Sayfa 2 / 3 İlkİlk 123 SonSon
Toplam 36 mesajın 16-30 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #16
    Üye
    sema2001 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    16.07-2009
    Son Giriş
    13.02-2014
    Saat
    16:33
    Mesaj
    26
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    BÖLÜM-3

    O gece hastanede kaldım, ertesi gün nihayet görebilecektim eşimi. Saat 18.00 olmuştu, kimseyi beklemeden, kimseye sormadan girdim yanına gözünü açtı, bana baktı. Başını okşamak istedim kaşlarını kaldırdı, anladım canı yanıyordu. Benimde canım yanıyordu. Altın kalpli, melek yüzlü, canımın yarısı boylu boyunca yatıyor, elimden bir şey gelmiyordu. Dayanamadım “ben doktorla konuşayım yine gelirim” dedim. Gözlerini kırpıp “tamam” dedi. Ne doktoru, kendim doktorluk olmuştum. Görevlinin yardımı ile yoğun Bakımdan çıktım. Elimdeki eldivenleri bile titremekten çıkaramıyordum, su gibi olmuştum bir anda.Nefes alamıyordum, kalbim sanki ağzımdan çıkacaktı.Kapının yanına geldim görevli “alın bunu düşmesin” diye bağırdı.Sadece dışarı çıkarın beni diyebildim.Meğer o gördüğüm iyi halleriymiş.2-3 gün sonra tekrar yanına gittim.Gözlerime inanamadım.Bana söylenenlerin tam aksine bir görüntüyle karşılaştım.Eşim çok kötüydü, nefes alamıyordu.Kolları, boynu, bacakları ödem yapmıştı.suratı, her yeri balon gibi olmuştu.Sanki savaşı kaybediyorduk.Bana verdiği sözü hatırlattım.Benim için, oğlumuz için gayret etmesini, bizi boynu bükük bırakmamamsı için yalvardım “hadi biraz gayret et, mücadele et” diye söyledim.hafif bir tebessüm ardından gözyaşları sel oldu.Dayanamadım çıktım yine.Titremekten kendimi zapt edemiyordum.Elimi yüzümü yıkadım bir baktım başka bir hastanın ablası.O da kardeşini bekliyordu.Kurşunlamışlardı kardeşini.Kurşun ciğerini delip omuriliğine saplanmıştı.teselli etmeye çalışıyordu ama nafile.Canım içerde ben dışarıda can çekişiyorduk.Beni gören yanıma gelmeye bile cesaret edemiyordu, dayanılmaz bir acıydı.Sanki bir kerpetenle etlerimi lokma lokma koparıyorlardı.Acıdan vücudumun her zerresi titriyordu.Göz kapaklarım su toplamış gözlerimi açmakta güçlük çekiyordum.10 günde tam 10 kilo vermiştim.Ne yemek yiyor ne uyku uyuyordum.Ne zaman ki hayati tehlikeyi atlattı diye haber geldi işte ondan sonra biraz rahatladım.Hemen kurbanlar kesildi, sadakalar verildi evde bayram havası yaşandı.Tâki doktorlarla kendim konuşana dek…

    (DEVAMI GELECEK)

  2. #17
    Üye
    meltem_ Avatarı

    Üyelik Tarihi
    30.11-2006
    Son Giriş
    28.03-2017
    Saat
    16:30
    Mesaj
    122
    Alınan Beğeniler
    2
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    tanrım inşallah sonu iyi haber olur... devamını bekliyoruz...

  3. #18
    Üye
    thalia16 Avatarı

    Gerçek Adı
    ipek
    Üyelik Tarihi
    10.08-2009
    Son Giriş
    02.02-2011
    Saat
    22:18
    Yaşadığı Yer
    istanbul/fatih
    Mesaj
    9
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    iyi bir son olması dileğiyle devamını bekliyoruz..

  4. #19
    Üye
    Lilyum Avatarı

    Üyelik Tarihi
    17.07-2005
    Son Giriş
    29.11-2014
    Saat
    22:29
    Mesaj
    302
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Sonu iyi biter inşallah. Geçmiş osun.

  5. #20
    Üye
    faruk34 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    25.07-2008
    Son Giriş
    Dün
    Saat
    16:57
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    3.549
    Alınan Beğeniler
    21
    Verilen Beğeniler
    3

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Allah c.c yardımcısı olsun, mucizelere inanırım, iyi haberleri bekliyorum.Geçmiş olsun, sabırlar.

  6. #21
    Üye
    Mediha Avatarı

    Gerçek Adı
    mediha
    Üyelik Tarihi
    01.03-2004
    Son Giriş
    25.09-2017
    Saat
    14:21
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    918
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0
    Blog Mesajları
    14

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Umarım sonu guzel biter hikayenin.. Bende merakla devamını bekleyenlerin listesindeyim..

  7. #22
    Üye
    sema2001 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    16.07-2009
    Son Giriş
    13.02-2014
    Saat
    16:33
    Mesaj
    26
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    BÖLÜM-4

    Hala hayati tehlikesinin olduğunu, bundan sonraki hayatında solunum cihazına bağlı olarak da kalabileceğini, ayağa kalmayı bırak oturmasının bile çok zor olduğunu söylediler. Dünyam başıma yıkıldı. Onun acı çekmesine nasıl dayanacaktım. Özellikle bir doktorun söyledikleri kurşun gibi hançer gibi oturmuştu içime. İlk 10 gün tedaviye cevap vermemiş, bir türlü nefes almamıştı. Bütün doktorlar kendi aralarında “intihar mı ediyor ?” diye endişelenmişler. Bu duyunca neye uğradığımı şaşırdım, söyleyecek bir şey bulamadım. Kendimi eşimin yerine koymaya çalıştım. Onu gibi düşünmek istedim bende aynı şeyi düşünebilirdim..Ama Onun varlığı bile bana yeterdi.Nasıl olursa olsun hiç fark etmezdi.Ona ihtiyacımız vardı, Onsuz bir yaşam düşünemiyordum.Aklıma geldikçe nefesim daralıyor, boğulacak gibi oluyordum.Zaman geçiyor endişelerim artıyordu.Yatmaya bağlı rahatsızlıklar başlamıştı.28. gün yatak yaralarının olduğunu öğrendim.Yara çok önemliydi olmaması gerekiyordu.Tedavisi çok geç olacaktı.Israrla bu konunun üzerinde duruyor, araştırmalar yapıyordum.Hasta yakınları ile konuşuyor yaraları nasıl engellediklerini öğrenmeye çalışıyordum.Bir hastanın eşi bana bir yatak tavsiye etti. 2-2,5 milyarlık bir yataktı. Sonra düşündüm ve bir doktora danışma ihtiyacı hissettim. Sağ olsun Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi FTR doktoru Murat Bey çok yardımcı oldu yatak konusunda. Bana roho yataklarını tavsiye etti. Fakat aileme bir türlü derdimi anlatamadım yâda anlayamadılar.”Acele etme önce nefes düzelsin “ dedilerde başka bir şey demediler.Ancak büyük bir sorunumuz vardı zaten..Ekstra bir sorunu kaldıracak bir gücümüz kalmamıştı ve olmaması için çaresi vardı.Neden kendimize sorun yaratacaktık ki? Yara deyip önemsemediler, sonunu düşünemediler. Eşim uzun süre yatacak, beklide kalkamayacaktı. Bu yaraların tedavisi çok zor ve uzun zaman alıyor. FTR tedaviside yaralardan dolayı uygulanamıyor. Egzersizlerini bile yaptıramıyordu. Günden güne yaralarımız derinleşiyordu. Yoğun bakımda yaralardan dolayı enfeksiyon kapmıştı. Sürekli ateşleniyordu. Neyse ki bunu da atlatmıştık
    Bu arada eşim aşırı kilo kaybetmişti. Adeta bir deri bir kemik kalmıştı. Mama ile burnundan besleniyordu. Yutkunma, öksürme ve hapşırma reflekslerini kaybetmişti.40 gün sonra benimde hastanede kaldığım bir gece çok mucizevî bir şey oldu. Küçük kaynımla o gece hastanede birlikte kaldık. Kafeye bir şeyler içmeye gittik. Kaynım bana farkında olmadan karışık meyve suyu almıştı. Bakmadan açtım, tadından anladım karışık olduğunu. Boğazıma düğümlendi sanki. Eşim çok severdi karışık meyve suyunu, içemedim gözlerim doldu.Eşim 40 gündür aç susuz içeride yatıyordu. Aradan bir saat geçmedi bir anons geldi. Hemen yoğun bakımın kapısına koştuk.Görevli bir şile su ve meyve suyu istedi.Eşime içirmeyi deneyeceklerdi.Sevinçten havalara uçtuk.Ailedeki herkesi arayıp haber verdik.Çok mucizevi bir olaydı.Herhalde Allah bana acımış ve yalvarmalarımı duymuştu.Hemen mescide inip şükür namazları kıldım.Saatlerce dua ettim, ağladım, yalvardım.Eşime canıma Canversin şifa versin diye.Sabaha kadar yatmadım.Eşimin ailesi erkenden hastaneye geldiler.Bir gün bile ayrılmadılar hastaneden.Yaşlısı, genci,kadını,erkeği hepsi seferber omlulardı.Herkes kenetlenip tek vücut olmuştu.Bir çıkış kapısı arıyordu ama beklemek ve dua etmekten başka yapacak hiç bir şey yoktu.Bir gün eşimin amcasını yoğun bakım doktoru çağırıp “hastanızın yoğun bakım süreci bitti, artık çıkarabilirsiniz , bundan sonra fizik tedavi görmesi gerekiyor” dedi.Yaklaşık 45-50 gün olmuştu.Önce çok sevindik, sonra ftr doktoruyla konuştuk.Doktor “hastanın yoğun bakımda kalması gerek ftr göremez buna uygun değil.yoğun bakım taburcu etsin getirin alayım”dedi.Düşündük taşındık işin içinden çıkamadık.Eşimin bir arkadaşı hastanede çalışan mevki sahibi bir insandı eşimi de çok severdi.İlk günden beri hep yanımızda oldu, bize yol gösterdi.Ona danıştık.Tabi bu işlerle amcamız ilgileniyordu.Bende arkadan takip ediyor eksik bir şey görürsem müdahale ediyordum.Eşimin arkadaşı “kalsın Onlar ne zaman çıkartırsa o zaman kadar bekleyin. Çıkarırsak hiçbir yer almaz açıkta kalırız “dedi. Gerçektende dediği doğruydu devlet hastanesine gidip başhekim yardımcısı ile görüştüm. Aynı şeyleri söyledi.”Üniversitenin yoğun bakımından çıkan bir hastayı başka bir yer kabul etmez. Ameliyat ve sonrasındaki takip ve tedavileri Onlar biliyor. Problem olur hastayı tanımıyoruz “diye kibarca reddetti.
    Artık sorunlar büyümeye, zaman geçtikçe yoğun bakım baskı yapmaya başlamıştı…

    (DEVAMI GELECEK)

  8. #23
    Üye
    beyazgeceler Avatarı

    Gerçek Adı
    emre
    Üyelik Tarihi
    17.07-2009
    Son Giriş
    15.09-2017
    Saat
    12:07
    Yaşadığı Yer
    Batman
    Mesaj
    3.271
    Alınan Beğeniler
    2
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    yavvv hadee getirr şu devamııı merakktannnnn geberecemmmmm

  9. #24
    Üye
    sahraveçöl Avatarı

    Gerçek Adı
    Mehmet
    Üyelik Tarihi
    29.12-2009
    Son Giriş
    17.02-2014
    Saat
    13:15
    Mesaj
    96
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    aaaaaa
    ama sonrasııııı

  10. #25
    Üye
    Merve1903 Avatarı

    Gerçek Adı
    Merve
    Üyelik Tarihi
    06.10-2009
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    407
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Devam edin artık

  11. #26
    Üye
    karakas69 Avatarı

    Gerçek Adı
    mehmet
    Üyelik Tarihi
    24.06-2005
    Son Giriş
    26.01-2017
    Saat
    15:59
    Yaşadığı Yer
    İSTANBUL
    Mesaj
    134
    Alınan Beğeniler
    3
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    inşallah sonu iyi biter...

  12. #27
    Üye
    ELWAN* Avatarı

    Gerçek Adı
    elwan
    Üyelik Tarihi
    06.01-2010
    Son Giriş
    Saat
    Mesaj
    475
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    umarım müjdeli bir son olur.
    Devamını bekliyoruz.
    Tabi mutlu bir sonla.
    Allah yardımcısı olsun tüm insanların.

  13. #28
    Üye
    sema2001 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    16.07-2009
    Son Giriş
    13.02-2014
    Saat
    16:33
    Mesaj
    26
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    BÖLÜM-5
    Her an tetikte bekliyorduk.
    Bu arada eşimi denemek amaçlı makineden ayırmışlardı, çok sevinmiştik. Bir hafta olmuş eşim makinesiz nefes alabilmişti sorun yok gibi görünüyordu. Haftanın sonunda eşimin akciğerleri büzüşmüştü çok üzgündük ciğerlerinin açılması için müdahalede bulunmuşlar ve tekrar makineye bağlamışlardı tabi zaman hem lehimize hem aleyhimize işliyordu. Eşimin yanına gittiğimde kokudan durumun ne kadar ciddi olduğunun farkına varmıştım. Tekrar bir enfeksiyon geçirdi. Bu seferki daha ciddi görünüyordu adeta karantinaya almışlardı. 5 metrelik bir camdan odada kapısı sürekli kapalı tutuluyordu. İçeriye girerken ayrı bir önlük giyiyor ve çıkarken de odasında çıkarıp kapalı bir bidonun içine koyup tekrar kapısını kapatıyorduk. Eşim elini kaldıramıyor, konuşamıyor hiç bir şekilde tepki veremiyordu. Sadece garip bir ses çıkarabiliyordu. Onu orda o halde bırakmak beni kahrediyordu ama çarem yoktu. Yoğun bakım doktorumuz 15 günlüğüne izine çıkmıştı tabi eşimin enfeksiyonunu iyileştirdikten sonra. Ama o yokken makineden yine ayırmışlardı. 15 gün içinde hem akciğeri hem de diyaframın sol tarafı büzüşmüştü. Zaten nefes almak için diyaframını kullanıyordu. Yine müdahalede bulunmuşlar ve tekrar makineye bağlamışlardı. Doktorumuzda gelmişti artık içimiz daha rahattı. Çok otoriter bir doktordu Nur Hoca. Eşim için canla başla uğraşıyor elinden geleni yapmaya çalışıyordu. Konuşmaları güven veriyordu. Günler geçiyor endişelerimiz azalıyordu eşimin kollarında ufakta olsa hareketler başlamıştı. Artık yoğun bakımdan çıkması gerekiyordu fakat ne fizik tedavi nede beyin cerrahi doktorları eşime bakmak istemiyordu onu servislerine almamak için ellerinden geleni yapıyorlardı artık Kaçış yerleri kalmamıştı. Eşimin amcası da eşimin bakımının kendisi tarafından yapılacağına dair söz vermişti. Sadece aspire yöntemlerini ve solunum cihazını kullanmayı öğrenene kadar herhangi bir serviste kalmamıza izin vermelerini istedi ve Nur Hocanında ricasıyla 115 gün sonunda beyin cerrahi servisine aldılar. Eşim yoğun bakımdan taburcu olduğu gün Nur Hoca ya çok güzel bir çiçek alıp eşimin amcasıyla götürdük. Çok memnun oldu ve küçük bir konuşma yaptı.”Benim birçok hastam oldu hepsini çok sevdim ama senin eşin başka o çok asil bir insan ne günler geçirdi. Yüzünden bir gün bile gülümsemesi eksik olmadı. Her sabah bu gün nasılsın diye sorduğumda iyiyim deyip gülümsedi. Çok farklı, hiç isyan etmedi, problem çıkarmadı. Çok uyumlu bir hasta oldu. Sen çok şanslısın böyle asil bir eşe sahip olduğun için Onun kıymetini bil” dedi. Çok sevinmiştim. Çünkü ardından güzel dualarla devam etmişti sözlerine “Allah iki cihanda da onu güldürsün inşallah “diye çok içten bir duayla tamamlamıştı sözlerini. 20-25 günde orada kaldık ve evin yolu gözüktü. Ambulansla eşimi eve getirdik, çok gergindik hepimizin içinde korku vardı. 1 haftamızı doldurmadan 1 gün elektrikler kesildi. Korkudan kanım dondu bunların olabileceğini söylemiştim ve tedbir almaları için ailesini uyarmıştım fakat dikkate alınmamıştım. Çok kızgındım. 1 saat elektrikler gelmemiş, eşim oksijensiz kalmış, yorulmuş, panikleyip hızlı bir şekilde karnından nefes almaya başlamıştı. Nihayet elektrikler gelmiş derin bir ohhh çekmiştim. Hemen üstümü giyindim ve Murat Hocanın yanına gittim. Durumumuzu anlattım ve yardım etmesini istedim. O da hocasının hayır dediği bir konuda yapacak bir şeyinin olmadığını ama Derince Devlet Hastanesi nin başhekiminin çok iyi bir fizik doktoru olduğunu, kendisiyle birlikte uzun yıllar çalıştıklarını, beni geri çevirmeyeceğini kendisine selamını götürmemi söyledi ve ekledi “çok iyi bir insandır” Hemen arabaya bindiğim gibi hastanenin yolunu tuttum. Odasının önünde 3 saat bekledim. Çok yoğundu ama yinede Murat Hoca nın adını duyunca beni kabul etti. Odasında uzun uzun konuştuk çok şaşırdı “nasıl böyle bir hastayı eve gönderirler. Hastanede bile bu hastaya bakmak çok zor evde nasıl bakılır. Bu adamın tedaviye ihtiyacı var” dedi ve tedaviyi kabul etti. Ama bir ay zaman istedi çok yoğun olduğunu ancak bir ay sonra yatış yapabileceğini söyledi. Öyle böyle derken 1 ayı da evde geçirdik. Nihayet hastaneye yatabildik. Bütün hastane bir kaç gün içinde bizim için seferber oldu, bütün doktorlar geliyor muayene ediyor, tahliller filmler, ilaçlar ne gerekiyorsa fazlasıyla yapılıyordu. 1 ayda böle geçti.
    Sonunda treoteskomisini kapattılar. Şuanda solunum cihazından kurtuldu, bacaklarında ufakta olsa hareket var. Yaralarımız daha iyiye gidiyor. Böbrek ve mesane durumlarımızda iyi en önemlisi artık konuşabiliyor, sesini duyuyoruz. Oğluyla telefonda konuşuyor, gülüyor büyük bir umutla ve sevinçle iyileşeceği günü sabırsızlıkla bekliyor O da bizde.
    Bir gün hastaneye gitmek için hazırlandım. Eşimin abisi eczaneden ilaç alıyor hem de beni bekliyordu. Arkamdan seslendi, yanına gittim “Ali'yi yoğun bakıma aldılar” dedi. Sabah 06.00’da fenalaşmış, solunumu durmuş. Hemen yoğun bakıma almışlar. Tekrar başamı dönüyorduk. Aynı acıları yinemi yaşayacaktık. Treoteskomisi açılabilir diye bir şeyler geldi kulağıma. Sonra bir görevli çıktı dışarı. İçeriye alınmayı beklerken kötü bir haber daha geldi içeriye “kimseyi almıyoruz H1 N1 virüsü olan bir hasta var içeride” dedi. Aman Allah’ım böyle bir şey nasıl olur. Eşime bulaşırsa hiç şansı kalmaz böyle bir hastalığı asla atlatamaz derken eşimin hayati fonksiyonları yeniden düzene girdi ve servise yeniden alınacakmış diye haber geldi. Sevinelim mi üzülelim mi bilemedik galiba sevindik. Serviste en azından virüs yok diye düşündük. O gece bende kaldım orada. Yoğun bakımdan çıktığı gibi yiyecek bir şeyler istedi, karnı çok acıkmıştı. Önce karnını doyurduk sonra bir iki saat uyudu ve bütün gece su ve meyve suyu içip durdu. Zavallı adamın içi yanmıştı. Derken sabah oldu 1-2 gün oksijene bağlı kaldı. Şimdi onu da bıraktık. Yinede zaman zaman takıyoruz. Boğazıda kapanmak üzere. Doktorumuza ne kadar teşekkür etsek ne kadar dua etsek az hakkını ödeyemeyiz. Eşim için yaptıklarının bir karşılığı yok, böyle bir yardımı neyle ödeyebilirsiniz ki hastane resmen bizim için çalışıyor. Okadar iyi insanlarla karşılaştık ki anlatamam. Keşke bütün hastaneler ve çalışanları böyle olsa. Filmlerdeki gibi bir servis burası. Tabi bunlar doktorumuz ERTUNGA ÖNEY beyefendinin sayesinde oluyor.
    Şuan tedavimiz devam ediyor ve her sabah Allah’a şükrediyorum. Eşimle geçirdiğim günler için. Bu hikâyenin sonu ne olursa olsun Allah ne gösterir bilinmez ama biz bir ömrü 10 senelik evliliğimize sığdırdık. Bundan sonraki günlerimiz ekstradan yaşanmış yaşanacak Günler yettimi diye soranlar vardır mutlaka 10 değil 100 senede olsa yetmez eşim gibi biriyle evliyseniz. Benim kadar, bizim kadar seviyorsanız.
    Biz ebedi hayatta da beraber olacağız inşallah


    DUALARINIZI BEKLİYORUZ....

  14. #29
    Üye
    ELWAN* Avatarı

    Gerçek Adı
    elwan
    Üyelik Tarihi
    06.01-2010
    Son Giriş
    Saat
    Mesaj
    475
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Dualarımız sizinle Allah size çocuklarınıza ailesine ve tüm sevenlerine bağışlasın.
    ALLAH yardımcınız olsun.

  15. #30
    Üye
    hayrettin Avatarı

    Gerçek Adı
    hayrettin
    Üyelik Tarihi
    11.10-2009
    Son Giriş
    30.06-2012
    Saat
    18:25
    Yaşadığı Yer
    manisa
    Mesaj
    1.385
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    dualarım sizinle bende evliyim bizde birbirimizi seviyoruz fakat sizinkine hayran kaldım sevgin ve eşinin saglıgı daim olur işallah 5 bölüm mahvettin bizi sahlıklı günler diliyorum acil şifalar diliyorum saygılar




Sayfa 2 / 3 İlkİlk 123 SonSon