelik Tarihi
    05.01-2008
    Son Giriş
    Dün
    Saat
    17:46
    Yaşadığı Yer
    Akdeniz-Antalya
    Mesaj
    1.474
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    SEKA;
    pardon spastiklerin araç kullanmasi yasak mi? hani nerde kanun hem ben spastikerlin gelişmişiyim kasimalar filan hiç yok hatta koşabiliyorum...dediğin ağir spastikler içn olabilir ayaini-elini kontrrol edemeyenler için g eçerli olabilir bende bunlari hiç biri yok bilmem anlatabildin mi ben sportifim kardeşim yaz aylari hergün 2saat denize gider 100metre açilirim

  3. #18
    Üye
    Dexter07 Avatarı

    Gerçek Adı
    Kaan
    Üyelik Tarihi
    02.04-2009
    Son Giriş
    30.11-2016
    Saat
    15:45
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    113
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Son model spastik olduğunu da ilk kez duyuyorum

  4. #19
    Üye
    Prens Esat Avatarı

    Gerçek Adı
    Esat
    Üyelik Tarihi
    05.01-2008
    Son Giriş
    Dün
    Saat
    17:46
    Yaşadığı Yer
    Akdeniz-Antalya
    Mesaj
    1.474
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Son model Spastik derken?
    Ayrıca araba olmadan önce 2 yıl dağ bisikleti kullandım, hergün en az 2 saat.
    Dağ bisikletinin anlamını biliyorsusndur umarım!
    Hem sen benim spastik olduğumu nereden biliyorsun, siteden çok az kişi bilir?

  5. #20
    Üye
    seker kiz Avatarı

    Gerçek Adı
    Melike
    Üyelik Tarihi
    05.08-2008
    Son Giriş
    16.12-2017
    Saat
    18:49
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    1.848
    Alınan Beğeniler
    23
    Verilen Beğeniler
    19

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Şehribanu en güzel açıklamayı yapmış bu konuda.Bende bikaç şey eklemek istiyorum.Bizim ülkemizde anne baba bağımlılığı maalesef ki çok fazla.Bunun açık örneğini bu konudaki yorumlardada görmek mümkün.Büyük çoğunluk bizi sevdiği kolladıkları için baskı yapıyorlar demiş.,Ancak Şehribanunun dediği gibi Türkiyede sadece sevgi adına değil ailede söz sahibi olmak adına yapılan baskılar çok daha fazla.Çünkü ülkemizde "başkaları ne der çocuğum bir hata yaparsa bundan ben sorumlu tutulurum" düşüncesi çok yoğun yaşanılıyor.Özellikle bu çocuk engelliyse bu korku ve baskılar çok daha yoğun bir şekilde yaşanıyor.Sakat çocuğa yaklaşan her insan çıkar amaçlı olarak algılanıyor.Çünkü sakat bir insanı kimse adam yerine koymaz düşüncesi maalesefki hakim ailelerimizde.
    Ebeveynler baskı yaptıklarını genekllikle çocuğu korumak olarak açıklarlar kendilerini savunurlar.Oysa başkaları ne der düşüncesinde olduklarının genelde kendileride farkında değildir.Birde üstüne"sizinde çocuğunuz olsunda görelim bakalım"diyerek hatalarını körüklerler..
    Oysa çocuğunu aşırı dışlamaktan olduğu kadar aşırı kollamaktan kaynaklanak ve çocuğun kendine güvenini oluşmasını engellemekten kaynaklanan psikolojik sorunların temelini atarlar...
    Aile kurumu elbette çok önemli Ve güçlü bağları olması gereken bir kurum.Çocukların eğitilmesi korunması kollanması anne baba çocuk ilişkileri çok önemlidir ve güçlü olmalıdır düşüncesine bende katılıyorum.Ancak aileler gücü elinde tutmak amacıyla başkaları ne der düşüncesiyle değil gerçekten çocuğunun sağlığı ailenin sağlılığını üstün tutarak Hiç bir konuda aşırıya kaçmadan (başkalarını)aklından çıkararak çocuklarını eğitmeliler.

  6. #21
    Üye
    Man_Of_The_Nights Avatarı

    Üyelik Tarihi
    04.10-2005
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    dunya
    Mesaj
    10
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    burada sekayı sanırım en ıyı ben anlıyorum...namı dıger nısanlım oldugundandır.buradakı prens hazretlerıne bır sözum yok .zıra konuyu anlamamıs kavgaya sebebıyet vermıs ....neyse...

    her anne baba cocugunu koruma ıcgudusuyle hareket eder ...ancak onların bır bırey olduqunu onlarında secımlerı ,kararları ,dusuncelerı olduqunu ,özel hayatları olduqunu nedense hep qörmezden qelırler ...anne baba duygusunu anne baba olmadan kımse bılemez bunda herhanqı bır zıt fıkrım olamaz...

    ancak toplum olarak cocuk dunyaya getırmeyı bırer tapulu esya qıbı qörmekteyız .kaldı kı ; onu korumaktan cıkıp onu kaybetmek korkusuyla fazlaca baskıcı olabılıyor anne babalar....cocuk elden qıdıyor korkusu ...

    hele hele cocuk bır de evlenmeye kalkınca bu duyqu tamamen bır savas halıne donusuyor...

    bunun cok yoqun sevqıyle anne babalık ıcgudusuyle alakalı olduqunu dusunmuyorum.....

  7. #22
    Üye
    Dexter07 Avatarı

    Gerçek Adı
    Kaan
    Üyelik Tarihi
    02.04-2009
    Son Giriş
    30.11-2016
    Saat
    15:45
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    113
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Nişanlıma aynen katılıyorum. Aileler çocuklarını yetiştirmek, hayata hazırlamak değil onları istedikleri gibi yönetip kendi egolarını tatmin etmeye çalışıyorlar. buna itiraz edecek engelli arkadaşlar tabii ki olacaktır ama onlar da bu gerçekleri kendilerine dahi itiraf edemezler. kendi ailelerine bunu yakıştırmak istemezler. ama gerçek tüm açıklığıyla ortadadır. arkadaşlar lütfen pollyanna'cılık oynamayı bırakalım biraz. sorunlarımızı çozmek daha kolay olacaktır bunu yaparsak...

  8. #23
    Üye
    gulsum neva Avatarı

    Üyelik Tarihi
    19.10-2009
    Son Giriş
    29.12-2010
    Saat
    19:24
    Mesaj
    27
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Bence engeli olmayan bir çocuğu da olsa aynısını yapar, annelik babalık içgüdüsünde var herhalde.

  9. #24
    Üye
    Man_Of_The_Nights Avatarı

    Üyelik Tarihi
    04.10-2005
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    dunya
    Mesaj
    10
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Güzel kardeşim, ana baba içgüdüsü elbette.
    Başımın üstündeler.. Ancak bu paylaşamamakta var, artı biz en iyisini biliriz de var. Biz onların yerine düşünürüz hesabıda var. Yani anlayacaqın var oğlu var. Hiç mi bunalmadınız, hiç mi kendi kararımı kendim versem diye düşünmediniz, bırakın bu işleri....

  10. #25
    Üye
    ACACIA Avatarı

    Üyelik Tarihi
    23.12-2009
    Son Giriş
    01.12-2016
    Saat
    16:33
    Yaşadığı Yer
    BELCIKA/BRUSSEL
    Mesaj
    23
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    ben anlamadım ne alakası var engellı olupta baskı altına alındıgını
    hayır hıcde baskı gormedım ıster ınan ıstersen ınanma
    sadece kız cocuklarına bıraz daha tetbır vardır belkıde o nedenle ola bılır bılmıyorum bayanmısın erkekmı ama
    bu boyle ben 32 yasındayım ama sıdıye denk hıcde bır baskı gormedım aılemden ustelık aılem bana benden dahada guvenclerı vardır tabıkı bu guvenı bosa cıkarmadım bende,ayrıca ben herseyımı paylastım yetıskınlıgımde ve genclıgımde buda onemlı bence;
    sunuda soylemeden gecemıcem belkıde sen cok suskunsun aılenle bırseylerı paylasmıyorsun oyuzdende aılen senı kontrol altına almıstır.
    en azından annenle bırseylerını paylasırsan guvenc verırsın ozaman bırazdaha rahat olursun
    veya aılen senın suskunlugun karsısında uzuluyor korkuyorlar takıp edmek zorunlugunu hıssedıyırlardır benım tahmınım bunlar sadece.

  11. #26
    Üye
    ayyüzlü Avatarı

    Gerçek Adı
    ayyüzlü
    Üyelik Tarihi
    11.10-2008
    Son Giriş
    09.10-2017
    Saat
    11:46
    Mesaj
    19.971
    Alınan Beğeniler
    3
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Çocuklarını koruma içgüdüleri o anne babanın kendi yapısına bağlı.

    İçinde evladını koruma güdüsü olanın çocuğu engelli yada engelsiz hiç fark etmez yemesinden yatmasına kadar herşeyine karışır.

    Bizler sadece anne babamızı kendimize göre yorumluyoruz. Üzerimize titrediğine, engelimden ötürüdür diyoruz yada vurdumduymazsa anne babam beni sevmediler diyoruz.

  12. #27
    Üye
    Nikom42 Avatarı

    Gerçek Adı
    ömer
    Üyelik Tarihi
    04.05-2010
    Son Giriş
    06.01-2015
    Saat
    16:11
    Yaşadığı Yer
    Ankara/Demetevler
    Mesaj
    86
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Benim 2 kardeşim var, tüm konularda eşit davranırlar. Sadece bana okumak konusunda biraz ısrarcılar o kadar. Doğal olarak haklılar, gir bir devlet işine kurtul demek istiyolar söyleyemeseler bile...

  13. #28
    Üye
    MustafaOnderATiK Avatarı

    Gerçek Adı
    Mustafa Önder ATİK
    Üyelik Tarihi
    09.02-2011
    Son Giriş
    23.08-2013
    Saat
    18:43
    Yaşadığı Yer
    SAMSUN / Bafra
    Mesaj
    14
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    Herkese iyi akşamlar ,

    Yazılanların yüzde 80 inin sonuna kadar okudum.

    Size hem hikayemi hemde aralıklı olarak fikirlerimi söyleyerek paylaşım yaparak katkı sağlamak istedim.

    Liseye kadar çok başarılı , takdirsiz teşekkürsüz bir dönem bile geçirmeyen , doğuştan müzik kulağına sahip , resim ve tiyatro yeteneği olan ve bunu kullanan , sanatsal gücü ve sosyallik açıdan toplumsal gücü iyi gelişmiş bir bireydim.

    Öğretmen Lisesi nin hazırlık sınıfında okurken bir gün öncesinde babam eve gelir ve bir öğrenci velisinden benim sigara içtiğime dair bir duyum alır. Eve gelince bana ilk söylediği şu. " Şunun ağzını koklayın "

    Evde misafir vardı ve ben herkese ağzımı koklattım. Ve tabi bir acayip oldum. ( O zamanlar 13 - 14 yaşlarında ergenlik çağında bir gencim ) Sonra babam bana sordu. " Bana dosdoğru söyle sigara içiyormusun ? " Kısa ve net bir cevap. " Hayır içmiyorum " Babam bana bir bakış attı. Bakışları tamamıyla güvensizlik doluydu. Tabi ben yıkıldım. Üzülerek ve ağlayarak odama gittim.

    Bir sonraki sabah kalktığımda kulağımda çok şiddetli bir çınlama. Neyse zar zor annemle konuştum derken çınlama gidip geliyor. Bazen şiddeti düşüyor bazen yükseliyor. Şiddeti arttıkça da başım dayanılmaz şekilde ağrıyor. O gün hafif baş dönmeleri , mide bulantıları yaşadım derken. O gün okulda dersler bittikten sonra okulumuzun bahçesinde basketbol oynuyorduk. Okulumuzun çevresinde bir olay olmuş ve olay çok önemli değil. Bu olay sebebiyle bizden şüphelenilmiş. Ben suçsuz yere yediğim bir polis tokatıyla da birlikte kulaklarım işitmesini kaybetti.

    O akşam devlet hastanesinden tıp fakültesine acilden sevk edilerek 15 gün tıp fakültesinde yattım. Doktorun teşhisi ; çocuk şok üstüne şok yaşamış. Ve kafasına aldığı darbe sonucu da kafa ile beyincik arasında bir sinir varmış. Benim o sinirim neredeyse tamamen körelmiş. Bilateral orta-ileri derecede sensörinöral tip işitme kaybı.

    Bu olaydan tam 6 ay sonra sağ kulağıma 1 yıl sonra da sol kulağıma işitme cihazı verildi. Artık ebedi cihaz kullanacaktım.

    Derken cihaza alışma süreçleri vs. Daha birçok şey. Engelli yaşamının getirdiği ve gerektirdiği zorluklarla da mücadele etmek koşturmak gerekecekti.

    Ailem bir yere kadar ilgi alaka gösterdi , çabaladı vs. Ve cihazlı yaşamımıza başladık. Fakat işitme kaybım nedeniyle benim dersler , performansım komple aşağı düştü. Haftada 24 saat temelden gördüğüm ingilizce dersinden bile sınıfta kalmış birisi oldum. Liseyi zar zor bitirdim. Derken bir bisiklet hayalleriyle hedeflerime sıkı sıkı sarıldım.

    Babam öğretmen annem ev hanımıydı. Aileme de maddi açıdan yük olmak istemediğim için ( maddi açıdan yük olmak istesem bile olmayan parayı verecek değillerdi sonuçta ) kendi ufak tefek harçlıklarımı biriktirir , gizli gizli okul servisine binmez hep bunları biriktirirdim.

    Lise 3 te bir kere bile teşekkür dahi alamadım. Lise 3 e girerken ailem bana bir bisiklet sözü verdi ve bende onlara güvendim inandım. O yıl çok çok olağan üstü bir şekilde çalıştım. İmkansızları başaracak bir cesaretle.

    Teşekkür dahi alamayan ben takdir getirdim üstüne ilk girişte öss yi kazandım. Ve ailem söz verdiği bisikleti almadı. Yukarıda bahsettiğim biriktirdiğim harçlıklarımla üniversiteye gittiğimde ailemin söz verdiği bisikleti de kendim aldım. O gün bugündür profesyonel anlamda bisiklet sporuna ilk adımımı atmış oldum.

    Hayatım hep mücadelelerle , kanaatkar bir şekilde , insanlara , eleştirilere , aileye , kısacası herşeyle mücadele ederek bugünlere kadar geldim. Ailem sporuma kesinlikle destek olmazdı. Akrabalarım tarafından mutlaka eleştirilirdim.

    Derken bugünlere kadar geldim.

    Şu anda engelli haklarım konusunda ailem bunlardan faydalanıyor. Faturalar benim üzerime. Mükemmel dudak okurdum. Babamla kardeşimin nasıl olsa dudağımı okuyorsun. Niye sesimi çıkartayım. Senin için kendimi yormak zorundamıyım tavırları ve bunu açık açık yüzüme söylemeleri beni çok kırmıştı incitmişti. Ve ben dudak okumayı bıraktım.

    Bununda iletişimlerimde hep zararını gördüm. Şimdi sevmesemde nefrette etsem tekrar dudak okumayı sökmeye çalışıyorum ama çok zoruma gidiyor. Ayrıca aile bireylerinin birşeyi anlayamadığım zaman tekrar etmeye üşenmeleri , burun kıvırmaları , gaale almamaları , yok bişey demeleri gibi durumlar beni çileden çıkartıyor. Cihazım alınalı tam 9 yıl oldu ve yenilenmesi gerekiyor. Fakat ailem bu konuda duyarsız davranıyor ve cihazlarımı almıyor. Diyeceksiniz ki maddi durumunuz zaten iyi değilmiş. Bence normal karşılayabilirsin.

    Babam emekli oldu 50 bin lira civarında emekli maaşı aldı. Sonrasında memlekette bir evimiz vardı. Onu da sattılar. 80 - 100 bin lira civarında bir para ellerine geçti. Ama çift kulak arkası cihazım için sadece 4bin lirasına kıyıp benim cihazımı alamadılar / almak istemediler.

    Şimdi benim her türlü engellilik haklarımdan faydalanıyorlar. Üzerine bugünlere kadar binbir mücadeleyle geldiğim saygınlığımı kendileri aleyhine kullanıyorlar. Kısacası zerre destek olmayan ailem şimdi benimle gurur duymak istiyorlar / duyuyorlar. Açıkçası ben bu durumdan biraz rahatsızım.

    Özet olarak şunu diyebilirim ki sağlıklı bir yaşamdan engelli bir yaşama geçiş yapmış birisi olarak eski ilgi alaka destekle sonraki yaşamımdaki ilgi alaka ve destek arasında dağlar kadar fark gördüm. Ve şu an nasıl olsa cümleleri anlayamadığım için , dudak okumaktan soğuduğum için ailede dışlanmış bir birey gibi , kendi halinde takılan birisiymişim ya da evdeki 2. sınıf vatandaşmışım gibi bir durum söz konusu.

    Ailelerin davranışları ve tutumları bence menfaatle çok bağlantılı olduğunu düşünüyorum. Ne kadar iyi niyetli ve duygusal da olsalar , bazen menfaat çok önemli rol oynadığını düşünüyorum. Özellikle parasal menfaatler.

    Ailem kötümü. Aslında iyi niyetliler. Fakat bu iki söz konusu iki durumun farkında olan ve bunu gerçekten hisseden birisi olarak , bazen kulaklarımı kaybetmek yerine bunları yaşamak bunlara katlanmak yerine keşke ölseymişim dediğim çok oldu.

    Bu gerçekten çok kırıcı bir durum.

    Paylaşımların artması dileklerimle. İyi geceler.

    Eklemeyi unuttuğum kısımları tekrar düzenlemek istedim.

    - Babam o polisten davacı olmadı.
    - Şu an kekelemelerim arttı ve sözcükleri toparlamakta zorlanıyorum.
    - Yukarıda bahsettiğim yeteneklerimi kaybettim. Sadece bisiklet sporuyla profesyonel anlamda uğraşmaya devam ediyorum. Ve ÖMSS sınavıyla birlikte atama bekliyorum.




Sayfa 2 / 2 İlkİlk 12

Başlığın Etiketleri